พิมพ์หน้านี้
|
เหมือนฉันจมลงไปในทะเลที่บรรจุเต็มไปด้วยผู้คน ดำผุดดำว่ายป่ายปีนอยู่ในซอกเหงื่อหลืบไคลจนแทบจะหายใจไม่ออก ยามจวนเจียนมือเท้าถีบส่งตะกุยออกไป บ้างเหยียบย่ำลงบนใบหน้าของผู้ที่มารัดรึงฉุดรั้งข้อเท้า บ้างชูคอขึ้นหวังสูดหายใจสักครา กลับถูกมือเท้าผู้อื่นถีบก่ายย่ำเหยียบลง ในความโกลาหนคลุ้มคลั่งมีใครเห็นหัวใจที่บรรจุอยู่ภายในกายผู้คนบ้าง ล้วนแต่เพียงเห็นหัวใจของตัวเองตุบเต้นผะผ่าว กระเสือกกระสนอยู่ท่ามกลางซากสังขารของผู้อื่นที่เวียนว่ายอยู่ในทะเลแห่งวัฏฏะ กระทั่งคลื่นซัดถาโถมฉันมาเกยอยู่ริมหาด... เหลียวหลังกลับไปเห็นผู้คนยังเบียดเสียดตะเกียกตะกายอยู่ในมหานที แล้วอดแย้มยิ้มให้กับโชคลาภชะตากรรมที่หลุดพ้นออกมามิได้ ฉันมิอาจจดจำแยกแยะว่ายามคับขันจวนตัวได้ย่ำเหยียบผู้ใดมาบ้าง รู้เพียงแต่ตัวเองเหนื่อยยากแทบขาดใจ ก่อนที่จะสิ้นสติลงพลันถูกคลื่นแห่งมหานทีม้วนกลับ ดูดกลืนซากสังขารฉันกลับไปยังท้องทะเลอีกครั้งหนึ่ง...... adison_arch |
| my life as an architect | ||
my work |
||
|
View All |
||
| << | ธันวาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||