พิมพ์หน้านี้
|
บุปผาพิรุณร่วงพรูเต็มผืนไพร ข้าพเจ้ากับท่านล้วนเป็นกลีบดอกที่สายลมปลิดปลิวออกจากขั้ว ลอยล่องไปตามเรือนร่างของอากาศ กลายเป็นปรากฏการณ์สายฝนแห่งปวงบุปผา ท่านเห็น ข้าพเจ้ายิ่งชื่นชม ยังมีผู้ใดที่ปฏิเสธความงดงามแห่งบุปผาพิรุณ จวบจนกลีบดอกร่วงหล่นทับถมใต้โคนต้นไม้ ซากสังขารของปวงบุปผาเน่าเปื่อยกลับกลาย ยังอดสะท้อนใจมิได้...ในห้วงเวลาที่ยังกรีดกรายบนเรือนร่างของสายลม ระหว่างเราท่านมีผู้ใดบ้างระลึกถึงบั้นปลายเฉกเช่นนี้ adisonarch |
| my life as an architect | ||
my work |
||
|
View All |
||
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||