• adisonarch
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : adison_arch@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-29
  • จำนวนเรื่อง : 85
  • จำนวนผู้ชม : 20011
  • จำนวนผู้โหวต : 47
  • ส่ง msg :
สมุดบันทึกของกวี
บทกวีว่าด้วยชีวิตและการค้นหาความหมาย
Permalink : http://www.oknation.net/blog/adisonarch
วันอังคาร ที่ 15 พฤษภาคม 2550
ปิศาจ
Posted by adisonarch , ผู้อ่าน : 290 , 20:34:05 น.   | หมวดหมู่ : สมุดบันทึกของกวี  
พิมพ์หน้านี้

โอ้ น้องสาวที่รักของฉันเธอประหวั่นพรั่นพรึงอันใดเมื่อยามรัตติกาลมาเยือนเธอตอบฉันว่า "พี่ชายที่รัก คืนนี้ฉันกลัวปิศาจร้ายมาหลอกหลอน"ฉันโอบไหล่เธอก่อนที่จะเอ่ยกับเธอว่า"น้องสาวของฉัน ... เธอจะไม่ได้ยินเสียงหัวเราะของปิศาจเพราะมันจะหัวเราะพร้อมกับเธอ เมื่อเธอเย้ยหยันผู้พ่ายแพ้..เธอจะไม่เห็นแม้เพียงเงาร่างของมัน เพราะมันจะปรากฏกายในกระจกเมื่อยามเธอคลุ้มคลั่งด้วยแรงอาฆาตแค้นเธอจะไม่ถูกมันลู....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 พฤษภาคม 2550
ใต้ฝ่าเท้าของมารดา
Posted by adisonarch , ผู้อ่าน : 360 , 20:04:43 น.   | หมวดหมู่ : สมุดบันทึกของกวี  
พิมพ์หน้านี้

ลูกเอย...เธอกำเนิดมาจากเลือดเนื้อของฉันมาจากความรักและความปวดร้าวที่สุดในชีวิตฉันมาจากสายใยแห่งชีวิตของฉันลูกเอย...ฉันรู้ว่าเธอรักฉันเพียงใดแต่ไม่แน่ใจว่าเธอจะรู้ว่าฉันรักเธอเพียงไหนกี่ทิวาที่ฉันต้องล้างหน้าด้วยน้ำตาเพียงเพราะเธอร้องไห้กี่ราตรีที่ฉันเฝ้ามองเธอหลับไหล กระทั่งดวงตะวันมาทักทายเธออีกครั้งลูกเอย...ถึงวันที่เธอจักโบยบินไปแม้ว่าเลือดในกายเธอคือน้ำนมของฉันแต่วิญญาณเธอมิได้เป็นกรรมสิทธิ์ของฉั....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 พฤษภาคม 2550
ป่าเขาแห่งกาลเวลา
Posted by adisonarch , ผู้อ่าน : 358 , 22:15:27 น.   | หมวดหมู่ : สมุดบันทึกของกวี  
พิมพ์หน้านี้

ฉันเดินไปในป่าเขาแห่งกาลเวลาเธอเองก็ร่วมเดินอยู่เคียงข้างฉันมานาน เท่ากับจำนวนครั้งที่ฉันหายใจเข้าออกเราเคยติดพงหนามอยู่หลายครั้งและเคยดื่มด่ำลำธารป่าอยู่หลายคราตลอดมาเราใช้ดวงตาของเราระแวดระวังภัยในป่าเปลี่ยวและใช้ดวงตาชื่นชมความงามแห่งไพรพฤกษ์แท้จริงเรากำลังหลงทางอยู่ในป่าเขาแห่งกาลเวลา หรือไม่ ฉันไม่รู้แต่ทั้งความทารุณและความงดงามแห่งดงไพรนี่เองที่ทำให้ฉันเชื่อว่า ตราบใดที่วิญญาณยังมิได้รับการปลดป....

อ่านต่อ

ร่างฝัน
Posted by adisonarch , ผู้อ่าน : 327 , 21:12:16 น.   | หมวดหมู่ : สมุดบันทึกของกวี  
พิมพ์หน้านี้

ครั้งยังเยาว์ ฉันมีความฝัน...มันเหมือนภาพร่างที่รางเลือนบนกระดาษกาลเวลาผ่านไป ทิ้งรอยเท้าไว้บนใบหน้าของฉันเส้นสายแห่งความฝันแปรเปลี่ยนไปตามห้วงยาม เร่าร้อน สนุกสนาน เคร่งขรึม ก้าวร้าว กระทั่งอ่อนหวานความฝัน ถูกลบร่างครั้งแล้วครั้งเล่า จนเหลือเพียงเศษผงบนแผ่นกระดาษไร้เส้นร่าง ไร้รอยขีดขุย.... เหลือเพียงกระดาษว่างเปล่าพลัน ! ความฝันกลับเสร็จสมบูรณ์adisonarch 8.5.2007....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 พฤษภาคม 2550
รัก
Posted by adisonarch , ผู้อ่าน : 312 , 21:31:01 น.   | หมวดหมู่ : สมุดบันทึกของกวี  
พิมพ์หน้านี้

ความรักมิได้ปกป้องฉันจากความเจ็บปวดแต่มันทำให้ฉันรู้ว่าความเจ็บปวดคือความสุขอีกแบบหนึ่งความรักมิได้ทำให้ฉันแข็งแกร่งดุจหินผาที่ปักลงบนผืนดิน แต่มันทำให้ฉันอ่อนไหว ดั่งขนนกที่ปลิวไปพร้อมกับสายลมสู่ดินแดนแห่งความฝันความรักมิได้ทำให้ดวงตาของฉันสุกสว่างในความมืดมิดแต่มันทำให้ฉันอยู่ในความมืดมิดโดยมิได้หวาดกลัวความรักนั้นประดุจดั่งห้วงอากาศ ที่แม้แต่จับหรือสัมผัสก็ทำมิได้แต่มันก็ถูกสร้างมาเพื่อห่อหุ้มตัวเ....

อ่านต่อ


/17
<< ตุลาคม 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31