23.51น. 13 เมษายน 2550  ตื้ด ตื้ด ตื้ดดดดด... ง่ะ

ว่าจะเขียนบล็อกซะหน่อย กำลังหยอง ๆ เลยล่ะ (ไม  เคเบิ้ลทีวีต้องเปิดหนังหยองขวัญคืนนี้ด้วยฟ่ะ หยึย ๆ)

"สวัสดีค่ะ ขอสัญญาณแฟกซ์ด้วยคค่ะพี่ (รู้อายุเราได้ไงฟ่า) ส่งเคสของผู้ป่วยหน่อยค่าา แบบ.. คีย์ผ่านเน็ตไม่ได้อ่ะค่ะ"

"ครับ...(น้อง) ส่งมาโลด"

ดีจัง...ที่สงกรานต์บ้านข้าพเจ้าปีนี้ยังไม่มีผู้เสียชีวิตจากการใช้ถนน ใช้รถ แต่ยอดผู้บาดเจ็บนี่ซิเกินเป้าไปตั้งเท่าใหร่แล้ว ณ เวลานี้ มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส 19 ราย แค่ถลอกปอกเปิก ทำแผลแล้วกลับบ้านได้ 82 ราย เป็นเด็กเล็ก ๆ (อายุไม่ถึง 10 ขวบ) หลายคน ผู้สูงอายุก็ไม่น้อย

จากสถิติและสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ พบว่า คุณแอล เข้าไมมีส่วนร่วมอยู่ด้วยใช่น้อย  จะว่าไปแล้่วอันที่จริงคุณแอล แกก็อยู่ของแกเฉยๆ อ่ะนะ แต่คนเล่นสงกรานต์กันนี่สิ นอจากสาดน้ำสะอาด (บ้าง) กันแล้ว ยังถาโถมสาดแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดกันแบบไม่ต้องขอร้อง (บริษัทน้ำเมาคงภูมิใจในยอดขายมั้ง) ดื่มแล้วนอน ดื่มแล้วพักผ่อน ถึงจะส่งเสียงดังไปบ้างก็ยังพอดูได้ แต่ดื่มแล้วขับ หรือดื่มแล้วป้วนเปี้ยนตามขอบทาง เดินขวางถนน สภาพมักไม่ค่อยน่าดูเท่าไหร่

และยังดีอีกเช่นกัน  ที่ปีนี้ยังไม่มีอุบัติเหตุทางน้ำ (ทะเล) ทุกปีที่ผ่านมามักมีข่าวนักท่องเที่ยวเมาแล้วลงเล่นน้ำ สุดท้าย...เทศกาลแห่งความสนุก จบลงด้วยเรื่องเศร้า

ทำไงได้เนอะ ก็กระบี่น่าเที่ยวนี่นา...

ยังเหลือเวลาช่วงเทศกาลอีกหลายวัน ต้องลุ้นกันต่อไปว่าจังหวัดกระบี่ผ่านพ้นห้วงเวลา 7 วันอันตรายไปได้ด้วยดีหรือไม่  หรือเป้าที่ตั้งไว้ (เสียชีวิตไม่เกิน 3 ราย อุบัติเหตุไม่เกิน 33 ครั้ง) ยังคงทิ่มแทงความปรารถนาดี ความตั้งใจจริง ของหลายๆ หน่วยงาน ที่ต้องใช้กำลังคน เป็นร้อยเป็นพัน ทำงานวันละ 24 ชั่วโมง เพื่อป้องกัน และลดการสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของพลเมือง

ขอภาวนาให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น  และขอแสดงความเห็นใจกับครอบครัวที่สมาชิก ประสบอุบัติเหตุ จะมากจะน้อย  ก็ย่อมส่งผลกระทบต่อชีวิตเป็นแน่  อย่างน้อยในวันรุ่งขึ้น  ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บต้องพบกับความไม่ชิน กับสิ่งที่เข้ามาใหม่ในชีวิต ผ้าก๊อต, ไม้เท้า, เผือกสีขาวสะอาดตา และอีกนานา ที่ทั้งคุณหมอและคุณพยาบาล พยายามซ่อมท่านเหล่านั้นกลับมามีชีวิตอย่างปกติธรรดา 

ปล. ว่าจะเขียนเรื่องหยอง ๆ ซะหน่อย (บรรยากาศมันให้ตอนนั้น) แต่คุณพยาบาลทำให้ต้องมาเขียนรายงานอุบัติเหตุไปซะงั้น บรรยากาศให้แล้วค่อยว่ากันใหม่ (แต่ไม่ปรารถนาหรอกนะ)

ข้อมูลจำเพาะ:

ศุกร์ 13 : ค่ำคืนของวันศุกร์ที่ 13 เมษายน 2550 (วันศุกร์ที่ 13 เป็นวันที่แย่ที่สุดตามธรรมเนียมฝรั่ง)

EMS : สำนักงานรบบบริการแพทย์ฉุกเฉิน ไม่ได้เป็นหน่วยบริการโดยตรง แต่เป็นหน่วยเฝ้าระวัง วางแผน  ติดตาม และรายงานสถานการณ์อุบัติเหตุฉุกเฉินต่อกระทรวงสาธารสุข ผ่านศูนย์นเรนทร  โดยมีเจ้าหน้าที่ (ไม่ใช่แพทย์ พยาบาล) มอนิเตอร์ ตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งข้าพเจ้าก็นั่งมอนิเตอร์ มาร่วม 4 คืนแล้วง่ะ

CA-TV : เคเบิ้ลทีวี (ที่ดันเลือกเปิดเฉพาะหนังสยองขวัญ ในคืนนี้เสียด้วย คืนที่เพื่อนขอตัวไปไหน ไม่รู้ตั้งแต่หัวค่ำ นี่มันดี 3 ก่าแล้วมันยังไม่มา)

กรึ๋ยๆ : ก็เอาทุกอย่างมารวมกันในบรรยากาศอย่างนี้ อยู่คนเดียวอย่างนี้ นอนก็ไม่ได้ ตื่นก็ไม่สนุก  T T

* อ่อ ๆ ถ้าพิมพ์ผิดนี่ขอยกความผิดให้ความง่วงอ่ะนะ ข้าพเจ้าไม่รับผิดชอบแต่อย่างใด      ก็มันง่วงนี่ฝ่า