ความจริงก็คือ  ในขณะที่เรากำลังคิดถึงใครคนหนึ่งตลอดเวลา 

เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงใครอีกคนอยู่ก็เป็นได้ 

และบางครั้งก็อาจมีใครบางคนที่คิดถึงเราอยู่โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน 

บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว  มันก็ยังดีกว่าการได้รู้ความจริงว่า 

'สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว'

ฉนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าความเป็นจริง 

การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า

เราอาจได้เป็นที่ 2 ซึงมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4...

และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า

ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย 

มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง  ในการยอมรับความจริง 

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า  หากหัวใจยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ 

หรือพูดกับตัวเองว่า 

'ฉันเหนื่อยเหลือเกิน โปรดห้ามใจเถอะก่อนที่จะอ่อนล้าไปมากกว่านี้'

ก็จงชอบต่อไปเถอะ  การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม 

การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย 

ลองชั่งน้ำหนักในใจดูสิว่า  'ความสุขเมื่อยามได้สบตา' กับ

'ความทุกข์ที่ต้องคอยหลบตา' อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าในวันที่สายเกินไป 

อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้ 

อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน 

แต่ไม่ได้ทำให้ใจเราตรงกัน 

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง  ที่อย่างน้อย 

ก็ยังได้ยิ้มให้กับเค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจเราไป 

ยิ้มให้โชคชะตา  ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน 

แต่ก็ทำให้เรารู้จักกัน 

เราควรดีใจด้วยซ้ำ  ที่ครั้งหนึ่ง... 

ได้เจอคนที่เราอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว 

คนที่เราใส่ใจมากกว่าตัวเราเอง 

คนที่ทำให้หัวเราะและร้องไห้ได้อย่างมากมาย 

คนที่ทำให้วันที่หมองหม่นกลับสดใส 

เท่านี้ก้อเพียงพอแล้วไม่ใช่หรอ ?

แค่การได้เห็นคนที่เรารัก สุขกับคนที่ เค้ารักมากที่สุด 

นั่นแหละคือ 

................................................

ความรักที่มาจากใจ

..........................................................

ถึง 4/11 บ.ม. นครศรีฯ

ป.ล. affection