พิมพ์หน้านี้
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะ “อารมณ์เหงา”
วันนั้นที่เธอเปิดโอกาสให้ฉันได้เดินเข้าไปในหัวใจของเธอ เป็นเพราะเธอกำลังเหงา
ว้าเหว่ใจ เธอกำลังจะหาใครสักคนเพื่อแทนเขาคนนั้น เธอเจอฉันในวันที่เธอไม่เหลือใคร และบังเอิญฉันก็สามารถทำให้เธอหายเหงาได้ดีเสียด้วย . . แต่เธอคงไม่รู้ว่า ฉันรักเธอเข้าแล้ว ฉันไม่ได้เห็นเธอเป็นคนแก้เหงา แต่เธอคือคนที่ฉันให้ใจ และเมื่อมาถึงวันนี้ ที่ฉันรักเธอจนหมดใจ ฉันก็ได้รู้ว่าเขาคนนั้นของเธอได้กลับมาแล้ว ต่อไปนี้เธอคงจะหายเหงาแล้ว เธอจะไม่ว้าเหว่อีกต่อไป ฉันคือสิ่งที่ไม่จำเป็นอีกแล้ว ฉันก็คงต้องถอยกลับไปอยู่ที่เดิม กลับไปอยู่ในที่ๆเธอเคยพาฉันก้าวออกมา ฉันหวังเพียงว่า
หากเธอผิดหวังอีกครั้งเธอจะนึกถึงฉันเป็นคนแรก . . ฉันจะกลับมาปลอบใจเธออีกครั้ง . . เธอคงไม่รู้สินะว่า อารมณ์เหงา ของเธอ . . ทำให้คนคนนี้เปลี่ยนแปลงไปในหลายๆ อย่าง ฉันกลายเป็นคนขี้แย อ่อนแอ กลัวความโดดเดี่ยว . . แต่จากวันนี้ไปฉันจะต้องเข้มแข็ง
ฉันจะยืนดูเธออยู่ตรงนี้นะ
และรอคอยให้เขาคนนั้นของเธอจากไป เพื่อที่ฉันจะได้ไปหาเธอเหมือนเดิม |
| << | สิงหาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |