Permalink : http://www.oknation.net/blog/aiem
- เจ้าชายเย็นชา
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- วันที่สร้าง : 2007-08-31
- จำนวนเรื่อง : 81
- จำนวนผู้ชม : 19112
- จำนวนผู้โหวต : 172
- ส่ง msg :
| << | พฤศจิกายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |
- เรื่อง ย้อนหลัง
- วันแรกครับ...
- ท่วงทำนองชีวิต
- รอยยิ้มที่หายไป...
- Tag:โบว์ลิงค์ ในความทรงจำ เพื่อรวมพลังช่วยน้องพรุชิน ชวนกันไปเล่นโบว์ลิงค์การกุศลกับ Blogger OK Nation
- หยุดสงกรานต์ของผมครับ....
- ไปโรงเรียนแปดวันแล้วครับ
- ไปโรงเรียนแล้วครับ
- เคล็ดลับดูแลชีวิตคู่ดีๆ.....
- การเริ่มต้น......
- เท่าทันการเปลี่ยนแปลง
- ปั้น...เครียด...ครับพ่อ
- ความร่ำรวยที่ควรใฝ่หา...
- ขอบคุณที่ยังรักกันนะ
- ทุกๆวันจะเป็นวันแห่งความรัก
- ว่างเปล่า.....
- บทเพลงแห่งทะเลทราย
- สุขสันต์วันเกิดสุดที่รักครับ
- ขอโทษ
- ผ้าขาว
- คะแนนแห่งชีวิต
- คนสุดท้าย...
- ขอเป็นคนดีของเธอ
- ตกใจหมดเลยครับ.....
- ยิ้มเถอะครับ....
- ลองอ่านดู..แล้วจะได้อะไรดีๆ
- ยังยิ้มได้...
- ...ชีวิต...
- ผมสัญญา...ที่รัก....
- เหงา...........
- อ่อนโยนแต่อย่าอ่อนแอ
- ปีใหม่ของผมครับ
- อยากรู้ไหม...ทำไมผมจึงรักเธอ?
- อ้อนวอน
- ยังไงก็รักเธอ
- เหงา................
- ให้ความรักคงอยู่ต่อไป
- รักเธอ
- ผู้ชายเย็นชากับผู้หญิงน่าเบื่อ...
- เธอยังมีฉัน
- เปลี่ยนไม่ได้
- อย่ายอมแพ้
- สิ่งดีจะเกิดขึ้นกับความรัก
- ความเป็นพ่อ.....
- ตราบใดที่หัวใจ
- ปั้นปึง
- คิดถึงเพื่อนเก่า
- เกิดเป็นคนทั้งที
- รักคุณเข้าอีกแล้ว
- เด็กหญิงตากลม ผมสั้น ปากแดง...(tag รักแรก)
- เข้าใจเธอ
- น้องน้ำ
- dekthep
- pankung
- ChMinivet
- ส.สนสอาดจิต
- คุณพระจันทร์
- ผู้หญิงตัวเล็ก
- kaypuccino
- bluelover
- กัสซี่
- jj ค่ะ
- กุ้งคนสวย
- slipknot
- ฟ้าฤดูร้อน
- จอมโจรหั่นศพ
- bitch
- LIVRED
- anytime
- supawan
- น้องด้าย
- บ่าวงู
- รักสนุก
- ลานเทวา
- สายลมเหงา
- ก๊อฟ
- พี่มะอึก
- yai2333
- นางเอกเจ้าน้ำตา
- shibuki
- สัปเหร่อ
- pathom
- คนเลวที่แสนดี
- มุสิกะตะวัน
- สิงหา-กวีขี้เมา
- น้องพิมคนสวย
- รอยยิ้มจางจาง
- น้าวัชร-จัดให้
- Junta claims constitution victory; aid diverted from cyclone victims ( BurmeseBoy )
- ...หมาขี้เรื้อน... ( บราโว่ )
- Two Natural Disasters, Two Different Responses ( BurmeseBoy )
- (@_O) ด่วน ไอ้หัวเถิก ไม่ใช่สเวน โกรัน อิริคส์สัน ( ฅนก๋อหมุย )
- A Trickle of Aid Reaches Survivors ( BurmeseBoy )
- การเมือง: ฟ้าลุ่ม อิระวดี คืนนี้ มีแต่ดาว ( นายหมอดี(แท้) )
- เมฆบดบัง แสงแดด จากท้องฟ้า...ถนนเจิ่งนอง เฉอะแฉะ น้ำฝน...นกกระจอกตัวหนึ่ง เปียกทั้งตัวและขน เช้านี้... ( skinhead )
- 19 ขอโทษที่ไม่มีโอกาสอธิบาย ( supatra )
- ทับทิมกรอบ อร่อยชื่ใจจริงๆๆครับ ( Kibangkok )
- บทเพลงกวี ( เคียงดิน )
พิมพ์หน้านี้
|
ผมพยายามซ่อนตัวอย่างเงียบๆอยู่ในมุมสงบเสงี่ยม นั่งกอดกล่องความทรงจำวันวานเอาไว้ โดยไม่คิดว่าจะเปิดให้ใครดูอีก... แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นจากสายตาสาวสวย นามน้องกุ้งไปได้ .................... "โปรดอย่าถามว่าฉันเป็นใครเมื่อในอดีต และโปรดอย่าถามว่าอดีตฉันเคยรักใคร" อยากจะร้องเพลงนี้ดังๆให้ทุกคนฟัง แต่ผมร้องเพลงไม่เก่ง..เลยเข้าสู่ภาวะจำยอม เปิดกล่องความทรงจำขึ้นมาอีกครั้ง .................. รักครั้งแรกหรือ? ยังไงคือรักครั้งแรก รักแบบไหน? ผมจะเล่าถึงความประทับใจแรกที่ยังอยู่ในกล่องใบนั้นดีกว่า เรื่องราวในวัยใสใสระหว่างผมกับ เอ็ม สาวตากลม(อันที่จริงก็ตากลมกันทั้งเมืองนั่นแหละ) ผมสั้น ปากแดง เธอคือความทรงจำแรกสำหรับผม... วันแรกที่คุณครูประจำชั้นพาเธอมาแนะนำให้ทุกคนรู้จัก เธอมาหยุดยืนตรงหน้าผมพอดิบพอดี... เธอส่งยิ้มให้ผม... ทันทีครับ...คนมีมนุษย์สัมพันธ์ดีอย่างผมไม่ลังเลที่จะคว้าโอกาสนั้นไว้ ผมยิ้มตอบและถามชื่อเธอ... แต่เธอคงไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า...ผมจึงได้รับตอบแค่เพียงรอยยิ้มเท่านั้นเอง หลังจากนั้นก็ไม่ยากเกินความสามารถที่ผมจะสนิทกับเธอ ผมมารอเธอหน้าปากซอยทุกวัน...เพื่อจะได้เดินไปโรงเรียนพร้อมๆกัน จนวันแข่งกีฬาสีมาถึง... ผมกับเธออยู่สีเดียวกัน... เธอถือป้ายกีฬาสี (หน้าตาดีโดยไม่ต้องบอก) ส่วนผมนักกีฬาวิ่ง 100 เมตรครับ ช่างดูเหมาะสมกันดีเสียจริง... ผมนั่งมองเธอเดินถือป้ายด้วยความชื่นชม และเธอก็ส่งยิ้มให้เช่นกัน... ที่สุดเมื่อถึงเวลาวิ่งแข่งของนักกีฬาระดับเหรียญทองอย่างผม เมื่อสัญญาณสตาร์ทเริ่มขึ้น...ผมออกวิ่งแบบไม่คิดชีวิต ด้วยพลังใจจากรอยยิ้มของเอ็ม...ทำให้ผมฮึดสู้ แล้วเรื่องราวไม่คาดคิดว่าจะต้องอับอายขายหน้าในความเป็นพระเอกของผมก็เกิดขึ้น ผมสะดุดล้มไม่เป็นท่า เพราะกอหญ้าเจ้ากรรมที่ไม่ยอมหลบหลีกผมนั่นเอง หลายคนต่างพากันหัวเราะเยาะที่ผมล้มกลิ้งเป็นลูกขนุนเหี่ยวๆ ผมรู้สึกอับอายมาก...แต่ไม่เสียใจเลยที่เกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้น เพราะทำให้ผมรู้ว่า..ในขณะที่ใครต่อใครหัวเราะผมนั้น สำหรับเอ็มแล้ว เธอไม่เคยคิดทำเช่นนั้นกับผมเลย เธอกลับส่งยิ้มมาเป็นกำลังใจ และไปยืนรอผมที่ห้องพยาบาลด้วยสายตาห่วงใย แต่ก็นั่นล่ะครับ...ประทับใจแรกที่มาเร็วก็จากผมไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน ผมกับเธอได้รู้จัก และสนิทสนมกันแค่ปีเดียว เธอก็มีอันจากผมไป...โดยไม่คิดหวนคืนมาอีกเลย เธอย้ายโรงเรียนตามคุณพ่อคุณแม่ไปอยู่ที่ไหนซักแห่ง ซึ่งผมจำไม่ได้อีกเลย... ผมจำได้แค่ว่า...ในวินาทีที่รู้ว่าเธอต้องจากผมไปนั้น ผมรู้สึกเศร้าใจ อาลัยอาวรณ์ แบบเด็กๆ ที่สูญเสียเพื่อนที่สนิทสนม ผมไม่เคยเจอเธออีกเลย.... ป่านนี้เธออาจจะกลายเป็นสาวตากลม.... ผมยาวและเปลี่ยนสีปากตามลิปสติกที่เธอโปรดปรานไปแล้วก็ได้ เธอยังคงนอนนิ่งอยู่ในกล่องความทรงจำใบนั้นต่อไป จนกว่าวันหนึ่ง ใครจะเดินผ่านมา และบอกให้ผมเปิดมาดูอีกครั้งก็เท่านั้นเอง ............... ขอบคุณน้องกุ้ง...ที่ช่วยเปิดกล่องใบนั้น ขอบคุณ เอ็ม สาวตากลม ผมสั้น ปากแดง สำหรับความประทับใจดีดี.... .................
|
