| << | ธันวาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่วันนี้ผมได้ยินเธอเปิดเพลงนี้หลายรอบเหลือเกิน ทำให้ผมคิดถึงเหตุแห่งรักระหว่างเรา จุดเริ่มต้นของผู้ชายเย็นชากับผู้หญิงน่าเบื่อ ................. "ฉันไม่ใช่นางเอก" "ฉันเป็นผู้หญิงน่าเบื่อ" นั่นคือคำบอกเล่าจากปากเธอ คือเหตุผลที่ทำให้ผมต้องค้นหาคำตอบที่แท้จริง นางเอก...อย่างพจมาน สว่างวงค์แห่งบ้านทรายทอง มักนิ่งเงียบ ยามรักก็ยังทำหน้าตาย ยามร้องไห้ ก็ไม่เห็นน้ำตา... แต่เธอ...ไม่เป็นแบบนั้น... เพราะเธอไม่ใช่นางเอก... เธอจึงแสดงออกอย่างที่ใจต้องการ เธอร้องไห้ ยามเสียใจ เธอหัวเราะอย่างเริงร่าเมื่อมีความสุข และ...เธอเอ่ยคำรักอย่างจริงใจ...เมื่อเรารักกัน ซึ่งถ้าเป็นพจมาน สว่างวงค์แห่งบ้านทรายทองนั้น ไม่มีวัน...ที่พจมาน จะเอ่ยคำรักให้ชายกลางได้ยิน โชคดีจังที่เธอไม่ใช่นางเอก ................. ผู้หญิงน่าเบื่อที่รัก... แม้เธอจะเป็นผู้หญิงน่าเบื่อ ในความเจ้ากี้เจ้าการของเธอก็ล้วนแต่มาจากความหวังดี เธอทำโน่นทำนี่..จนดูวุ่นวาย เธอเปลี่ยนแปลงชีวิตผมจากดำเป็นขาว มันดูน่าเบื่อ และน่าเบื่อ แต่หากถามผมตอนนี้ ผู้หญิงน่าเบื่อคนนี้แหละ...ที่ทำให้ผมค้นพบความรักที่แท้จริง ผู้หญิงน่าเบื่อคนนี้แหละ...ที่ทำให้ผมยิ้ม หัวเราะร่า ผู้หญิงน่าเบื่อคนนี้แหละ...ที่หากวันหนึ่งไม่มีเธอ ชีวิตผมคงจะน่าเบื่อสิ้นดี!!! ว่าไหม? ผู้หญิงน่าเบื่อ
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต เสียงเพลงจาก esnips |