แรกเริ่มเดิมทีก็ไม่คิดว่าจะรักผู้หญิงคนนี้

แรกเริ่มเดิมที...ก็คิดแค่ว่า สนุกสนานคั่นเวลาเหงาๆ

แต่พอเอาเข้าจริงๆ...มันไม่เป็นเช่นนั้น

ทำไม...

ผู้ชายเย็นชาอย่างผมที่มีสาวๆมากมายจึงได้รักเธอ

เพราะเธอ...ทำให้ผมเชื่อว่า ความรักมีอยู่จริง

เพราะเธอ...ทำให้ผมเชื่อว่า เธอรักผมที่เป็นผม

เราพบกันในวันที่ผมไม่มีอะไรเลย

เธอค่อยๆ แทรกแซงซึมซับเข้ามาในหัวใจผม

จนที่สุด...ผมก็รักเธอ

มันเป็นความรักที่เกิดขึ้นจริง

ผมไม่ได้ฝันไป!!!!!

ความรักที่ผมสัมผัสได้...

ว่าเธอรักผมจริงๆ รักที่ตัวตน ไม่ใช่เปลือกนอก

ใครๆก็ต่างพูดว่า อย่าถามหาเหตุผลในความรัก

แต่ผมมั่นใจว่าเธอรักผม...เพราะเธอรักผม

นั่นแหละ...ผมจึงรักเธอ

................

วันหนึ่ง...เธอมาขอผมแต่งงาน

แปลกใจใช่ไหมครับ...มันน่าจะเป็นผมที่ขอเธอแต่งงาน

ทั้งที่จริง...ผมรักเธอ

แต่...ผมไม่กล้าที่จะเอ่ยคำคำนั้นได้...

มันเกินความสามารถผมในเวลานั้น

ผมไม่มีเงินค่าสินสอดไปให้แม่ยายนะสิ...

เมื่อเธอขอผมแต่งงาน...ผมได้แต่ถามเธอว่า จะแต่งกับผมจริงๆเหรอ

เธอยืนยันแน่นหนัก...เธออยากทำสิ่งดีดีให้แม่ซักครั้งในชีวิต

ในที่สุดเราก็ตกลงปลงใจแต่งงานกันในวันที่ 25 ธันวาคม ปีนั้น

โดยมีเจ้านายเป็นสปอนเซอร์ค่าสินสอดอย่างเป็นทางการ

แถมแม่ยายยังใจดี...คืนเงินค่าสินสอดทั้งหมดให้เราหลังจบงานแต่ง

ถือเป็นความโชคดีของเราจริงๆ...

การแต่งงานแม้ไม่ใช่บทสรุปการลงเอยของความรัก

แต่...ก็เป็นเครื่องหมายยืนยัน..ว่าผมจะใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงคนนี้

จากวันนั้นถึงวันนี้...

ผมก็มั่นใจอย่างที่สุดแล้วว่า

ผมรักผู้หญิงคนนี้จริงๆ

ที่ตรงนี้จะมีเราสองคน

มีแก้วตาดวงใจทั้งสอง

เช่นนี้ตลอดไป....

P.O.P - ที่แห่งนี...