ถ้าชีวิตเปรียบเป็นกระดาษขาว

เราก็คงเหมือนราวกระดาษเปื้อนสี

กับวันเวลาผ่านนานหลายขวบปี

ที่เราใช้ชีวิตมา

..

อาจเคยทั้งสุขทุกข์หัวเราะร้องไห้

ผิดพลั้ง  หวั่นไหว  หวาดผวา

เคยหวังและฝันถึงวันข้างหน้า

แต่ต้องเหนื่อยล้ารวดร้าวกับวารวัน

..

เพราะชีวิตไม่เคยแน่นอน

บ่อยครั้งยอกย้อนและแปรผัน

เป็นการดิ้นรนชั่วนิรันดร์

คือความฝันในความจริงเป็นสิ่งลึกลับ

..

จึงเป็นเรื่องธรรมดาถ้าจะหกล้มบ้าง

ในระหว่างทางที่จะก้าวไปหรือถอยหลัง

มีบาดแผลบ้างก็ต้องยอมรับ

และรู้จักต่อสู้กับความเป็นไป

..

ที่รักของฉัน

อย่าท้อแท้เพียงแค่นั้นจะได้ไหม

ถึงสองมือสองขาล้าเพียงไร

สองตาและหนึ่งใจยังงดงาม

..

ดอกไม้อาจไม่งามในวันนี้

ไม่มีสะพานใดจะไต่ข้าม

พรุ่งนี้ดอกไม้อาจบอนงาม

และถ้าเธอจะพยายามสร้างสะพาน

..

ด้วยใจเชื่อมั่นและศรัทธา

ฝันร้ายเราจะฝ่าและผ่านไป

ขอเพียงหัวใจเธอกล้าหาญ

และวิญญาณทรนง

..

ถึงเพื่อน.MP3

ขอบคุณภาพสวยๆจากอินเตอร์เน็ท

เพลงเพราะๆจาก esnips.com