-ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยคะ (หญิงสาวกล่าวพร้อมก้าวเดินไปหน้าบ้าน)

-ได้ครับ(ชายหนุ่มกล่าว แต่กลับยืนอยู่ภายในรั้วบ้านตามเดิม)

-?? (หญิงสาวยืนงง อยู่หน้าบ้านพักหนึ่ง แล้วจึงเดินกลับเข้าภายในรั้วบ้านตามเดิม พร้อมตั้งหลักคุย) พี่อยากขอร้องเรื่องถังขยะค่ะ ลากมาแล้ว ช่วยลากมันกลับเข้าที่ได้หรือเปล่าคะ

-ผมไม่ได้ลากไปนะ ขยะมาเก็บแล้วลากไป..

-น้องคะ ขยะไม่ได้มาเก็บทุกวัน แล้วพี่ก็เห็นอยู่ว่าคุณลากมาเพื่อเอารถเข้าบ้าน หรือไม่ก็ลากมาเพื่อ  เพื่อจอดรถหน้าบ้าน..

-ผมจอดรถหน้าบ้าน เพราะหมามันชอบมาขี้หน้าบ้านผม..

-น้องคะ หมามันก็ขี้หน้าบ้านพี่เหมือนกัน การที่น้องพูดแบบนี้มันไม่ถูกนะคะ และมันก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ถูก แล้วพี่ถามนิดหนึ่งว่า..ถ้าเกิดพี่ลากถังขยะไปไว้หน้าบ้านคุณ คุณจะพอใจหรือไม่

-ไม่พอใจเหมือนกันครับ

-นั่นสิคะคุณยังไม่พอใจเลย แล้วคุณเคยคิดถึงความรู้สึกคนอื่นบ้างหรือไม่

-พี่มีอะไรไม่พอใจผมอีกว่ามาเลย

-น้องคะไม่ใช่พี่ไม่พอใจน้อง พี่ไม่ได้จะหาเรื่อง แต่อยากขอร้องค่ะ อ้อ! ไหนไหนจะให้พี่คุยแล้ว พี่ขอร้องเรื่องปิดประตูนิดหนึ่ง อย่าปล่อยให้มันกระแทกได้หรือเปล่าคะ แบบว่ามันทุกวันเลยค่ะ พี่เป็นคนขวัญอ่อนน่ะ นั่งอยู่ทีไหร่สะดุ้งทุกที

-นี่มันบ้านผมนะพี่ มันสิทธิส่วนตัวของผม พี่จะห้ามผมหรือ

-(หญิงสาวยิ้มพร้อมกล่าวว่า) พี่รู้ค่ะว่านี่บ้าน่คุณ พี่ไม่ได้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคุณ และพี่ไม่ได้จะห้ามคุณ พี่เพียงแต่ขอร้องน่ะค่ะ น้องรู้จักความเกรงใจหรือไม่คะ แล้วพี่ถามหน่อยน้องเคยได้ยินเสียงพี่ปิดประตูแบบนั้นหรือไม่

-ไม่เคยครับ

-นั่นสิคะ (หญิงสาวกล่าวพร้อมเดินออกจากบ้าน เพื่อเตรียมตัวออกไปธุระ)

-ชายหนุ่ม เริ่มเดินออกมาหน้าบ้านได้ พร้อมกล่าวว่า สิทธิส่วนตัวของผมพี่จะบังคัญหรือ

-หญิงสาวยิ้ม และขึ้นนั่งบนอานจักรยานเพื่อเตรียมตัวพร้อมกล่าวว่า นั่นสิคะสิทธิส่วนตัวคุณ คุณยังเคารพ แต่..ทำไมคุณไม่เคารพสิทธิของผู้อื่นบ้าง เธอกล่าวจบและจากไปพร้อมรอยยิ้ม