วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
ศรัทธาที่สูญสิ้น
Posted by
aihu
,
ผู้อ่าน : 103
, 20:25:19 น.
| หมวดหมู่ :
วรรณกรรม-ขีดขีดเขียนเขียน
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันเดินทางตามใจใช่สับสนล้วนผู้คนผ่านทางที่หลากหลายเก็บเกี่ยวฝันโพ้นฟ้าดารารายกับศรัทธาเกลื่อนกลายในดวงจินต์แม้นหากพบเรื่องราวอันหนักหน่วงจะตักตวงเก็บไว้จนหมดสิ้นมิเคยหมดแรงท้อต่อชีวินแลมิสิ้นแรงใจแม้ไร้แรงแต่ยามนี้ศรัทธามากลายดับดังเดือนลับจากฟ้าน่าหน่ายแหนงศรัทธาฉันต่อชนหมดสิ้นแรงเหมือนใจฉันสิ้นแล้วศรัทธาคน....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 4 กันยายน 2551
ยิ่งสูง..ยิ่งหนาว..
Posted by
aihu
,
ผู้อ่าน : 126
, 18:05:39 น.
| หมวดหมู่ :
วรรณกรรม-ขีดขีดเขียนเขียน
พิมพ์หน้านี้
|
 อยากจะรู้จักความกลัวต้องกล้าที่จะเข้าหามันแล้วจะทำให้รู้ว่าเรากลัวอะไรบ้างอยากจะรู้จักความสูงว่ามันหนาวแค่ไหนก็ต้องลองลิ้มปีนป่ายไปหาที่สูง ๆ เพื่อให้รู้ถึงรสชาติแห่งความหนาวดังที่เขาบอกว่า "ยิ่งสูง..ยิ่งหนาว"ชีวิตคน..เปรียบได้ดังการเดินทางกว่าจะรู้ถึงรสแห่งชีวิตก็อาจต้องพานพบอะไรมากมายเส้นทางยิ่งสูงชัน..ความน่ากลัว..ความหวาดเสียวยิ่งมีมากมายอยากรู้ว่าความสูงน่ากลัวแค่ไหนลองนั่งด้านหน้ารถบั....
|
วันพุธ ที่ 3 กันยายน 2551
กลิ่นมาแล้วจ้า
Posted by
aihu
,
ผู้อ่าน : 148
, 12:54:33 น.
| หมวดหมู่ :
วรรณกรรม-ขีดขีดเขียนเขียน
พิมพ์หน้านี้
|
 กลิ่นตุตุลอยมาหามิเห็นว่ามันเป็นกลิ่นใครไหนกันหนากลิ่นเน่าเน่าหามองมิเห็นนาใครกันหนาปล่อยกลิ่นแล้วทิ้งไปอยู่สิบคนถามใครไหนกันตดสุดรันทดหามีใครรับไม่อยู่สองคนตดใครก็รู้ไปอยู่หลายคนนั้นไซร้หาเห็นมีกลิ่นตดใครปล่อยไว้เดี๋ยวหายเหม็นแต่ประเด็นใครชื่อตดกันนี่ชื่อมากมายหลายร้อยหลายพันมีน่าบัดสีชื่อตดรันทดใจใครชื่อตดหามองมิเคยเห็นหรือแค่เป็นชื่อตดที่คิดได้คงแค่ชอบปล่อยกลิ่นแล้วทิ้งไปหรือเป็นได้แค่ตดก็คงดี..ปล....
|
วันอาทิตย์ ที่ 31 สิงหาคม 2551
อย่าปลุกเค้านะตัวเอง......
Posted by
aihu
,
ผู้อ่าน : 114
, 18:49:29 น.
| หมวดหมู่ :
วรรณกรรม-ขีดขีดเขียนเขียน
พิมพ์หน้านี้
|
 มิว่าจะเป็นสัตว์ประเภทใดแข็งแรงแค่ไหนอดทนเพียงใดก็ต้องการการพักผ่อนยิ่งเหนื่อยล้า..รอนแรมมานานร่างกายก็ยิ่งอยากพักมาก ๆถ้ายิ่งต้องต่อสู้กับอุปสรรคนานานัปการใช้ร่างกายและจิตใจมากมายเพียงใดยิ่งต้องการการพักผ่อนมากกว่าใครเหนื่อยหลายคนยังพอมีเพื่อนเหนื่อยเหนื่อยคนเดียวอ่อนล้าเป็นไหนไหน..เหนื่อยนักก็พักบ้าง..อ้างว้างเป็นบางหนทางไกลย่อมวกวนสับสนในบางทีหวังไว้ทางข้างหน้าท้องฟ้ายังสดศรีมวลมิตรล้วนมากมีเป็นที....
|