ความเห็นที่ 2 (1130691)
..เฮ้ย.....กูเขียนเลยดีกว่า.... ....หนังสือเรื่อง"แฉชีวิตนักเรียนนอก2"โดยสุเมธ.... เอาข้อบกพร่องก่อน 1.มีปรู๊ฟ+สะกดผิดอยู่นิดหน่อย...เข้าใจว่าเป็นเรื่องของสำนักพิมพ์ต้องช่วยตรวจทาน......แต่ไม่ใช่สำนวนผิดนะ....นั่น-กูเข้าใจได้..เพราะนักเขียนย่อมประดิษฐ์สำนวนของตัวเอง.... 2.มีเนื้อหาเรื่องเซ็กส์..หลายหัวข้อ.ที่ผิวเผินไปหน่อย.....เรื่องเซ็กส์กูไม่เกี่ยง...กูก็ชอบอ่าน...แต่บางที...มึงเปิดประเด็นมากเกินไป...แต่ไม่ยอมขยายความ.....มันเลยเหมือนนินทาเฉี่ยวๆอ่ะ....แต่ไม่ได้วิพากษ์วิจารณ์ให้ลึกซึ้งเอาแบบตรงๆประเด็นไปเลย... คราวนี้ข้อดีเด่น(ในความคิดกู) 1.กูชอบที่มึงใส่"คุณค่าของการมีชีวิต"..เช่นการทำงานในเมืองนอกของนักเรียนไทยเช่นตัวมึง....ที่เป็นการนับถือตัวเอง+ความสามารถของมนุษย์...ไม่ใช่เรื่องวัตถุ.... การทำงานหนักในร้านอาหารไทย...แล้วต้องเจออุปสรรค..ด้านมืดของมนุษย์ที่มึงต้องเรียนรู้และเอาชนะมันได้....กูชอบมาก... ในแง่...วรรณกรรมวิจารณ์....งานมึงมีTHEMEหรือแก่นเรื่องที่หนักแน่น...และมีประโยชน์...เชิดชูความดีงามของมนุษย์ดีแท้....(ขอโทษด้วย..ตอนแรกกูว่าเป็นแนวแฉ..เหมือนกิ๊กกะจิ๊บ..หรือมดดำ...แต่ของมึงไปไกลกว่านั้นเยอะ...) 2.คุณค่าในแง่มิตรภาพ.....มึงได้นำเสนอและตอกย้ำเรื่องราวของมิตรภาพไว้อย่างคมคาย..กินใจ..หลายตอน......ทั้งการเปรียบเทียบเพื่อนคนไทยกับฝรั่ง.....ลักษณะของเพื่อนแต่ละแบบ..... ตอนที่มึงเล่าว่าเขียนจดหมายถึงเพื่อนเมืองไทยหลายฉบับต่อเนื่อง...แต่บางคนไม่ตอบ...ไอ้คนที่ตอบ..ก็ดัน"กวนส้น.."กลับ.... กูเข้าใจหัวอกมึง.....กูว่า...มิตรภาพ...ถ้าไม่ถูกกำกับด้วยการกระทำ...ก็ป่วยการ....ดีนะ...ประเด็นนี้ทำให้ผู้อ่าน(อย่างกู)ได้ทบทวนว่า....เราละเอียดอ่อนพอแล้วหรือยังกับเพื่อนกับมิตร... 3.คุณค่าเรื่องความเป็นไทย..และสำนึกของความเป็นชาติ.. อ๋อเอ๊ย.....กูบอกตรงๆนะ...ปรกติกูแอนตี้ความ"ล้าหลัง-คลั่งชาติ"แบบขวาจัด....ที่โปรโมตกันอยู่... รักเมืองไทยคืออะไรวะ....ใครคือคนไทย... แต่ในหนังสือเล่มนี้.....กูกลับชอบความคิดเรื่องชาติของมึง... อาจจะเป็นเพราะ...มึงนำเสนอภาพตัวเองเป็นอินเตอร์...มีเพื่อนหลากหลาย...ไม่ได้เปิดตัวจ๋ามาแบบไทยๆ......แต่พอถึงจุดๆหนึ่ง...ที่ต้องระวังเส้นแบ่งของวัฒนธรรมไทย...และเกียรติศักดิ์ของไทย.....มึงก็ยืนหยัด+ยืนยันในความเป็นชาติ... สรุปว่า..การรักชาติของมึงเนี่ย...ไม่เลี่ยน...ไม่เอียงขอบ...กูชอบๆๆๆๆ......มันเนียนๆๆ...กำลังดี.... ฉากที่มึงเล่าถึง...วิจารณ์(นักมวยไทย)ก้มกราบพระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวง กราบผู้ชมรอบเวที...ขณะห่มธงไตรรงค์.... กูอ่านแล้วเห็นภาพ...นึกย้อนหลังไป....ตื้นตันร่วมไปด้วย....จริงๆกูดูถ่ายทอดทีวี....แต่มึงดูอยู่ในซิดนีย์....ที่เป็นเมืองที่จัดแข่งขันจริงๆ....มันทำให้ตัวหนังสือของมึงได้เลือดได้เนื้อ..... กูวิจารณ์แค่นี้ก่อน...เด๋วเตรียมตัวเดินทางไม่ทัน.... สงสัยกูคงไม่โทรหามึงแล้ว.... อยากคุยรัย..มึงโทรเข้าเครื่องแฟนกู..ที่มึงโทรเมื่อคืนก็ได้... ....... ในฐานะนักเขียนและบรรณาธิการคนหนึ่ง.. หนังสือเล่มนี้ของมึง... กูว่า...มีมาตรฐาน....มีแก่น...มีรูปแบบ....มีประโยชน์...ครบถ้วน.. ส่วนในฐานะเพื่อน....(กูยังเป็นเพื่อนมึงใช่ไหม) ...กูเห็นวิถีชีวิตมึงในออสเตรเลียแล้ว... มึงใจแกร่ง(อดทน)...มึงใจกว้าง(เรียนรู้)ดีมากทีเดียว.. ..กูภูมิใจว่ะที่ได้รู้จักกับมึง....
ผู้แสดงความคิดเห็น วาเฮง(ลูกสาวบอกว่า...หนูไม่อยากไปใต้.แงๆๆ) วันที่ลงประกาศ 11-04-2008 11:09:43 | 
พิมพ์หน้านี้
