ลูกตายทำใจไม่ได้! 380วันพ่อไม่ห่างเฝ้าอัฐิทุกเช้าค่ำ

.

ชาย 48 อาลัยลูก นำน้ำอัดลมเซ่นไหว้บริเวณที่เก็บกระดูกนานร่วมปีหนุ่มใหญ่เมืองแพร่อาลัยรักลูกสาวที่จมน้ำเสียชีวิตพร้อมเพื่อน นำน้ำอัดลม นมกล่อง หมากฝรั่งไปวางหน้าอัฐิในป่าช้าทุกวันนานนับปี พร้อมนอนเฝ้าห่วงกลัวลูกสาวจะเหงา และกลัวผี

.

นายนิคมกล่าวอีกว่าจะนำขนมและน้ำมาให้ลูกสาวจนกว่าจะตาย เพราะเป็นห่วงเขามาก ทุกคืนจะต้องไปนอนเฝ้าในศาลาชั่วคราวที่สร้างไว้บริเวณหน้าที่เก็บเถ้ากระดูกของลูกสาว เพราะกลัวว่าลูกสาวจะเหงาและกลัวผี

ด้านนางจอมแปลงบรรลือ อายุ 46 ปีภรรยานายนิคม กล่าวว่า เป็นห่วงสามีอย่างมากหลังจากที่ต้องสูญเสียลูกสาว เพราะที่ผ่านมา สามีรักลูกคนนี้มาก ไม่ให้ออกไปไหนไกล แม้แต่ไปซื้อของบริเวณใกล้ๆ บ้านก็ตาม จนถึงวันนี้ห้องนอนและข้าวของเครื่องใช้ของลูกสาว สามีก็ยังเก็บไว้อย่างดีเหมือนยังมีชีวิตอยู่ 

หลายคืนดิฉันได้ยินเสียงสามีร้องไห้และทุบฝาในห้องน้ำด้วยความเสียใจ ก็ทำได้แต่คอยปลอบใจ" นางจอมแปลงกล่าว 

ที่มา:ตัดจากคมชัดลึก 

 ....แม่  นที มาพราก ลูกจากพ่อ

เคยหยอกล้อ ชีวี มาลับหาย

พ่อเข้าใจ ว่าคนเรา นั้นต้องตาย

แต่เยาว์วัย อย่างเจ้า พ่อร้าวราน

.

...ด้วยคิดถึง ความหลัง ลูกยังอยู่

เสียงคุ้นหู ของลูก ยังขับขาน

ว่า “ พ่อจ๋า หนูรักพ่อ ตราบเท่านาน

แล้วพ่อนั้น รักหนู อยู่เท่าใด ”

.

...ตั้งแต่วัน ที่เจ้า เป็นเถ้าผง

พ่อทรุดลง เหมือนคน เป็นบ้าใบ้

ห่วงแต่ลูก อยู่ภพนั้น เป็นเช่นไร

เจ้าหิวไหม หรือมีใคร มารังแก

.

...ไม่ต้องกลัว พ่อจะอยู่ ดูแลลูก

หญ้าคือฟูก ธรณีนี้ เป็นแคร่

ส่วนป่าช้า ว่าเป็นเรือน อย่า งอแง

พ่อจะกล่อม เพลงรักแท้ ให้ลูกฟัง

.

...ขวบปีแล้ว ที่พ่อมา อาลัยเจ้า

ทั้งน้ำ,ข้าว เตรียมมา ด้วยใจหวัง

ให้ลูกกิน ลูกดื่ม เติมพลัง

แลเห็นเงา เจ้าลางลาง ก็ยังดี

.

ห่วงเอ๋ย...ห่วงใด เท่าห่วงลูก

ถึงเจ้าถูก ความตาย มาพรากหนี

ขอเพียงได้ รับรู้ ลูกอยู่ดี

เอาชีวี พ่อไป ไม่เสียดาย

.

.........................

( ชายเมา...ใต้เงาจันทร์ )

.................

.

(ขอบคุณภาพเพลงจาก internet)