|
 .เจ็บ ! !เจ็บนัก ด้วยรัก ที่เจ้าทิ้งเจ็บยิ่ง กว่าสิ่งใด ในโลกหล้าเจ็บดั่ง ทิ้งร่าง กลางนภาเจ็บช้ำ วิญญา จะตรอมตาย.เจ็บแสน เหมือนแม้น ว่าโลกร้าวเจ็บราว พสุธา จะสลายเจ็บดัง โดนมีด กรีดฤทัยเจ็บร้าย เจ็บลึก เกินนึกเอา.เจ็บร้าว ร้อนรน หม่นไหม้เจ็บดั่ง โดนไฟ แผดเผาเจ็บนี้ เกินชีวี จะบรรเทาเจ็บเศร้า เหงาจริง ยิ่งกว่าตาย.เจ็บจิต คิดแค้น แดนสวรรค์เจ็บเทพไท้ คนธรรพ์ ลิขิตร่ายเจ็บป่วย เกินทน มิพ้นตายเจ็บใจ นี้....
|