พิมพ์หน้านี้
|
....เสียงเธอ กลั้นสะอื้น อยู่อึกอัก ด้วยสำลัก ความเศร้า ที่เขายื่น อกหัก รักร้าว ชั่วข้ามคืน ขมขื่น ฝืนใจ ให้ร้องร่ำ . น้ำตา พร่างพราย กับสายฝน ไม่ยินยล คำปลอบใจ ใครๆพร่ำ เอาแต่เอ่ย ว่ารักร้าว เศร้าระกำ สุดช้ำ สุดฝืน ผ่านคืนวัน . ไหนหละ วาจา สัญญาไว้ จะร่วม เป็นร่วมตาย ไปถึงฝัน พร่ำบอก กรอกหู อยู่ชั่ววัน ยังมิทัน ผ่านวสันต์ ก็ผันแปร . หลงใหล คำชม คารมณ์หวาน มองเห็น มือมาร เป็นรักแท้ ตาสว่าง เมื่อเขา ไม่เฝ้าแล แต่ก็ยาก เกินแก้ ด้วยแพ้ใจ .................. (ชายเมา...ใต้เงาจันทร์) .
(ขอบพระคุณภาพและเพลงจาก internet) |