วันอาทิตย์ ที่ 28 ตุลาคม 2550
หนาวน้ำตา (จบ) .....................
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 323
, 01:42:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 /(2)ฉันลุกขึ้นมาคุ้ยเขี่ยหายาที่ฉันซ่อนเอาไว้ นัฐจับมือฉันไว้ทำอะไรแก้ว นัฐถามโอ้ย!! หลบไป จะหาของ ฉันสะบัดมือจนหลุด สายตายังคงค้นหามือไม้ยังคงคุ้ยเขี่ยหาไอ้นี่เหรอ นัฐยกมือโชวมวนบุหรี่ที่มีแคปบรรจุอยู่กว่าครึ่ง เอามาให้แก้ว ฉันพยายามคว้ามันจากมือนัฐ ขณะที่นัฐพยายามจะหลบเลี่ยงเอามา ไอ้นัฐ เอามานี่ โว้ย!! เอามาให้กู ฉันสบถอย่างมีโทสะ ตาขวาง ตามด้วยมือเท้าที่ประเคนไปยังนัฐไม่นับ นัฐยังคงหลบหล....
|
วันเสาร์ ที่ 27 ตุลาคม 2550
หนาวน้ำตา (2) .....................
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 322
, 00:12:20 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 /(2)ไอ้หนา เหี้ยไรเนี่ย นิดหยิบสายยางเส้นเล็ก ๆ ขึ้นมาจากใต้เตียงหนา .สายยางไงไอ้สัตว์มึงไม่เคยเห็นเหรอ หนาพูดยิ้ม ๆ เราตกลงมาพักร้อนในโอกาสการพักการเรียนกันที่บ้านหนาถึงหนาจะไม่ได้รับใบแดงแจ้งการพักการเรียน แต่หนาก็เต็มใจที่จะไม่ไปโรงเรียนและอยู่เป็นเจ้าบ้านให้กับพวกเรา.แล้วนี่เหี้ยไร อุ้ยแม่ง นิดหยิบเข็มฉีดยาขนาดเล็กขึ้นมา พร้อมอุทานเมื่อเจอเข้ากับความคมของมัน.นี่มึงเล่นแคปด้วยเหรอหนา ให้กู....
|
วันศุกร์ ที่ 26 ตุลาคม 2550
หนาวน้ำตา (1) .....................
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 317
, 11:04:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 .ปล่อยกูออกไปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป ปล่อยกู ฉันตะโกนสุดเสียง ด้วยความปวดร้าวแสบคอไปหมดโอ้ย......ปล่อยกู ฉันทรุดตัวลงนั่งกองอยู่กับพื้น สายน้ำยังกระหน่ำกาย เจ็บแปลบ ทุกเส้นของสายน้ำรสชาดกลายเป็นคล้ายกับแส้ที่เฆี่ยนตี เจ็บกระหน่ำไปทั่วทุกรูขุมขน ร่างกายฉันเปียกปอนนัฐ ให้แก้วออกไป จบท้ายด้วยเสียงสะอื้นไห้ ความหนาวเหน็บจับขั่วหัวใจเคลื่อนไปจนถึงขั้วกระดูก ร่างกายฉันบิดเร่า ทุรนทุรายเจียนตายฉันกระช....
|
วันอังคาร ที่ 16 ตุลาคม 2550
กระสุนนัดนั้น (จบ) ................
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 339
, 01:35:05 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 (2) ผมยาวหยักศกถูกรวบไว้ด้านหลังเจ้าของไหล่หนากว้าง ผิวที่คล้ำลง ผิดกับเด็กหนุ่มวัยคะนองที่ชั้นเคยพบ มีเพียงรอยยิ้มละมุนตาที่คุ้นเคย นัฐยืนรออยู่ตรงระเบียงบ้านพักปีกไม้หลังใหญ่เฮ้ย!! เป็นไง สบายดีป่าว นัฐทักฉันเสียงใสไอ้นัฐ โหยอ้วนนะมึงไม่เห็นอดเห็นอยากอย่างที่ว่า คิดถึงหวะเป็นไงบ้าง ฉันทักตอบแทบจะถลาไปหามาเฮ้ย ขึ้นบ้านอาบน้ำอาบท่าก่อน เอื้อง พาคุณไปที่ห้องพักที นัฐชวนฉันขึ้นบ้าน เดี๋ยวเรียบร้....
|
วันจันทร์ ที่ 15 ตุลาคม 2550
กระสุนนัดนั้น (1)..............................
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 419
, 03:00:40 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คุณแก้วใช่มั้ยครับ ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาหาฉันพร้อมเอื้อมมือมารับสัมภาระนัฐให้มารับเหรอค่ะ ลุงชื่ออะไรค่ะ ฉันถามกลับไปก่อนที่จะยื่นสัมภาระอันมีเพียงเป้ใบเดียวให้ไปมวนครับพ่อเลี้ยงให้ผมมารับ ของคุณผู้หญิงมีแค่นี้เหรอครับ จะแวะซื้ออะไรที่ในเมืองก่อนมั้ยครับ ผมจะแวะให้คงไม่ต้องมั้งค่ะ เรารีบไปกันดีกว่า เห็นว่าปางอยู่ไปอีกไกล ฉันปฏิเสธครับไกลจากนี้มากโขเชียวครับ เชิญทางนี้ครับ ลุงมวนออกเดินนำหน....
|
วันศุกร์ ที่ 12 ตุลาคม 2550
I t.....f a r a w a y . . . . . . . . . . . . . . .
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 273
, 00:10:14 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 11 ตุลาคม 2550
เปิด............
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 284
, 01:16:34 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ภาพไม่เกี่ยวกับเรื่อง ข้อมูลภาพ รูรับแสง 4 ความไวชัตเตอร์ 100 ไม่ได้ใช้ขาตั้งกล้อง ... . ศรัทธาคนไม่เที่ยงแท้ .มักกลับกลาย.ฉันเห็นมานักแล้ว.มุนีเอย.................เจ้าหวังชนะใจคนไปไย.***********************.ภูตผีเซ่งแซรง .มลิกาแย้มยิ้ม เริงร่า .โอม..........ข้ากำลังสิพ่าย .เปิดอายตนะแห่งตนเสีย มุนีเอย .ดีกว่าฝืนท่องคำพระปลอม หมื่นคำ ..**************************** ....
|
วันพุธ ที่ 10 ตุลาคม 2550
*** ห น ท า ง ไ ก ล ..........กั บ ใ จ ที่ เ ห น็ ด เ ห นื่ อ ย ***
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 311
, 00:13:27 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เหน็ดเหนื่อยกับทุกทุกอย่าง.อ้างว้างกับทุกทุกสิ่ง.ดิ้นรนต่อสู้ความจริง.อยากหยิ่งแต่ก็อ่อนแอ เห็นโลกมามากเกินไป.หัวใจมันจึงท้อแท้.ไร้คนจริงใจเหลี่ยวแล.เป็นแค่ ผู้หญิงธรรมดา เกิดมาทำไมก็ไม่รู้.อยู่ไปวันวันอย่างไรค่า.ชีวิตล้วนแต่ทรมา.รำคาญน้ำตาตัวเอง เหนื่อยนักช้ำนักอยากพักผ่อน.ร้าวรอนเมื่อถูกข่มเหง.ชีวิตดิ้นไปตามเพลง.วังเวงจนแทบขาดใจ *************** มันเป็นบาปสำหรับการรับรู้.ถ้าเธอยังติดอยู่กับความหลง.ถ....
|
วันศุกร์ ที่ 5 ตุลาคม 2550
ถอนหญ้า.........กับปัญหาในมือ
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 286
, 00:26:12 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 " ก๊อกๆๆๆๆ " เสียงเคาะประตูที่ดังผ่านแผ่นไม้มาพร้อมๆกับเสียง ที่ดูเหมือนกับเป็นคำสั่งว่า " ตื่นนอนได้แล้ว จะได้ช่วยกันทำงาน " เด็กน้อยคนหนึ่งตื่นขึ้นมา ท่าทางงัวเงีย สลึมสลือ มือจับผ้าห่มที่อยู่ปลายเตียงมาพับและตอบรับเสียงปลุกนั้น " อืม.....ตื่นแล้ว ได้ยินแล้ว " " นี่วันหยุดนะเนี่ย " เด็กน้อยบ่นกับตัวเอง " เดี๋ยวกินข้าวเสร็จไปถอนหญ้าที่ไร่นะ " พ่อสั่ง....
|