เดียวดายกลางสายลม

อยู่คาคานให้ผู้ชายเสียดายเล่น
Permalink : http://www.oknation.net/blog/alone-win

<<	ธันวาคม 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
						1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

• บทเรียนสอนใจ
• ไดอารี่
• Bowling Charity
• หนึ่งในใจใครคนนี้
• Lorenso Project
• กูหละเบื่อ
• กวนตริน
• Tag
• รำลึก
• DoNaTion

เบอร์มิวด้าของสายลม
• การเดินทางของสายลม
• สายลมหนาว.....กับแสงดาวเหนือ
• มิติที่สองของสายลม
• เคหะในมิติที่สอง
• SaveHouse of my mind
• ฮิห้า ..... แห่งสายลมฯ

• เสือฝ้าย เพื่อนคุณชายวานูฮาตู
• ผู้หมวดจาง II
• จาง เหว่ย เจี๋ย
• สถานีนี้ไม่มีเหงา My Mad Radio
• ท่านผู้ตรวจการณ์ หมู่บ้าน OK
• kilroy-เพลงหวานเมื่อวานนี้
• seaugpor-น้องหมาหน้าย่น
• คุณชายอนันดา แห่งวานูฮาตู
• undertaker-สัปเหร่อยิ้มละมัย
• หมอ ณ ขแมร์

• อำนาจแห่งกรรม กรรมแห่งอำนาจ ( ไพวรินทร์ )
• คำกล่าวสดุดีวีรชนประชาธิปไตย ( nonglucky )
• "รัก" ไม่ต้องการคาดหวัง..ทำให้เมื่ออยากทำ..ไม่ต้องรอสิงตอบแทน.. ( ผู้หญิงแห่งกาลเวลา )
• Royal Riverkwai Resort & Spa ที่จะไปปลายเดือนนี้ ( เอ้ )
• เค้าว่า...เสี้ยวหนึ่งของอารมณ์รัก ( Rosefinchy )
• มาทำความรู้จัก พอล ครุกแมน (Paul Krugman) ( สุมาเต็กโช )
• พธม.ตรัง วางหรีดอาลัยวีรชน 7 ตุลา ( วานิชสุนทรนนท์ )
• จี้รัฐแก้ไขปัญหาราคายางตกต่ำ ( NOIDEA )
• ออกพรรษามาสวดมนต์กัน ( หัวใจใบไม้ป่า )
• _/***\_ เราไม่เคยลืม..พวกคุณ 14 ตุลารำลึก เมื่อ 35 ปี ล่วงมาแล้ว ( ป้าไม่อยู่ปู่เข้าเวบ )

more

Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 362 , 00:28:51 น.  
พิมพ์หน้านี้

ใช้ชีวิต  ติดหล่ม  จมความรักไม่อาจหัก  ห้ามดวงจิต  คิดใฝ่หาไม่เคยเว้น  เคยอ้างว้าง  ห่างกานดาเพียงเพราะว่า ใจใฝ่หา  ล่ารักไปเพราะหลงลืม  ดวงจิต  คิดไปว่าที่ผ่านมา  ขาดหาย  ในทุกสิ่งจึงเข้าล่อง  ลองใฝ่หา  ความรักจริงแต่ลืมสิ่ง  ที่สำคัญ  ปันรักไปลืมว่ารัก  คือรัก  ใช่รักหลอกลืมว่าบอก  หลอกหัวใจ  ให้ไหวหวั่นลืมว่ารัก  นั้นคือรัก  ทำหนักใจลืมว่าไล่  วิ่งหารัก ยิ่งรักลมยิ่งไขว้คว้า  ยิ่งอ้างว้าง  ร้างในจ....

Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 330 , 00:27:54 น.   | หมวดหมู่ : บทเรียนสอนใจ  
พิมพ์หน้านี้

แผ่วพริ้ว ริ่วละล่องลง โรยลาไหลริน รินหลั่งมา ร้อนร้าวพยัพเมฆ เลขหลอกฝน รนร่างร้อนร้าง ไหลหลั่งริน สิ้นแล้ว ลาโรยเรือนร่าง ล้วนแรง ร้องร่ำไห้ผิวผ่อง ผุดผิพราย แพรกย้อนพร่างพราย เพลิงเริง มายา ย้ำรอบเหย้าหยุดเย้า เร่งแย้ง ย้ำหยุดกรรม ก่อกายก่อนกลับ รับกรรม กราบสู่ดินสูญสิ้น วิญญาณราน ร้อนหล่นหล้ารวบร่าง หล่นเหลือ ลึกลงหลืบ สืบสิ้นมิยินในสุขเหย้า ยอบย้อน ก่อนกาลวิญญาณราน ร้าวลับ กลับจรเสียซึ่ง แหล่งอาว....

Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 506 , 01:06:41 น.  
พิมพ์หน้านี้

ประจงแอบแนบชิด สนิทน้องมือประคองสองปรางอุ่น ละมุนหมายอิ่มอกอุ่นนุ่มละมุน เมียงละมายเจ้าทำคล้าย ละม้ายมอง ต้องแสงจันทร์ผิ-วชนต์แจ่มกระจ่าง นางอนงค์อยากน้อมลง แนบร่างไม่ห่างหายละมุนกลิ่นแก้มนวล เชื้อชวนชายพี่ก็หมายก่ายประกอง แนบสองจันทร์ละไล่เลียดเสียดเสาะ เสนาะหูเจ้าโฉมตรู เอียงแอบอก ตระหนกฝันแหงนเงยหน้า พริ้มตารอ ต่อรำพันโอษฐ์นวลขวัญ เชิญชวน ป่วนอกชายนวลปากน้องพี่ป้องปิด  ไม่คิดเปิดใจเตลิดลอยล่อง ท่อ....

Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 308 , 03:27:20 น.   | หมวดหมู่ : บทเรียนสอนใจ  
พิมพ์หน้านี้

ฉันนั่งอยู่ในห้อง บนเตียงอันอบอุ่นและผ้าห่มเนื้อนุ่มมองบานประตูสีขาวหม่น ...............ซึ่งครั่งหนึ่งฉันเคยหนีเข้ามา  และลั่นดานหนีจากความวุ่นวายด้านนอกข้างนอกประตูบานนั้นเวลานั้นความสับสนวุ่นวายที่ปกคลุมภายนอกคล้ายเมฆทะมึนหม่นหลังประตูบานนั้นนานเท่าไหร่แล้วนานแค่ไหนนานเพียงใดที่ฉันเก็บตัวเองอยู่ในห้องนี้อยู่ในห้องที่ฉันสร้างขึ้นห้องที่กักขังอารมณ์ และวิญญาณอิสระห้องที่กักขังความฝันและความเป็นจริงเพ....

Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 480 , 03:57:10 น.   | หมวดหมู่ : บทเรียนสอนใจ  
พิมพ์หน้านี้

***ค่อยเสงี่ยมเจียมใจไว้ศักดิ์ศรี*** อันตัวต่ำแล้วอย่าทำให้กายสูง ดูเยี่ยงยูงแววยังมีที่วงหาง ค่อยเสงี่ยมเจียมใจจะไว้วาง ให้ต้องอย่างกิริยาเป็นนารี ***รักในใจอย่าให้ออกมานอกหน้า*** อันที่จริงหญิงกับชายย่อมหมายรัก มิใช่จักตัดทางที่สร้างสม แม้นจักรักรักไว้ในอารมณ์ อย่ารักชมนอกหน้าเป็นราคี ดั่งพฤกษาต้องวายุพัดโบก เขยื้อนโยกก็แต่กิ่งไม่ทิ้งที่ จงยับยั้งชั่งใจเสียให้ดี เหมือนจามรีรู้จักรักษากาย ***สตรีเหม....

Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 307 , 00:29:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

.เป็นไรเล่า    ในเมื่อเงา    เจ้าก็คน.จะไปสน    อะไรกับ    ใครเขา. เขามารัก    มาดี    ดีตอบเอา เขามาชัง    ชังเข้า    แลกเขาไป  จะสนใจ    อะไร    ในโลกนี้ โลกที่มี    แต่ทุกข์    สุขหดหาย เห็นไหมนั้น    ศิลธรรม    มันบรรลัย กี่คนพ่าย    ต่อความดี    ที่ทำกัน  เจ้ายืนอยู่    บนหน้าผา    ต่อฟ้ากว้าง จะก้าวย่าง    ย่นย่อ    ท้อทำดี  นี่ใช้ไหม ในโลกนี้    เจ้ายังรี    รออะไร กี่คนพ่าย    ขายวิญญาณ    มา....

1 /1