Sailom : เอออออออ เป็นคอร์สเตอร์ได้มั้ย อร่อยอ่ะ

kate : หนักเท่าไหร่รู้ยัง วุ้ย เจ๊อ่ะนะแทนที่จะถาม คนคลอดลูกเค้าต้องถามว่าหนักเท่า

num : พี่โทรไม่ติดเลยไม่กวนดีกว่ากำลังกลุ้มกันอยู่ อืมม์ ดีเหมือนกัน อ้าวโดนเรียกอีกแล้ว เดี๋ยวมา

kate : เจ๊ คุยมาแล้ว ก็พี่น็อตพี่รี่ เค้าโอเคกันหมดแล้วน้องไม่ต้องให้ออกซิเจนแล้ว เดี๋ยวเย็นนี้อาจจะได้มาให้แม่ให้นม เดี๋ยวเย็นนี้อาจจะได้มาให้แม่ให้นม หมอมาเถียงหนูดูดิ

Sailom : อ้อ เอออเดี๋ยวกรูจาให้หมอกลับไปเรียนใหม่ แต่ว่ามันคลอดเองนี่ จะเสียไรนักหนา

kate : น้ำคล่ำเค้าไม่ไหลออกมาเป็นมูกเลือดโดนบล็อกหลังด้วยเลยระบบไปพอสมควรแล้วเบ่งไม่ออกต้องคีบออกมานั่นและเด็กเลยโดนกดน้ำสำลักนะหนูว่าน้องเคิร์ทหนัก 2.888 หนูบอกเค้าแล้วว่าเย็นๆ เจ๊จะไป เค้าจะได้เตรียมเอาลูกหลบทัน เด็กจะได้ไม่ตกใจ

Sailom : อ้าวไอ้เวรเดี๋ยได้คาที่สมชื่อ

ค่ะก็สรุปตามนี้อ่ะค่ะ สำหรับน้อง "เคิร์ท" และคุณพ่อคุณแม่ป้ายแดง ตอนนี้อาการไม่มีอะไรหน้าห่วงแล้ว อีกไม่นานก็คงกลับบ้านได้ หมดห่วงกันซักทีนะค่ะ อีกไม่นานเราอาจจะได้เห็นหลานคนใหม่ ออกมาเดินป้วนเปี้ยนในบาง OK แห่งนี้กันหละค่ะ อ้อ แล้วนี่คือสิ่งที่พี่หนุ่มให้อ่านค่ะ ลองศึกษากันดูนะค่ะ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ค่ะ รู้ไว้ได้เปรียบ.........

ปล. ที่ไม่รู้ว่าทำไมต้อง ปล. แล้วทำไมต้องมา ปล. ซะกลางเรือง

1. บทสนทนาด้านบน ไม่ได้ต้องการนำมานินทาหรืออย่างไร แต่อยากให้รู้ถึงใจคนเป็นพ่อเป็นแม่ ถึงแม้ว่าลูกจะพึ่งเกิดพึ่งคลอดแต่ก็กำเนิดเกิดขึ้นมาจากความสัมพันธ์อันเหนี่ยวแน่นของพ่อและแม่ เจ้าเป็นดั่งแก้วตาดวงใจที่แท้จริง โดยไม่ต้องอาศัยวันเวลามากล่าวอ้างใด ๆ

2. ขอชมเชยรี่ ที่เข้มแข็งได้แม้นว่าร่างกายจะอ่อนล้า พี่เชื่อว่า คำที่ not พูดนั้นเป็นจริงและอยากให้รี่ได้ฟังเองมากกว่า

"รี่เข้มแข็งมาก ๆ เข้มแข็งมากที่สุดเท่าที่เคยสัมผัสมา"

3. อยากให้จดจำวันเวลาดี ๆ ที่เรามีร่วมกัน ทุก ๆ สิ่งจะช่วยเป็นสิ่งกระตุ้นเตือนให้ระลึกอยู่เสมอว่า เราอาจจะโดดเดี่ยว.......แต่เราไม่ได้อยู่เดียวดายบนโลกใบนี้

4. ขอบคุณคุณหมอคุณพยาบาลโรงพยาบาลจุฬา พี่หนุ่ม น้องคาที่ และเพื่อน ๆ ทุกคนที่ไม่ได้กล่าวถึงไว้ในที่นี้ ที่เอาใจใส่ดูแลกันและกันระหว่างเราอย่างดี ขอบคุณด้วยใจ

....สายลมฯ....

ทารกแรกเกิดที่มีปัญหารุนแรง : ภาวะสูดสำลักขี้เทา

พญ. อุไรวรรณ โชติเกียรติ

ปัญหาที่ทารกเกิดมาแล้วหอบมากขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งต้องใส่เครื่องช่วยหายใจนั้นเป็นปัญหาที่ แพทย์ ต้องอธิบายให้ญาติทราบเหตุที่เกิดอาการ แต่บางครั้งสาเหตุอาจจะไปเกี่ยวข้องกับทางสูติแพทย์ซึ่งการอธิบายจะไม่ไปอธิบายเหตุทางสูติฯว่าทำไมไม่ทำอย่างนั้นหรืออย่างนี้ แต่ให้ญาติไปถามสูติแพทย์เอง เราคงทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดไม่ให้ผู้ป่วยมีอาการระบบการหายใจล้มเหลวจนกระทั่งกลายเป็น persistent pulmonary hypertension of the newborn (PPHN) 

นิยาม

การมีอาการหอบร่วมกับมีประวัติมีขี้เทาปนในน้ำคร่ำหรือดูดได้ขี้เทาจากปอด

อาการแสดงของโรค

ทารกที่เกิดมาจะมีอาการหายใจเร็วและหอบมากขึ้นเรื่อยๆ และประวัติมารดามี การคลอดที่ลำบากหรือนานร่วมกับทารกมี ลักษณะทารกเป็นทารกเกิด ครบกำหนดหรือเกินกำหนด และการตรวจร่างกายอาจพบว่ามีขี้เทาติดตามเล็บ ลำตัวหรือสะดือหรือ/และมีประวัติเจาะถุงน้ำมีขี้เทาปน หรือดูดได้ขี้เทาจากปอด

การหอบคือการที่ทารกมีการหายใจเร็วมากกว่า60ครั้งต่อนาทีและเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเป็น90-100ครั้งต่อนาทีโรคที่ควรคิดถึงมีตั้งแต่ Transient tachypnea of the newborn, meconium aspiration syndrome, pneumothorax, congenital diaphragmatic hernia, birth asphyxia และcongenital pneumonia เป็นต้น

การจะคิดถึงสาเหตุอะไรต้องอาศัย ประวัติมารดา การคลอด การตรวจร่างกายทารกและต้องส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการ เพื่อหาสาเหตุได้แก่

1. Hct (CBC) ,dextrostix เพื่อแยกสาเหตุซีดหรือ น้ำตาลต่ำ

2. capillary blood gas หรือ arterial blood gas ไม่ควรเจาะ venous blood gas

3. Chest X-ray จะช่วยแยกภาวะต่างๆหลายอย่างได้แก่ pneumothorax,cardiomegaly, congenital diaphragmatic hernia, transient tachypnea of the newborn และความพิการแต่กำเนิดอื่นๆ

การรักษาเบื้องต้น

ได้แก่ การงดอาหารและน้ำทางการกินแต่ให้สารน้ำอาหารทางเส้นเลือดดำ การให้ออกซิเจนและการติดตามผู้ป่วยอย่างใกล้ชิด 

แนวทางการให้คำปรึกษาแก่ญาติ

1. ควรมีการแจ้งให้พ่อแม่ผู้ปกครองผู้ป่วยทราบตั้งแต่เริ่มแรกที่มีอาการเปลี่ยนแปลง เพราะปกติทารกจะปรับตัวใช้เวลาครึ่งชั่วโมงหลังคลอดก็จะหายใจกลับมาปกติและมีการแจ้งให้ญาติทราบเป็นระยะๆโดยแสดงท่าที่ที่เห็นอกเห็นใจผู้ป่วย

2.ทีมที่จะให้คำปรึกษาประกอบด้วยแพทย์ที่ดูแลผู้ป่วย และทีมพยาบาลที่ร่วมในการดูแลผู้ป่วย

3.สถานที่ควรเป็นเป็นส่วนตัว และมีบริเวณ( ไม่ใช่หน้าห้อง)และควรอธิบาย ภาวะผู้ป่วยตั้งแต่เริ่มแรกที่มีอาการเจ็บป่วยที่รุนแรงขึ้นและแจ้งให้ญาติทราบก่อนย้ายไปที่หอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิดต่อไป สร้างสัมพันธภาพที่ดี แนะนำทีมที่ดูแลผู้ป่วยและสอบถามบริบทแต่ละครอบครัวซึ่งหมายถึงโครงสร้างและความสัมพันธ์ในครอบครัว ระดับการศึกษา ความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับการเจ็บป่วย(ของลูกคนก่อน ถ้ามี) ภูมิหลังของครอบครัวทางด้านวัฒนธรรมและความเชื่อ

4. กรณีเกี่ยวกับอาการหรือโรคของผู้ป่วยให้สรุปประเด็นทางการแพทย์ที่สำคัญของผู้ป่วยและใช้คำอธิบายที่ง่ายและเข้าใจ อย่าใช้ศัพท์ทางเทคนิคและไม่ควรใช้คำพูดว่า “ไม่เป็นไร”หรือบอกว่า “อาการไม่มาก หอบเล็กน้อย” เพราะอาการของผู้ป่วยอาจจะดำเนินต่อไปอีกจนถึงมีการหายใจล้มเหลวและจะต้องใส่เครื่องช่วยหายใจและอธิบายแผนการรักษาเบื้องต้นให้ญาติทราบและต้องติดตามอาการอย่างใกล้ชิดพร้อมทั้งติดตามการเปลี่ยนแปลงโดยติดตามค่าออกซิเจนในเลือดและให้การรักษาให้เหมาะสมแต่ละภาวะนั้นๆ

5. เปิดโอกาสให้ครอบครัวและญาติถามข้อสงสัยเกี่ยวกับโรคและถ้าญาติไม่ถาม ทางทีมผู้ดูแลผู้ป่วยควรสรุปหัวข้อที่สำคัญที่ได้พูดไปแล้วอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าทางครอบครัวละญาติมีความเข้าใจถูกต้องและแจ้งแผนการรักษาที่ครอบคลุมและเหมาะสมรวมทั้งแสดงออกถึงความเห็นอกเห็นใจในระหว่างการถ่ายทอดข้อมูลดังกล่าว

6. อธิบายสาเหตุการเกิดโรคให้ญาติทราบว่าการสูดสำลักขี้เทาจะเกิดได้ตั้งแต่อยู่ในท้องได้เพราะพบว่าทารกมีการถ่ายขี้เทาออกมาได้ตั้งแต่อายุการตั้งครรภ์ตั้งแต่34สัปดาห์เป็นต้นมา ดังนั้นการสูดสำลักมีโอกาสเกิดตั้งแต่ในครรภ์ได้และที่เป็นมากก็เป็นกลุ่มที่เกิดสูดสำลักมาตั้งแต่ก่อนคลอดและขี้เทาจะทำให้อุดตันทางเดินหายใจและอาจทำให้ลมรั่วโดยเกิดจากถุงลมแตกถ้าเป็นมากก็จะมีการหายใจล้มเหลวและถ้าไม่ตอบสนองต่อการรักษาจะกลายเป็นการหมุนเวียนโลหิตแบบทารกอยู่ในครรภ์เพราะเลือดไปปอดไม่ได้เพราะความดันของปอดสูงและมีโอกาสเสียชีวิตสูงจากการขาดออกซิเจน

7. การที่ทารกมีอาการเลวลงแม้ว่าให้การรักษาทุกอย่างเต็มที่แล้วและไม่ตอบสนองต่อการรักษา ก็ต้องขอพบญาติและอธิบายให้ญาติทราบเป็นระยะๆตลอด อย่ารักษาโดยไม่บอกญาติว่าขณะนี้ลูกเป็นมาก จะได้ให้ญาติเผื่อใจไว้บ้างควรแจ้งให้ทราบถึงขั้นตอนทุกอย่างรวมทั้งการให้ยาช่วยเรื่องหัวใจให้เต้นและการให้สารเพื่อรักษาความดันโลหิตให้ปกติเป็นต้นและควรแจ้งให้ญาติและครอบครัวทราบตลอดเพื่อลดความหวังของญาติ

http://www.childrenhospital.go.th/main/topic/NEWBORN/newborn_1.html