วันนี้ผมอ่านเรื่องเกี่ยวกับ การทำจตุคาม โดยใช้ น้ำตาพยูน และ ไขปลาวาฬ

ไม่มีอะไรที่ผมจะบรรยาย เป็นความนึกคิดออกมาได้

นอกจากปลงตกกับความงมงาย และธุรกิจ ที่หวังแต่ทำเงิน

จตุคามรามเทพ เทพแห่งทุนนิยมนี้

ทำสังคมเราเสียมามากแล้ว หากทำสังคมเสียไม่พอ ยังจะทำให้พระธาตุที่เป็นโบราณสถาน

จะล้มดั่งเช่นพระธาตุพนม

สังคมถูกความงมงายครอบงำ เป็นดังเช่นยุคมืด

ผมว่าปัจจุบัน เราหาอุดมการณ์ในตัวตน ในจิตวิญญาณ น้อยมากๆ

หากเป็นเช่นนี้ สังคมจะถูกความงมงายครอบงำไปอีกนานเท่าใด??

สัตว์ต่างๆ ต่างอยู่ในธรรมชาติกันอย่างสงบ แต่มนุษย์กลับนำมันมาสังเวยความงมงาย

ความโง่ 

ความงมงาย ดั่งที่เรา นำของที่พระเพี้ยน ทำท่าเต้นรำระหว่างปลุกเสก มาห้อยคอ

ที่เรานำ องค์อันใดก็ไม่รู้มาห้องคอ ทั้งที่ไม่ได้มีประวัติใด เป็นลายลักษฯอักษร

มันทำให้เรา ดูโง่ลงอีกมาก

ระหว่างที่เรางมงาย

มนุษย์เราต่างเบียดเบียนกันทุกวัน

เบียดเบียนสัตว์ เบียดเบียนชีวิตด้วยกัน

ไม่มีความเพียงพอ

ซ้ำร้ายสังคมยังสอนให้แก่งแย้งกัน

คนกลัวตายกราบไหว้ภูติผี ที่สังเวยไฟบูชา  (จากบทเพลง โลกสมมุติ)

ตื่นเถิด ตื่นจากความงมงาย ตื่นจากความอยาก ตื่นจากความเป็นกิเลส

คนเราหนอจะโง่เขลาต่อไปอีกเท่าใด

"ในเมื่อชีวิตคือความว่าง"

ผมเขียนบทความเรื่องนี้ เพื่อเตือนให้หลายคนตื่นเสียทีเถอะครับ

แค่ความงมงาย ปกติ ผมไม่ได้ว่าอะไร หากแต่ว่า การที่เราเบียดเบียน สัตว์ เบียดเบียนเขาโดยไม่รู้อะไรเลย

ผมไม่อยากให้การต่อสู้ของนักอนุรักษ์ หรือใครก็ตามต้องสู้โดยฟรีๆ