หากจะพูดถึงศิลปะ นั้น คงมิต้องไม่พูดถึงศิลปะ ในแบบศิลปะเพื่อชีวิต

โดยศิลปะ ที่สำคัญที่สุดคือศิลปะที่ทำเพื่อมวลมนุษย์ โดยที่ไม่ใช่ทำเพื่อคนบางกลุ่ม

เป็นดั่งบทวิพากย์ศิลปะ ที่ จิตร ภูมิศักดิ์ ในนาม ทีปกร เขียนไว้ในหนังสือศิลปะเพื่อชีวิต

โดยการเขียนครั้งนั้นย่อมแสดงความสั่นสะเทือน ต่อวงการศิลปะเอง รวมทั้งวงการปัญญาชน

จนทำให้จิตร ภูมิศักดิ์ นั้นคือ ต้นแบบทางจิตวิญญาณ ของใครหลายๆคน

โดยคนในยุค แสวงหานั้น หรือที่เรียกว่ายุคปัญญาชน นั้น ได้นำแนวทางของศิลปะเพื่อชีวิต

ออกแบบตัวตน มาหลายผลงาน ไม่ว่าจะเป็นผลงานของนักเขียนสำคัญในยุคนั้น

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผลงานต่างๆที่ออกมาในยุคนั้น ได้รับการยอมรับว่า เป็นสิ่งที่ เหมาะสมกว่าบางสิ่งที่ทำขึ้นเพื่อคนบางกลุ่ม

โดยดุได้จากการ วิพากย์โองการเเช่งน้ำ ซึ่งถือว่าเป็นการ เข้าถึงวรรณกรรมไทยโบราณได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

และบทกวีที่เขียนขึ้น ในตอนนั้น แสดงถึงความเป็น ประชาธิปไตยได้เด่นชัดที่สุด

อย่างที่เราจะมองไม่เห็นได้จาก หลายๆสิ่งในสมัยนี้

หรือสมัยนี้ศิลปะ จะสร้างสรรค์เพื่อเฉพาะนายทุน ฤา??

หรือแท้ที่จริงนั้นศิลปะ ได้ตายแล้ว จากการไม่เข้าใจ

รวมทั้งการล้มตายของภาษา ในปัจจุบัน ตามแบบความต้องการของนายทุน

ที่ต้องการให้ทุกอย่างเดิน หน้าไปตกหลุมของเขาเสีย โดยการทำวรรณกรรมเพียงเพื่อขายเพียงเท่านั้น

หรือการทำภาพเขียน ใส่แกรอลี่เสียมากมาย แต่หาสิ่งใดในนั้นมิได้ นอกจากผ้าแต้มสีใส่กรอบสวยงาม

หรือมันคือ ร้านขายกรอบสีสวย มากกว่า

แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้นใหม่ ย่อมเกิดขึ้นอีกครั้ง และจะยืนยงต่อไป โดยศิลปะเพื่อชีวิตต้องกลับมาอีกครั้ง

ถ้ามวลชน วรรณกรรมร่วมกัน

***************************************************************

ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่เพียงอยากเขียน และอยากบอกว่า ช่อการะเกด ถือกำเนิดขึ้นใหม่อีกครั้งแล้ว  ภายใต้การนำของ สุชาติ สวัสดิ์ศรี คนเดิม

ปล.ใช้ถุงย่ามถุงผ้ากันเถอะนะ ปัจจุบันผมใช้ถุงย่าม ใส่ของได้มากมาย

Last Horizon - Brian May