อัพบล็อคหลังเที่ยงคืนมาหลายวัน ช่างทรมานจิตใจยังไงไม่รู้นะครับ

เวลาที่เรานอนไม่หลับ ผมมักจะอ่านหนังสือ ซึ่งมันยิ่งทำให้ผมนอนไม่หลับไปเรื่อยๆ

สุดท้ายก็เช้า และออกไปทำงาน

แต่แน่ละผมก็ยังนอนไม่หลับ แม้แต่ตอนนี้ก็เช่นกัน

มนุษย์เรานี่ก็แปลก สร้างอารมณ์ขึ้นมาทำร้ายตัวเอง สม่ำเสมอ

อย่างนางมัทนา หรือ ชัยเสน หรือแม้แต่สุเทพ ในเรื่อง มัทนพาทา หนึ่งในพระราชนิพนต์ของ ร.6

ความรักได้ก่อให้เกิดปัญหาแก่ทุกคน แต่สุดท้ายพวกเขาก็เลือกที่จะรัก

และตายพร้อมความรัก

ที่แน่นอน คือหนังหลายเรื่องมักเขียนให้ จบพร้อมความรัก

อาจจะเป็นรักสมหวัง หรือรักที่เป็นโศกนาฎกรรม ก็ตามที

จนความรักเป็นที่ผสมอยู่เสมอในอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นบนโลกนี้

แต่น่าแปลก เวลาเกิดสงครามอะไรขึ้นมา คนกลับเข่นฆ่ากันโดยไร้สาเหตุ

แต่อย่างไรก็ตาม สงครามมักมีความรักผสมอยู่เสมอ อย่างเช่นอารีดัง

แน่นอนแม้ผมจะไม่พิสมัยคำว่ารักอะไรมากนัก

แต่มันก็มีอิทธิพลต่อผมอย่างมากทีเดียว

ผมทำให้ผมกลายเป็นคนที่เบื่ออารมณ์ตนเองได้

มันทำให้ผมกลายเป็นคนที่แคร์อะไรแปลกๆมากขึ้น ซึ่งแน่นอนน่าเบื่อมากทีเดียว

ผมเคยมองออกไปหลายครั้งในสังคมที่ฉาบฉวยไปด้วยทุนนิยมปัจจุบัน

ผมมองความรักแบบวัยรุ่น ที่ฮิวโก้ วงสิบล้อ เคยพูดไว้ว่ามันเหมือนกระต่ายเอากัน

ผมไม่เห็นความรักในบางที มันเหมือนความอยากเสียมากกว่า

และบางทีก็รักกันง่ายเกินไป โดยไม่ได้ศึกษาแต่ละคนกันก่อน

การฆ่าตัวตายเพราะความรักก็เป็นเรื่องเก่าที่เกิดมามาก คนพูดถึงก็มาก

แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า ความรักแบบผิดๆ

รักที่เข้าใจดีกว่ารักที่เห็นแก่ตัวเสมอ