วันนี้ผมไปงานหนังสือมา ผมค่อนข้างเห็นนักอ่านค่อนข้างบางตากว่าหลายปีที่ผมไปมานัก

ก็ไม่น่าแปลกหรอกสำหรับเศรษฐกิจเช่นนี้

ที่รัฐบาลเอาหมอ มาเป็นหมอเศรษฐกิจ(ที่จริงน่าจะเอาหมอผี หรือ อีทีเลยนะจะได้เก่งๆ)

คนคงป่วยมากขึ้น เพราะรัฐบาลนี้ยังเอานักเลงมาเป็นคนคุมสาธารณะสุข

ช่างเป็นรัฐบาลที่มีสมองจริงๆ(ในเรื่องเสพเมถุน)

วันนี้สำนักพิมพ์ที่มีคนอ่านมากคงเป็น สำนักพิมพ์นิยายรักกุ๊กกิ๊กอีกตามเคย

แต่ก็นั่นแหละ ใครมันจะอ่านเรื่องการเมืองให้ปวดขมองเหมือนกระผม55

แต่น่าแปลก หลวงพี่ยังแวะไปบูตนั้นเลย เห็นเต็มตา55555

ไม่มีอะไรแน่นอน ในความแน่นอน 55555

เพราะฝั่งตรงข้ามบูตนิยายรักกุ๊กกิ๊กที่หลวงพี่แวะนะ มูลนิธิโกมล คีมทอง เรื่องศาสนาทั้งนั้น

ขนาดหลวงพี่ยังหลงบูตเลย (รึเปล่า)

ไม่มีอะไรแน่นอน ไอ้ปื้ดยิงดาบยิ้มยังไม่ติดคุกเลย(หรือมันไม่ชื่อปื้ดหว่า)

อะไรที่แน่ๆ มันคงไม่เกิดในยุคสมัยนี้ละมั้ง

เพราะความแน่นอน มักไม่มาด้วยความเสแสร้ง

ทุกวันนี้ คนในกรุงแทบไม่ยิ้มให้กันแล้วละมั้ง

ยิ้มจริงๆนะไม่ใช่เสแสร้งตามสายการบิน หรือร้านอาหาร

หรือยิ้มแล้วส่ายตามสาวๆโคโยตี้ ที่ยิ้มไปร่อนหอยไปด้วย

ไปๆมาๆ พบความเสแสร้งอยู่ทุกแห่ง

บางทีการเลี้ยงดูก็มีส่วน การกระทำในสังคมของคนส่วนใหญ่ก็มีส่วน

แน่นอนเด็กเกิดมาใครเสแสร้งบ้าง

แต่โตขึ้นระบบอุปถัมในสังคมสร้างความเสแสร้งขึ้น

เหมือนสร้างขนขึ้นตามที่ต่างๆ(เช่น...............)

แล้วอะไรเกิดขึ้น สังคมก็เสแสร้งไง เพราะพวกผู้ใหญ่นี่แหละ

บางคนเสแสร้งเป็นเด็กเรียบร้อย แต่ในตัว Slut น่าดู

อันนี้ก็น่าแปลก บางคนเป็นถึงดารา แต่เสแสร้งแต่ก็มีคนชอบ

สงสัยสังคมนี้คงชอบคนเสแสร้ง

เสแสร้งเป็นจมูกชมพู่รึเปล่า

สงสัยจะจริง 555555555555

สุดท้ายในงานหนังสือ เราก็เห็นแต่คนอ่านหนังสือ

แต่ไม่รู้เขาอ่านเพราะสนใจ หรือ อ่านเพราะมันดัง

หรือบางคนอาจจะอ่านเพื่อลืมโลกใบนี้ก็ได้

ปล.อ่านไม่รู้ก็อย่าคิดมาก

ปล2.สวัสดียุค Post-book