เรื่องนี้มันเกิดมานานมากหลายปีคนเรามีดีมากกว่าเรียกว่าคนดี มีเลวมากกว่าเรียกว่าคนเลวแต่ในความจริงแล้วคนทุกคนมักคิดว่าฉันเป็นคนดีและทำดีที่สุดแล้วตัวผมเองก็เหมือนคนทั่วไปไม่อะไรแตกต่าง  แล้วเหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้น  ผมเคยมีความรักกับหญิงสาวคนหนึ่งเป็นชาว จ.สพรรณบุรี ก็เป็นน้องสาวของเพื่อนด้วยเหตุฟ้าส่งมาทำให้เราได้พบกัน  ชอบกันและรักกัน หลังจากนั้นก็ได้พามาทำงานที่กรุงเทพเช่าห้องพักเพื่อจะสร้างฐานะช่วยกันทำงานมีความคิดเสมอว่าจะทำให้ครอบครัวมีความมั่นคงจะได้มีรถ มีบ้าน มีเงินเหมือนคู่รัก คู่อื่นๆเขา อยู่กินกัน5-6ปี ทุกอย่างดูเหมือนเดิมที่ผ่านมา เราก็รักกันดีอยู่ ผมรักเธอมากสุดยอมตัดใจ ยอมเป็นลูกอกตัญญู กับคุณพ่อคุณแม่ตัดขาดกันในช่วงเวลานั้นแหละด้วยสายเลือดแล้วก็ตัดไม่ได้  คุณพ่อคุณแม่ให้อภัยผมให้กลับบ้านได้เหมือนเดิม  เหตุที่พ่อแม่ไม่รับรู้เรื่องของเราไม่ยอมรับว่าเธอต้องเป็นลูกสะใภ้  จึงทำให้เรามีอุปสรรคกับชีวิตคู่ตลอดมา  อุบัติเหตุความรักแบบผมคงไปตรงกับชีวิตคู่อื่นๆบ้างมัย  ผมเชื่อว่ามีแน่นอนและก็ไม่อยากให้เกิดกับใครอีกเลยแล้วทุกวันนี้มันเป็นมุมมืดของหัวใจตลอดเวลาเป็นตราบาปให้แก่เธอ ต่างคนต่างแยกทางกันเดิน ต่างคนไปมีครอบครัวใหม่ ตอนนี้ได้ข่าวว่าเธอนั้นคอบครัวแ ตกแยกกันอีกแล้วมีลูกสองคน ผมทราบข่าวแล้วก็เป็นห่วงเธอมีอะไรที่ช่วยเธอได้ก็ช่วย  เพราะตอนนี้เธอลำบาก แต่ผมยังรักเธออยู่เสมอ และมันคงเป็นอย่างเดิมๆได้อีกแล้ว มันจึงเป็นมุมมืดของหัวใจผมตลอดมาเสมอเท่าทุกวันนี้ ครับ   ถ้ามีโอกาสก็จะมาเขียนบทความใหม่นะครับ