เสียงเล่าลือของลำน้ำโข่งสีขุ่น ดินแดนที่สงบ สวยงามทั้งธรรมชาติและประเพณี อาณาจักรเก่าแก่มีเรื่องเล่าตำนานมากมาย ประวัติศาสตร์ซึ่งถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ด้วยความภาคภูมิในพื้นแผ่นดิน ผู้คนเต็มไปด้วยไมตรี บ้านเรือนยังคงเป็นเอกลักษร์ในแบบของฝรั่งเศส ชีวิตเรียบเบาสบาย เร่งรีบ วิถีชีวิตอย่างพอเพียง

หลวงพระบางสามารถเดินทางได้หลายเส้นทาง แต่ด้วยความไม่เร่งรีบ จึงเลือกที่นั่งเรือโดยสาร โดยมุ่งหน้าไปด่านท่าเรือเชียงของ จ.เชียงรายที่อยู่ติดกับลาวเหนือ  เมื่อเข้าประเทศลาวจะต้องทำเอกสารเข้าประเทศที่ด่านห้วยทราย

หลังจากซื้อปี้(ตั๋ว)เรือช้าแล้ว รีบจับจองที่นั่ง  นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปเสียมาก เดินทางแบบผจญภัยไม่ต้องใครนำเที่ยว เรือช้าแล่นเลียบริมน้ำโข่ง ทัศนียภาพสองฝั่งล้อมรอบด้วยภูเขา ต้นไม้เขียวขจีสลับกับการทำไร่ของชาวลาว เรือจอดพักตามหมู่บ้าน  บางช่วงมีหินแทงอยู่กลางน้ำ บางช่วงน้ำไหลหลาก นายเรือชำนาญเส้นทางพาเรือหลบหินและร่องน้ำได้อย่างดี หลังจากนั่งนิ่งอยู่นาน ต้องเริ่มขยับตัว ยืดขาบาง บนเรือจะมีร้านขายขนมและเขยลาว(เบียร์ลาว) ไว้บริการแก่ผู้โดยสาร บางคนจะจัดหาสเบียงมาเองจากฝั่งไทย เด็กน้อยจะร้องขายเขยลาวอยู่เป็นระยะ เรือสิ้นสุดที่ปากแบ่ง เมืองปากแบ่งมีเรือนพักสำหรับนักท่องเที่ยว ตกแต่งขึ้นอย่างเรียบง่าย ผู้โดยสารเรือช้าต้องพักค้างคืนที่ปากแบ่ง เพื่อต่อเรืออีกลำหนึ่งไปยังหลวงพระบาง ทัศนียภาพยังคงเต็มไปด้วยวิถีชีวิตเรียบง่ายตามริมโขงเรือเทียบท่าหลวงพระบางบ่ายแก่ๆๆ พวกเราหาที่พักใกล้ริมโขง เก็บสัมภาระแล้วออกเดินชมเมืองหลวงพระบาง บ้านเรือนส่วนใหญ่เป็นตึกเก่าสอง-สามชั้น หลังคามุงกระเบื้อง อาคารบางหลังถูกตัดแปลงเป็นร้านคา หรือเรือนพักสำหรับต้อนรับนักท่องเที่ยว แวะรับประทานอาหารเย็นที่ริมแม่น้ำคาน ต่อด้วยเดินย่อยแถวตลาดมืดหรือตลาดม้ง มีสินค้าให้เลือกซื้อเป็นของฝากอย่างมากมาย โดยเฉพาะผ้าคลุมเตียง หลังจากเดินทางมาสองวันเต็มวันรุ่งขึ้นขอเที่ยวชมหลวงพระบางด้วยการ ชมตลาดเช้า แวะทานกาแฟกับเฝอที่ร้านหลังตลาดริมแม่น้ำโขง การเช่าจักรยานเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับนักท่องเที่ยวในหลวงพระบาง จะได้ปั่นได้ทั่วทุกซอกซอยโดยไม่ต้องกลัวหลงทาง สถานที่แรกที่เข้าชมคือวังเจ้ามหาชีวิต (พระมหากษัติย์องค์สุดท้ายของลาว แต่ละสิ่งมีประวัติอันยาวนาน ในวังห้ามถ่ายรูป), วัดวิชุน มีพระธาตุหมากโม รูปทรงคล้ายแตงโม, วัดเชียงทอง เป็นวัดสวยที่สุดของหลวงพระบาง มีหอไหว้ที่สวยงาม โดยเฉพาะหอไหว้สีแดง รอบนอกจะทาสีชมพูประดับด้วยกระจกสี ใกล้ตะวันจะลับขอบฟ้าต้องรีบไปทาดพูสี บนพระธาตุสามารถมองเห็นหลวงพระบางได้อย่างเต็มตา มีนักท่องเที่ยวมานั่งรอชมพระอาทิตย์ตกลับยอดภู ยังพอมีเวลาเหลือสำหรับปั่นจักรยานไปสะพานสีสะหว่างวง แล้ววนรอบเมืองอีกรอบก่อนคืนจักรยาน พรุ่งนี้เช้าต้องลาจากหลวงพระบางเสียแล้วก่อนจากขอใส่บาตรข้าวเหนี่ยว พระ เณร หลายร้อยองค์เดินเรียงแถวเพื่อรับบาตร เป็นภาพที่งดงาม ด้วยศรัทธาในศาสนาของชาวลาว ......หลวงพระบางไม่ผิดจากคำเล่าลือของนักเดินทางรุ่นก่อนเลย