Super Hero

สัปดาห์ที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้มีโอกาสชมภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง คือ Batman ตอน the dark knight ที่กำลังทำเงินในสหรัฐอเมริกาอย่างถล่มทลายถึง 150 ล้านเหรียญสหรัฐ และกวาดเงินทั่วโลกในขณะนี้

เป็นหนังอีกเรื่องหนึ่งที่ดูสนุก ชวนลุ้นให้ติดตาม มีความสมจริง คุ้มค่ากับเงินที่จ่ายให้กับโรงหนัง (คือจ่ายเพียง 15 บาทซึ่งเป็นราคาของภาษีมูลค่าเพิ่ม เนื่องจากใช้บัตรพิเศษที่เป็น Barter ต้องขอบคุณพี่สาวผู้ใจดีที่หยิบยื่นบัตรนี้ให้)

หนังที่พูดถึงความเป็น Hero ตั้งแต่ Super Man, Batman, Spider Man ฯลฯ ที่คอยช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ สังคม และแม้กระทั่งโลกใบนี้ 

คล้าย ๆ กับว่า ภายใต้กฎกติกาของสังคมโลก บางทีกฎระเบียบ กฎหมายปกครอง เจ้าหน้าที่ของรัฐ ฯลฯ ที่มีอยู่ไม่สามารถที่จะจัดการหรือเอาผิดอาชญากรได้

ดังนั้น จึงจำเป็นต้องอาศัย Super Hero เข้ามาช่วยและจัดการ ที่สำคัญคือ Super Hero เหล่านี้เขามีจิตใจที่ประเสริฐ รักความยุติธรรม และมุ่งหวังที่จะเห็นบ้านเมืองมีความสงบสุข

แต่มองอีกด้าน Super Hero ที่เราเห็นอยู่ หลายครั้งหลายหน เราก็เห็นว่า การตัดสินใจของเขาก็ใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา, บางครั้งมีอารมณ์ความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกับตนเองจนมีส่วนในการตัดสินใจในการแก้ปัญหา (เช่น เมื่อคนรักถูกจับพร้อมกับตัวประกันคนอื่น Super Hero จะถูกทำให้ตัดสินใจว่าเขาจะช่วยใคร เพราะอะไร) พูดง่าย ๆ มีภาวะของความเป็นมนุษย์อยู่ไม่น้อย

ภายใต้สังคมจินตนาการ (แบบในหนัง) ทำให้เรามีความรู้สึกอุ่นใจ สบายใจ เพราะธรรมะย่อมชนะอธรรม หรือตอนจบที่ Super Hero ย่อมชนะผู้ร้ายวันยังค่ำ

เมื่อหันมองมายังสังคมบนโลกใบนี้ หลายครั้งเราพบว่า มีปัญหาต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นการสะสมอาวุธนิวเคลียร์, ปัญหาการก่อการร้าย, ราคาเชื้อเพลิงที่สูงขึ้นหลายเท่าตัว, การประท้วง, การใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา, โลกที่ร้อนจนไม่น่าอยู่อาศัย ฯลฯ

ปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ ดูเสมือนว่า โลกอยู่ในฐานะที่เปราะบาง พร้อมที่จะแตกเป็นเสี่ยง และระเบิดเป็นจุณ

ผู้นำหลายคนที่ประชาคมโลกคาดหวังจะเป็น Super Hero ที่จะเข้ามาแก้ปัญหาของโลก กลับกลายเป็นผู้เติมเชื้อไฟให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น อาทิ

เข้ายึดประเทศอื่นในนามสันติภาพ (แต่อาจมีผลประโยชน์ด้านเชื้อเพลิง) , ไม่ลงนามในสัญญาแก้ปัญหาโลกร้อน (เพียงเพราะประเทศตนเป็นผู้สร้างปัญหาดังกล่าวเสียเอง), วิกฤตซับไพร์ม (ที่กระทบกระเทือนต่อเศรษฐกิจทั่วโลก), การสะสมอาวุธนิวเคลียร์ (พร้อมจัดการประเทศอื่นที่สะสม ยกเว้นประเทศมหาอำนาจเท่านั้น) ฯลฯ

หรือแม้กระทั่ง องค์การโลกบาลบางแห่ง ได้กำหนดบางสถานที่ให้เป็นมรดกของโลก ก็สุ่มเสี่ยงที่จะทำให้ประเทศเพื่อนบ้านที่เดินไปมาหาสู่กันได้ กลับเฝ้าระแวงสงสัย ต้องป้อมประจันหน้ากัน และพร้อมที่จะลั่นกระสุนออกจากปลายกระบอก

ย้อนมองกลับมาที่สังคมการเมืองของบ้านเรา ต่างฝ่ายต่างก็มี Super Hero ไม่เหมือนกัน

ฝ่ายหนึ่ง คือผู้นำ ที่นำนโยบายประชานิยมมาให้กับราษฎร จนเกิดความหลงใหลและชื่นมื่น รวมถึงเศรษฐกิจที่เจริญเติบโตก้าวหน้า ผู้นำคนนี้เสมือนพระผู้มาโปรด

ขณะที่ฝ่ายหนึ่ง คือผู้เปิดโปงให้เห็นความไม่ชอบมาพากลของคณะบุคคลที่บริหารประเทศ ที่ใช้อำนาจอย่างฉ้อฉล มีผลประโยชน์ที่ย้อนแยงแทงตาที่หลายคนมองไม่เห็น และเป็นบุคคลที่ประชาชนจากทุกสารทิศให้กำลังใจและไม่ปล่อยให้เขาเดินเดียวยามที่ต้องเดินเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมภายหลังถูกฟ้องร้อง

น่าสนใจว่า บทสรุปของ Super Hero จะเป็นอย่างไร

ทำไม Super Hero ของบ้านเรา จึงตกอยู่ภายใต้สภาวะการณ์ที่สุ่มเสียงเช่นนี้ ?

หรือบางทีเราอาจต้องมาทบทวนกันใหม่ในเรื่องของ Super Hero ว่าควรมีหน้าตาและพฤติกรรมอย่างไร ภายใต้สังคมที่ยังต้องการใครสักคนเข้ามาบริหารจัดการและเปลี่ยนแปลงประเทศนี้

หรืออาจเป็นหน้าที่ของพี่น้องชาวไทยทุกคนที่ต้องช่วยกันดูแลและปกครองอย่างจริงจัง โดยไม่ต้องพึ่ง Super Hero อีกต่อไป