สืบเนื่องมาจาก ครูสอนสนทนาภาษาจีนมักใช้ชื่อนักเรียนยกตัวอย่างคำศัพท์ต่างๆ ส่วนใหญ่มักจะเป็นไปในทางลบ เช่น โง่เง่า ควาย เลว ขี้เกียจ น่าเกลียด อัปลักษณ์ พูดไม่พูดเปล่าแถมยังใช้นิ้วชี้หน้า ทำหน้าทำตา in อย่างมากๆ จนไม่แน่ใจว่า พูดเล่น พูดจริง มีอยู่ครั้งหนึ่ง ที่มีนักเรียนชายจากยูเครน ต้องชี้หน้ากลับแล้วใช้คำพูดแบบเดียวกัน

ฉันเองก็โดนเหมือนกัน เรื่อง  เธอทำไมน่าเกลียดอย่างนี้ ใส่เสื้อผ้าใหม่ทุเรศมากๆ พอดี หรืออาจเป็นเพราะครูสังเกตอยู่แล้วว่า วันนั้นเราใส่เสื้อใหม่จริงๆ แรกๆ ก็เฉย แต่ครู เล่นไม่เลิก พูดซ้ำแล้ว ซ้ำอีก แรกๆ ก็หยวนๆ ไป ไม่อยากใส่ใจ

แต่จนในที่สุด มีอยู่วันหนึ่ง ทีครูก็เผลออีกจนได้ เรียกว่า เป็นนิสัยประจำติดตัวแล้วเถอะ กับการใช้คำพูดต่ำๆให้คนอื่นอับอายขายหน้า วันนั้น ครูสอนเรื่อง “โสเภณี” “กะหรี่” “อีตัว”  “แมงดา”  แล้วครูก็ใช้ชื่อนักเรียนเป็นการยกตัวอย่างอีก โดยเอาเพื่อนชาวญี่ปุ่นเป็นกรณีตัวอย่าง ไม่ใช่ครั้งเดียว สองครั้ง สามครั้ง 4..5.. จนท้ายสุด เราคิดว่า ถ้าไม่จัดการกับอีครูบ้านี่ มันต้องได้ใจระรานคนไปทั่ว

วันนั้น หลังจากเลิกเรียนก็มีการพูดหลังไมค์  เราถามว่า ทำไมทำอย่างนี้ ที่เมืองจีนเป็นเรื่องปกติหรือกับการใช้คำพูดแบบนี้ วิธีการแบบนี้ สอนเด็กนักเรียน วิธีการพูด อากับกริยาของเธอ ฉันนั่งทนฟังมาหลายชั่วโมงแล้ว ถือว่า ต่ำมากๆเลย มิน่าเล่า หลายๆประเทศเขาถึงบอกว่า คนจีนไม่รู้จักคำว่า “สิทธิมนุษยชน” เพราะเธอเองเป็นระดับปัญญาชนแล้ว ยังไม่รู้เลยว่า สิทธิของครูอยู่ตรงไหน และสิทธิของนักเรียนอยู่ตรงไหน พูดจาอะไรระวังปาก ระวังคำด้วย เป็นถึงครูบาอาจารย์ ข้อสำคัญ เธอเป็นครูสอนชาวต่างชาติ เท่ากับเธอเองก็เป็นตัวแทนของคนจีนด้วยนะ 

แน่นอน ครูหาข้อแก้ตัวไม่ได้ เพราะที่ฉันพูดมันเป็นจริงทั้งหมด ครูบอกขอโทษ และที่ต้องใช้ชื่อนักเรียนเป็นตัวอย่าง เพราะ จะทำให้ทุกคนจำบทเรียน คำศัพท์ง่ายขึ้น ดูข้อแก้ตัวของครูแล้ว ช่างปัญญาอ่อนจริงๆ

เชื่อว่า ครูคนนี้ คงเอาเรื่องไปโพนทะนาในกลุ่มครูและนักเรียน เพราะมีฉันคนเดียวที่ออกมาปกป้องสิทธิของตัวเองและของเพื่อนร่วมชั้น ผลคือ ครูหาว่าเราหัวหมอ พยายามไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วย ที่น่าแปลกใจ นักเรียนหรั่งที่เราๆบอกกันว่า เป็นพวกรักษาสิทธิ กันปิดปากนิ่งเฉย แถม ยังทำตัวเป็นนกสองหัว พูดกับเราอีกอย่าง พูดกับครูอีกอย่าง แต่พอดี ดิฉันเป็นสาวมั่นค่ะ  ก่อนจะทำอะไร คิดแล้ว คิดอีก ว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ เมื่อเห็นว่าสมควรทำแล้ว ก็ตัดสินใจลุยเลย 

ตอนนี้ ได้ผลค่ะ ครูพูดจาสุภาพมากขึ้น เรียบร้อยขึ้น แต่ถึงยังไง ดิฉันก็ไม่คิดจะฝากตัวเป็นศิษย์กับครูแบบนี้อีกต่อไปหรอกค่ะ เพราะอาทิตย์นี้ ดิฉันได้ครูใหม่มาสอนและมีความเข้าใจคนไทย วัฒนธรรมคนไทยเป็นอย่างมาก เพราะเธอมีสามีเป็นคนไทย