กลับจากเที่ยวหยางโจว ระหว่างทางก็ได้มีการแวะเข้าห้องน้ำตามปั๊ม ทำให้คิดถึงห้องน้ำเมืองจีน
เมื่อ 7 ปีก่อนเป็นอย่างมาก ไม่ต้องอาศัยป้ายบอกทาง แค่เดินตามกลิ่นก็หาได้อย่างไม่ยากเย็น

วินาทีแรกที่ก้าวเข้าไป ก็แทบช้อคกับภาพที่เห็น ห้องน้ำที่เป็นราง ผู้คนหัวดำนั่งเรียงแถวกัน
ทำกิจกรรมส่วนตัวอย่างไม่สนใจใคร บางรายก็เป็นแบบเสียงในฟิล์ม เป็นหนังธรรมชาติ
จากชีวิตจริงๆ ที่ท่านจะไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน หน้าตาที่บูดเบี้ยวเพราะเมื่อคืนเล่นอาหาร
กากใยน้อยไปหน่อย ก็อาจจะทำให้เราหัวเราะได้กับหนังเรื่อง "ส้วม" ม้วนนี้

แต่เมือ่โอลิมปิคมาเยือนจีน ห้องน้ำดังกล่าวตามเมืองใหญ่ๆก็ถูกรื้อ ทุบทิ้งไป
 พร้อมกับห้องน้ำสมัยใหม่ แบบชักโครกที่มีระบบกำจัดกลิ่นโดยจุดธูปหนึ่งดอกวางไว้ตามหน้า
ประตู

กล่าวกันว่า ตึกหรืออาคารที่สร้างในสมัยแรกๆนั้นไม่มีห้องน้ำในตัว หากต้องการจะทำกิจธุระต่างๆ
จะต้องลงมาใช้ห้องน้ำรวม ในเซี่ยงไฮ้ก็ยังมีตึกที่ว่า ให้เห็นอยู่ประปราย   บ่อยครั้งที่ฉันมักจะเห็น
อาแป๊ะ อาม่า ถือวัตถุรูปร่างคล้ายโถสีแดงเป็นรูปดอกไม้ มีฝาปิด หูเหล็ก ออกมาจากบ้านตอนเช้าๆ
แรกๆนึกว่า อาม่า อาแป๊ะ คงจะลงมาซื้อโจ๊กไว้ซดยามเช้า แต่เมื่อเพื่อนคนจีนออกมาเฉลยว่า
ในโถนั้น แท้ที่จริง คือ อึ ฉี่ ที่หิ้วลงมาทิ้งในห้องน้ำ

แม้แต่ในหนังสือเรียนก็มีการเขียนถึงเรื่องนี้ว่า คนจีนที่อยู่ตามต่างจังหวัด เมื่อต้องมาเยี่ยมญาติ
หรือต้องย้ายเข้ามาอยู่ในกรุง แรกๆนั้นมีปัญหาเรื่องการขับถ่าย ไม่ใช่ห้องน้ำไม่สะอาด แต่ไม่
เคยชินกับห้องน้ำสมัยใหม่ที่ไร้กลิ่น พวกเขาบอกว่า ไม่มีกลิ่นถ่ายไม่ออก อ้าว เป็นงั้นไป

เขียนถึงห้องน้ำจีนก็ทำให้คิดถึงห้องน้ำในปั๊มน้ำมันเมืองไทย นอกจาก จะมีห้องน้ำให้บริการแล้ว
ก็ยังมีร้านกาแฟอร่อยๆ แบบ บ้านไร่กาแฟ มีมินิมาร์ทให้ช้อป บางปั๊มมีนวดฝ่าเท้าแก้ง่วงอีกต่างหาก
เจ๋งไหมล่ะ พี่ไทยเรา