มิสเตอร์เอฟเวอเรสต์เป้าหมายการเดินทาง

     "ผมได้ไปทิเบต ?!?"
      ผมจำได้ว่าถามออกไปอย่างนั้น เมื่อรู้ว่าจะได้ไปเที่ยวทิเบตในอีกไม่ถึงเดือนข้างหน้า ดังนั้น นับจากวันที่รู้ข่าวผมเลยขวนขวายหาข้อมูลดินแดนแห่งศรัทธาและผืนหลังคาโลกแห่งนี้ให้ได้มากที่สุด
      สิ่งหนึ่งที่เป็นกังวลมากที่สุดเห็นจะได้แก่ คำขู่ที่ว่าทิเบตออกซิเจนน้อยมาก เพราะอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมากกกกก เฉพาะเมืองลาซาเมืองหลวงของทิเบตก็ปาเข้าไป 3,600 กว่าๆ สูงแค่ไหนก็ลองนึกดูละกันครับว่า เกินยอดอินทนนท์ไปไม่มากเลยแค่ 1.6 กิโลเท่านั้น
      ที่สำคัญคือ ผมไม่ได้ไปแค่ลาซา แต่ไปถึงนู้นนนนนน เบสแคมป์ จุดสุดท้ายที่มนุษย์สองขาสองมือพึงจะไปถึงได้ โดยไม่ต้องปีนป่าย
      เบสแคมป์ เป็นฐานแรกหากคุณคิดจะปีนขึ้นเอฟเวอเรสต์ ด้านนอร์ทเฟสต์ สูงกว่าระดับน้ำทะเล 5,250 เมตร สูงขนาดนั้นอย่าว่าแต่เดินเลยครับ แค่ยืนอยู่นิ่งๆ หายใจยังเหนื่อย
      ดังนั้น พอรู้ว่าจะไปทิเบตและเบสแคมป์ ผมเลยต้องฟิตร่างกายยกใหญ่ จากคนที่ไม่เคยออกกำลังกายจึงต้องหันมาเอาใจใส่เรื่องนี้ให้มากขึ้น จนเริ่มรู้สึกว่าอืม หุ่นเราเฟิร์มแล้ว อิอิ
      วันเดินทางมาถึงในอีก 3 สัปดาห์ต่อมา ผมขึ้นเครื่องไปลงที่สนามบินนานาชาติกาฏมัณฑุ ประเทศเนปาล ขอบอกว่าสนามบินที่นี่สวยมาก แต่วันนี้ขอข้ามไปก่อนแล้วจะกลับมาเล่าให้ฟังทีหลังว่าสวยน่าประทับใจตรงไหน
      ผมพักอยู่เนปาล 2 คืน ปรับสภาพให้เข้ากับความสูงที่ 3,000 เมตรกว่าๆ  แล้ววันเดินทางที่แท้จริงก็มาถึง ผมออกจากโรงแรมขึ้นรถทัวร์เล็กวิ่งลัดเลาะไปตามไหล่เขาสูงชัน น่าหวาดเสียว หวาดเสียวยังไงผมจะยกยอดไปพูดรวมกับตอนเที่ยวเนปาลละกันนะครับ

     ถ่ายรูปร่วมกับคนขับรถชาวทิเบต (ขวาสุด)  

      กระทั่งถึงชายแดนเนปาลเข้าเมือง "ชางมู" จุดเริ่มต้นของการเดินทางอยู่ตรงนี้เองครับ เราต้องเดินข้ามพรมแดนที่มองเห็นเมืองอยู่ลิบๆ ชนิดแทบแหงนคอตั้งบ่าเลยทีเดียว
      ชางมูเป็นเมืองชายแดน ซึ่งก็คงเหมือนกับทิเบตหลายๆ เมืองนั่นแหละครับ คือ เป็นเมืองเล็กๆ มีบ้านเรือนอยู่หย่อมเดียว หมายถึง ก่อนหน้าหรือเลยเมืองไปแล้ว เปล่าเปลี่ยวร้างผู้คน มองไปทางไหนจะเห็นอย่างดีก็แค่ ภูเขา ภูเขา และภูเขา ต่างกันก็เพียงจะเป็นภูเขาหินดาดสีน้ำตาลมอซอไร้ชีวิต หรือภูเขาป่าไม้เขียวชะอุ่ม ซึ่งอย่างหลังนี้มีให้เห็นน้อยมาก เพราะทิเบตเป็นเขตเงาฝน
      อ่อ สิ่งที่คุณจะได้เห็นตลอดทริปเดินทางท่องเที่ยวนี้ก็คือ หน้าเพื่อนร่วมชะตากรรมบนรถขับเคลื่อนสี่ล้อนั่นเอง !!!
 เพราะงั้นถ้าโกรธกันก็อย่าได้ไปเที่ยวทิเบตด้วยกัน เนื่องจากคุณจะหนียังไงก็หนีไม่พ้น (555)
      พรุ่งนี้ผมจะมาเล่าต่อครับว่า การเดินทางเป็นอย่างไร ทำไมถึงต้องมีมากกว่า "ศรัทธา" โดยเฉพาะศรัทธาอย่างคนพื้นราบอย่างเราๆ

     ที่เห็นลิบๆ หลังภูเขาสลับซับซ้อนนั่นแหละครับ ผมต้องไปกันให้ถึง