Pirates of the Caribbean: Curse of the Black Pearl ออกฉายปี 2003 ซึ่งสร้างจากเครื่องเล่นในสวนสนุกของดิสนีย์แลนด์ ดูสนุกและมีสีสรรจากตัวละครของ บาร์บอซซ่า ที่แสดงโดย เจฟฟรีย์รัช (Geoffrey Rush) และ แจ็ค สแปร์โรว์ ของ จอห์นนี่ เด็ปป์  (Johnny Depp)

กำกับโดยกอร์ เวอร์บินสกี้ ซึ่งมีผลงานการกำกับจากเรื่อง The Mexican ในปี 2001 และ The Ring ในปี 2002 ผู้สร้างเจอร์รี่ บรัคไฮเมอร์ ได้สร้างภาพยนตร์ภาคต่อ Bad Boys 2 ในปีเดียวกันแต่หนังสู้ Black Pearl ไม่ได้เลยทั้งในด้านรายรับและคำวิจารณ์ แถมยังทำให้เด็ปป์ได้เข้าเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอีกด้วย ตัวหนังเองก็ทำรายรับทั่วโลกรวม 654 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ตอนแรกที่เข้าไปดูภาคแรก มี 3 เหตุผลหลักคือ หนึ่ง จอห์นนี่ เด็ปป์  สอง ผลงานของเจอร์รี่ บรัคไฮเมอร์ และ สาม คีร่า ไนท์ลีย์ ซึ่งตอนนั้นเธอก็แสดงเรื่อง Love Actually ด้วยน่ารักมากๆ หนังดูสนุกไม่น่าเบื่อ การแสดงที่เข้าขากันและตัวบทภาพยนตร์ของรัช และ เด็ปป์ทำให้ตัวหนังดูมีชีวิตชีวาและสนุก แต่พอภาคสองซึ่งขาด รัช ไปเพราะตายไปตั้งแต่ภาคแรกทำให้ต้องวางเนื้อเรื่องใหม่ การเดินทางใหม่

แต่ก่อนหน้านั้น ตำนานของแจ็ค สแปร์โรว์ หรือ แจ็ค ทีค (Jack Teague)ได้เริ่มต้นเมื่อเขาเกิดบนเรือโจรสลัดท่ามกลางพายุใกล้หมู่เกาะอินเดีย  และได้ทำงานให้ลอร์ดคัทเลอร์ เบ็คเก็ต ซึ่งแสดงโดย ทอม ฮอลแลนเดอร์ (Tom Hollander) โดยที่เบ็คเก็ตได้ใช้แจ็ค สแปร์โรว์ขนสินค้าให้ในนาม “บริษัทเดินเรืออินเดียตะวันออก” (East India Trading Company) แต่สแปร์โรว์พบว่าสินค้านั้นคือทาส แจ็คตัดสินใจปล่อยทาสขึ้นฝั่งที่อัฟริกาแทน  เบ็คเก็ตได้สั่งเผาเรือ HMS Wicked Wench ของแจ็คทิ้งและตีตราแจ็คด้วยเหล็กร้อนด้วยตัวอักษร “P” ซึ่งหมายถึง โจรสลัด (Pirate)  

แจ็ค เดินทางไปหาเดวี่ โจนส์ เพื่อขอให้กู้เรือของเขาขึ้น และได้ให้สัญญาว่าจะมอบวิญญาณให้โจนส์โดยการเป็นลูกเรือ 100 ปีแต่หลังจากแจ็คได้เป็นกัปตันเรือแล้ว 13 ปี โจนส์ตั้งชื่อเรือที่กู้ขึ้นมาใหม่ว่า “Black Pearl”  และแจ็คได้รับเข็มทิศจาก เทีย ดาลม่า (Tia Dalma) จากนั้นแจ็คก็ได้ร่วมทีมกับเฮ็คเตอร์ บาร์บอซซ่า และถือเป็นการเริ่มต้นภาคแรกของ Pirates of the Caribbean

ผมชอบโจวเหวินฟะเล่นหนังมาตั้งแต่สมัยเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ในบทสี่เหวินเฉียง และ ยังเล่นบทตลกกับดาราสาวสมัยก่อนอย่างเช่นหวังจู่เสียน จงฉู่หง หรือแม้แต่จางม่านอวี้ แต่ที่ชอบมากที่สุดน่าจะเป็นบทของโคตรเซียนเกาจิ้งที่เล่นได้เนียบสุดๆ ตอนแรกเมื่อเขาเข้าฮอลลีวู้ดด้วยเรื่อง Replacement Killer ผมคิดว่าเขาคงไม่รอดหรือสามารถที่จะหลุดจากบทนักฆ่าได้แล้ว จนกระทั่งทุกวันนี้สรุปได้ว่าผมคิดผิด ยิ่งได้เห็นในบท เส้าเฟงใน At World’s End นั้นยิ่งตอกย้ำความเป็นนักแสดงที่มีความสามารถในระดับแนวหน้า ฉากและบทที่มีไม่มากของเขาแต่เน้นที่คุณภาพไม่ใช่ปริมาณ ทำให้บทเส้าฟงมีพลังอันน่าเหลือเชื่อ แต่ยังไงก็เสียดายที่มีบทไม่มากเท่าที่คิด โดยเฉพาะในฉากสนทนาระหว่างสามตัวละครหลักคือ แจ็ค บาร์บอซซ่า และ เส้าเฟงที่อยู่บนเรือแบล็คเพิร์ล

ออร์แลนโด บลูมกับ คีร่า ไนท์ลีย์ถือเป็นคู่ขวัญมาแต่ภาคแรก ตอนนั้นออร์แลนโดกำลังดังจาก Lord of the Rings และ คีร่า ก็กำลังดังจาก Bend It Like Beckham และ Love Actually ความเห็นส่วนตัวผมว่าการแสดงของคีร่าดูมีพลังและได้อารมณ์ร่วมมากว่าออร์แลนโด แต่พอถึงฉากที่เธอในฐานะจ้าวแห่งโจรสลัด (Pirate King) มันดูขัดๆยังไงก็ไม่รู้ ส่วนฉากแอ็คชั่นก็ดูใช้ได้ทั้งคู่เลย ผมชอบตอนที่วิล เทอร์เนอร์ที่แสดงโดยบลูมในฐานะกัปตันเรือฟลายอิ้งดัชท์แมนคนใหม่นำเรือโผล่ขึ้นมาจากทะเลดูดีมากๆ

จอห์นนี่ เด็ปป์ กับ เจฟฟรี่ย์ รัช บอกได้เลยว่าถ้าไม่มีคู่นี้ตั้งแต่ภาคแรก หนังไม่น่าจะเกิด เด็ปป์ถูกนักวิจารณ์เขียนว่าเขาทามัสคาร่ามากเกินไป นอกจากนี้ตัวหนังที่เกี่ยวกับโจรสลัดที่ผ่านมาในอดีตล้วนคว่ำสนิททั้งนั้น อย่างเช่นเรื่อง Cutthroat Island ในปี 1995 ของผู้กำกับเลนนี่ ฮาร์ลิน

เด็ปป์ กับ รัช ส่งบทกันและเล่นเข้าขากันได้อย่างน่าทึ่ง อย่างใน At World’s End ทั้งฉากที่เถียงกันบนเรือว่าใครเป็นกัปตันกว่ากัน หรือ การข่มกันด้วยการใช้กล้องส่องทางไกล เป็นต้น ลูกเล่นที่ทั้งสองใส่ในตัวละคร ความบ้าของบาร์บอซซ่าในการเดินเรือและบังคับหางเสือเรือ  ความคิดแปลกแยกของสแปร์โรว์ในที่คุมขังของเดวี่ โจนส์ที่กลายเป็นแจ็คหลายคน หรือ แม้แต่แจ็คฝ่ายดีหูขวา กับ แจ็คฝ่ายเลวหูซ้าย

และผมชอบแจ็ค สแปร์โรว์มากที่สุดคือตอนที่กระโดดโหนเชือกลงมาข้างล่างเรือฟลายอิ้งดัชท์แมนเพื่อมาสู้กับเดวี่ โจนส์ข้างล่าง หลังจากสู้กันบนเสากระโดงเรือแล้ว นั่นเท่ห์มากๆ เสียดายที่ภาคสามนี้ไม่เห็นท่าวิ่งอันอ้อนแอ้นของแจ็คเลย

บิล ไนฮีย์ เป็นดาราผู้มากความสามารถ เล่นได้หลายบทบาท ผมได้รู้จักเขาครั้งแรกใน Love Actually ในบทนักร้องตกอันดับที่พยายามประสบความสำเร็จอีกครั้งในการร้องเพลง “Christmas Is All Around”  และ ยังจำเขาไม่ได้อีกในบท วิคเตอร์ (Viktor) ในเรื่อง Underworld และในบทเดวี่ โจนส์ภาคนี้อาจมีบทน้อยลงจากภาคที่แล้ว แต่ก็ถือเป็นตัวละครสำคัญซึ่งเป็นอดีตคนรักของเทีย เดลม่าซึ่งเป็นร่างที่ขังคาลิปโซ่ เทพเจ้าแห่งท้องทะเลไว้ เหตุที่เดวี่ โจนส์กลายเป็นมนุษย์ปลาหมีกนั่นก็คือไม่ยอมเดินทางไปดูแลวิญญาณที่กำลังเดินทางไปอีกโลกหนึ่งตามคำสั่งของคาลิปโซ่ และอีกคนคือ แจ็ค ดาเวนพอร์ท ผู้รับบท เจมส์ นอร์ริงตัน อดีตคู่หมั้นอลิซาเบธ สวอนน์ ที่มีบทน้อยมาก พอๆกับ โจนาธาน ไพรซ์ รับบท เวเธอร์บี สวอนน์ ผู้ว่าการพอร์ทรอยัล พ่อของอลิซาเบธ

คีธ ริชาร์ด นักร้องและนักแต่งเพลงของวงหินกลิ้ง (The Rolling Stones) รับบทกัปตันทีค (Teague) เป็นผู้คุมกฎข้อบังคับของโจรสลัด และ เป็นพ่อของแจ็ค สแปร์โรว์ โผล่มานิดเดียว แต่เป็นที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

ขาดไม่ได้แน่นอนที่จะไม่พูดถึงคือ ลอร์ดคัทเลอร์ เบ็คเก็ต ผู้ได้รับมอบอำนาจเต็มในการดูแลบริษัทการเดินเรืออินเดีย แสดงโดย ทอม ฮอลแลนเดอร์ บอกตามตรงว่าไม่ค่อยคุ้นชื่อนักแสดงคนนี้สักเท่าไหร่ แต่รู้สึกว่าเล่นนิ่งและมีมาดดี และชอบประโยคเด็ดคือ “It’s just a good business” “มันก็แค่เป็นธุรกิจที่ดี” จนวาระสุดท้าย

เพิ่มเติมอีกนิดคือตัวขโมยซีน ลี เอเรนเบิร์ก (Lee Arenberg) รับบทพินเทล และ (Makenzie Crook) รับบท ราเก็ทติ สองคู่หูคู่ฮาตั้งแต่ภาคแรกถึงภาคสาม โดยเฉพาะมุขเถียงกับ แจ็ค และ บาร์บอซซ่าเผื่อว่าใครเสียงดังกว่าจะได้เป็นกัปตัน และ ผูกตัวเองกับเสากระโดงเรือเพื่อเวลาเรือกลับหัวจะได้ปลอดภัย และ ลิงของบาร์บอซซ่าอีกตัวที่คอยช่วยเหลือในการต่อสู้ ตั้งแต่สู้กับเส้าเฟงต้นเรื่องจนถึงการดวลกันระหว่างเรือฟลายอิ้งดัชท์แมนกับแบล็คเพิร์ลช่วยสร้างสีสันกับตัวหนัง โดยที่ตัวเอกไม่ต้องคอยมาทำตลกอยู่ตลอดเวลา

เป้าหมายของตัวละครหลักมีอยู่ชัดเจน

แจ็ค สแปร์โรว์ ต้องการเป็นอมตะ และ ครอบครองฟลายอิ้งดัชท์แมนโดยการเอาชนะเดวี่ โจนส์ด้วยวิธีการแทงไปที่หัวใจ แต่ก็ยังลังเลว่า 10 ปีขึ้นฝั่งได้ 1 หนนี่คุ้มกันไหม

ฮคเตอร์ บาร์บอซซ่า ต้องการแจ็คเพื่อต่อกรกับบริษัทเดินเรืออินเดียตะวันออกของลอร์ดคัทเลอร์ เบ็คเก็ต

เ

วิล เทอร์เนอร์ ต้องการช่วยพ่อ บิล “บู๊ทสแตร็ป” เทอร์เนอร์ จากการเป็นทาสของเดวี่ โจนส์

อลิซาเบธ สวอนน์ ต้องการช่วยแจ็คกลับจากความตาย และ ล้างแค้นให้พ่อที่ถูกลอร์ดเบ็คเก็ตฆ่าตาย

เส้าเฟง ต้องการเรือแบล็คเพิร์ลเพื่อต่อกรกับฟลายอิ้งดัชท์แมนในนามของเก้าจอมโจรสลัด

ลอร์ดคัทเลอร์ เบ็คเก็ค ต้องการปราบกลุ่มโจรสลัดให้สิ้นและคุมเรือฟลายอิ้งดัชท์แมนเพื่อครองน่านน้ำทั่วโลก

แม้แต่ เทีย เดลม่าเอง ก็ต้องการให้แจ็ค สแปร์โรว์กลับมาจากความตาย เพื่อปลุกเทพเจ้าแห่งท้องทะเลที่อยู่ในร่างของตนขึ้นมา

ถ้าจะบอกถึงส่วนที่ไม่ชอบก็คงเป็นบทของมาดามชิง  หนึ่งในเก้าจอมโจรสลัดผู้คุมมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ดูตลก น่าจะทำให้ดูภูมิฐานกว่านี้หน่อย

แม้จะเปิดตัวในวันหยุดต่อเนื่องถึงวันทหารผ่านศึก (The Memorial Day) แต่ Pirates of the Caribbean:At World’s End ก็ยังคงทำลายสถิติที่ Spider-Man 3 ทำไว้ 151 ล้านเหรียญสหรัฐไม่ได้  At World’s End ทำรายได้รวมแค่ 142 ล้านเหรียญสหรัฐ แต่ถึงยังไงส่วนตัวผมก็ชอบบทที่ดูสนุก มุขตลกที่สอดแทรกเข้ามา และฉากแอ็คชั่นที่น่าตื่นตา ทำให้ความยาว 2 ชั่วโมง 48 นาทีดูจะไม่นานเกินไปนัก และอย่างที่บอกดู  คีร่า ไนท์ลีย์        ก็โอเคแล้ว...