หลังการตัดสินพิจารณาคดียุบพรรคการเมืองที่เป็นที่สนใจกันทั้งประเทศแล้ว ทำให้นึกหนังที่ว่าด้วยการเมืองอยู่หลายเรื่อง เช่น American President, Moon Over Parador, Wag the Dog แต่ผมขอเขียนเรื่องที่ชอบมากที่สุดและรู้สึกดีที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ “Dave” ครับ

เดฟ โควิคซึ่งรับบทโดย เคลวิน ไคลน์ ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่หางานสำหรับคนว่างคน ลักษณะพิเศษของเขาคือการที่เขาชอบล้อเลียนประธานาธิบดี วิลเลี่ยม “บิล” แฮร์ริสัน มิทเชล ไม่ใช่แค่ล้อเลียนเท่านั้นแต่หน้าตาเขายังคล้ายประธานาธิบดีอีกด้วย

บ๊อบ อเล็กซานเดอร์ รับบทโดย แฟรงค์ แลงเจลล่า มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าคณะทำงานของมิทเชล ได้นำตัวเดฟมาสลับตัวกับประธานาธิบดีเพื่อเป็นการป้องกันและรักษาความปลอดภัยในงานต่างๆ และ คอยปกปิดเรื่องชู้สาวของมิทเชลด้วย

เหตุการณ์หลักของเรื่องเกิดขึ้นเมื่อประธานาธิบดีมิทเชลเกิดอาการหัวใจวายขณะที่อยู่กับผู้หญิงอื่นที่ไม่ภรรยาตนเอง บ๊อบบอกกับ อลัน รีด รับบทโดย เควิน ดันน์ ผู้อำนวยการประชาสัมพันธ์ของมิทเชลว่าควรจะเก็บอาการโคม่าของประธานาธิบดีเป็นความลับ และ ได้นำตัวเดฟมาแทนที่โดยบอกกับเขาว่าเพื่อความมั่นคงและจากรองประธานาธิบดีที่มีอาการป่วยทางจิตอย่าง แกรี่ แนนซ์ รับบทโดย เบนส์ คิงสลี่ย์  มีบอดี้การ์ด ดูแอน สตีเวนสัน รับบทโดย วิงส์ เรมส์ รู้ความลับ แม้แต่สตรีหมายเลขหนึ่ง เอเลน มิทเชล รับบทโดย ซิเกอร์นี่ย์ วีเวอร์ ก็ไม่รู้เรื่องนี้

เป้าหมายที่แท้จริงของอเล็กซานเดอร์ คือ การใช้อำนาจของประธานาธิบดีผ่านหุ่นเชิดอย่างเดฟ แต่เดฟก็คือเดฟ เขาเริ่มได้รับคะแนนเสียงและความนิยมจากประชาชนมากขึ้นเรื่อยๆ จนสื่อสารมวลชนออกมาวิจารณ์กันอย่างมากมาย แม้กระทั่งเอลเลน มิทเชลก็ยังประหลาดใจ

ด้วยความช่วยเหลือของเมอร์เรย์ บลัม รับบทโดย ชาร์ลส กรอดิน นักบัญชีเพื่อนสนิทของเดฟ เขาสามารถลดค่าใช้จ่ายในการบริหาร 650 ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อช่วยเหลือโครงการผู้ไร้บ้านหรือคนจรจัดท่ามกลางความไม่พอใจของบ๊อบ อเล็กซานเดอร์  เดฟไล่บ๊อบออก  ต่อมาเดฟได้พบแนนซ์ รองประธานาธิบดี เขาพบว่าแนนซ์เป็นคนดีเพียงแต่ความคิดไม่ตรงกับบ๊อบ อเล็กซานเดอร์

บ๊อบ อเล็กซานเดอร์ต้องการทำลายเดฟในฐานะของประธานาธิบดีมิทเชลและรองประธานาธิบดีแนนซ์โดยการเปิดโปรงเรื่องอื้อฉาว    อลัน รีดบอกเดฟว่าเรื่องนี้เป็นความจริง ก่อนประชุมซักฟอกประธานาธิบดี เดฟบอกความจริงกับเอลเลนเรื่องที่เขาไม่ใช่บิล มิทเชลและอาการโคม่าของบิล

เมื่อถึงวันประชุมเดฟในฐานะประธานาธิบดียอมรับผิดแต่เพียงคนเดียวแต่ได้อ้างหลักฐานถึงบ๊อบ อเล็กซานเดอร์ว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังจากหลักฐานที่ได้จากอลัน รีด  เดฟแกล้งล้มลงด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน ในเวลาต่อมาสำนักข่าวต่างๆประกาศอาการโคม่าและเสียชีวิตของประธานาธิบดี  รองประธานาธิบดีแกรี่ แนนซ์เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแทนสานต่อโครงการการจ้างเต็มรูปแบบของอดีตประธานาธิบดีมิทเชล

ห้าเดือนหลังจากนั้น เอลเลนมาหาเดฟที่ออฟฟิศและดูแอน สตีเวนสันมาเป็นบอดี้การ์ดให้ จบแบบมีความสุขครับ

ตอนแรกที่ผมเข้าไปดูหนังเรื่องนี้สมัยโรงหนังฟอร์จูนที่เยาฮัน ยอมรับว่านานมาก (บ่งบอกถึงอายุคนเขียน) ก็คิดว่าเป็นแค่หนังตลกธรรมดาเรื่องหนึ่ง แต่พอหนังจบกลับได้ข้อคิดที่ดีกลับมาด้วย เช่น ถ้าตั้งใจจริง ทำไมเราจะทำไม่ได้จากตอนที่เพื่อนนักบัญชีมาช่วยจัดการงบประมาณการเงินของคนจรจัด มันมีทางของมันเองเพียงแต่เราต้องจัดระบบสำคัญก่อนหลังว่าสิ่งไหนควรทำหรือไม่ควรทำ หรือ การเห็นสิ่งหนึ่งในสิ่งที่ผู้อื่นมองไม่เห็น จากตอนที่ไปเยี่ยมเด็กกำพร้าในโครงการของเอลเลน มิทเชล  เดฟในฐานะบิล มิทเชลมีหน้าที่แค่ไปเป็นตัวเสริมให้ภรรยาเท่านั้น  เดฟเห็นเด็กคนหนึ่งนั่งอยู่ท่าทางซึมเศร้า เขาเข้าไปพูดและเล่นด้วย นักข่าวพากันทำข่าว ส่วนเอลเลนเองก็ประหลาดใจอย่างมาก หรือ แม้แต่ความเป็นกันเองของผู้นำคนหนึ่งที่ลงไปเล่นโยนลูกเบสบอลในสนามอย่างเป็นกันเอง กับ อาร์โนลด์ ชวาสเน็กเกอร์ อาร์โนลด์รับบทเป็นตัวเองซึ่งขณะนั้นจำได้ว่าเขาเป็นตัวแทนนักกีฬาหรือคนออกกำลังกายอะไรสักอย่างนี่แหละครับ และอาร์โนลด์ยังไม่ลงสังกัดของพรรครีพับบลิคกัน

หนังดูแล้วอบอุ่นไม่มีพิษไม่มีภัย อาจมีการเมืองเข้ามาเกี่ยวเยอะมากหน่อยในตอนท้าย แต่บทภาพยนตร์ก็เขียนไว้ให้มีทางออกแบบไม่ต้องมีเหตุการณ์ร้ายแรง ดูจบแล้วทำให้นั่งคิดอีกว่า “ถ้ามีประธานาธิบดีแบบเดฟ โควิคหรือไม่มีคนแบบบ๊อบ อเล็กซานเดอร์ในวงการการเมืองคงจะดีไม่น้อย”  เหมือนอย่างที่ดูแอน บอดี้การ์ดกล่าวไว้ในหนังว่า “ผมน่าจะได้ดูแลคนแบบคุณ”

“Dave” เป็นภาพยนตร์ปี 1993 กำกับโดยผู้กำกับ Twins, Ghost buster ทั้งสองภาค อีวาน ไรท์แมน เขียนบทโดย แกรี่ รอส (รอส เป็นผู้กำกับและเขียนบท Pleasantville และ Seabiscuit ที่นำแสดงโดย โทบี้ แม็คไกวร์ทั้งสองเรื่อง)