300:เหนือการฉ้อโกงคือเกียรติยศแห่งนักรบ

ตั้งแต่กำเนิดที่ กษัตริย์ลีโอไนดาส รับรู้คือการฝึกฝนเพื่อเป็นนักรบที่ไร้เทียมทาน แต่ไม่ใช่ว่านักรบจะต้องรบเก่งอย่างเดียว ลีโอไนดาส ยังเป็นกษัตริย์ที่อ่อนโยนต่อครอบครัว และ เข้มแข็งในยามที่ต้องตัดสินใจอย่างเด็ดขาดต่อการรุกรานของชาวเปอร์เซีย

เขาให้เกียรติแก่บรรพชน แม้ว่าการฉ้อโกงได้เริ่มต้นตั้งแต่ภายในแล้ว แม้กระทั่งเหล่านักบวชยังคงก้มหัวให้แก่ จักรพรรดิเซอร์ซีส แห่งเปอร์เซีย

ด้วยความเป็นผู้นำ เขาหลีกเลี่ยงการใช้กำลังต่อเหล่าบุคคลในอาณาจักรของตนเองโดยการรวมเหล่าสปาต้า 300 คน วางแผนการรบ ออกเดินทางเพื่อต่อต้านศัตรู นับเป็นการต่อสู้กับการฉ้อโกงในครั้งแรก

ลีโอไนดาส มีเหตุผลในการปฏิเสธทหารพิการเนื่องด้วยความไม่เหมาะสมทางกายภาพ และ จัดทัพออกแบบการต่อสู้ที่เรียนรู้มาตลอดทั้งชีวิต

แต่การสงครามไม่มีฝ่ายใดไม่ต้องสูญเสีย เมื่อรบกันย่อมมีคนต้องบาดเจ็บล้มตายในศึกครั้งนี้ก็ไม่เป็นข้อยกเว้น

ราชินีเกอร์โก เข้าใจในตัวสามีและรับรู้ว่านับเป็นความยากลำบากในการรบกับจำนวนศัตรูที่มากกว่าจึงได้พยายามทุกวิถีทางในการส่งกำลังไปช่วย แม้จะต้องเอาตัวเข้าแลกกับ นักการเมืองใจโฉด เธอรอน ก็ตาม

เมื่อ เธอรอน ขัดขวางและไม่ทำตามสัญญา ราชินีจึงจัดการเขาด้วยตัวเธอเองและความจริงก็ปรากฏ นับเป็นการต่อสู้กับการฉ้อโกงในครั้งที่สอง

สายเกินไปสำหรับการช่วยเหลือ เนื่องด้วย เอฟิอัลทิส ทหารพิการได้แปรพักตร์เพื่อการสรรเสริญและลาภยศต่อ เซอร์ซีส เสียแล้ว

แม้จะรู้ถึงการหักหลังและการแปรพักตร์ ลีโอไนดาส ยังทำตามกฎของทหารกรีก “ไม่ยอมถอย และ ไม่ยอมจำนน” นับเป็นเกียรติอันสูงสุดของเหล่าทหารหาญ

ผ่านทางลับของเหล่าสปาต้า กองกำลังเปอร์เซียล้อมเหล่าสปาต้า และ ถูกขอให้ยอมแพ้เพื่ออำนาจและชื่อเสียงที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

การต่อสู้กับการฉ้อโกงครั้งสุดท้าย แม้จะไม่สามารถชนะได้ แต่กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ฝากข้อความถึงชาวกรีกไว้ “จงจำพวกเราไว้ ว่าทำไมพวกเราตาย”

เพื่อชาติบ้านเมือง เหล่าสปาต้าออกรบโดยหวังเพียงจะได้รบและตายอย่างมีเกียรติ

อาจเหลือไว้เพียงความทรงจำแก่คนที่เขารัก แต่จิตใจที่กล้าหาญและเสียสละย่อมน่านับถือ

การเสียสละของเหล่าสปาต้าทั้ง 300 คนทำให้กองทัพแห่งกรีกร่วมรบในครั้งสุดท้าย

และเป็นที่จดจำแก่เสรีชนรุ่นหลังตลอดไป