เกริ่นเล็กน้อย...

            ครั้งแรกที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้คือทางยูบีซีครับ แต่ความตั้งใจเริ่มต้นคือจะชมที่โรงภาพยนตร์มากกว่า ผู้กำกับ สตีเว่น สปีลเบิร์ก + ทอม แฮงค์ แถมด้วย แคทเธอรีน ซีต้า โจนส์ และ สแตนลีย์ ทุชชี่       โดยส่วนตัวผมถือว่าดูแบบไหนก็คุ้มค่าแล้วครับ   

---- ขอบคุณ คุณไมเคิล ที่แนะนำเรื่องนี้ครับ ----

ขอแบ่ง Entry นี้เป็น 2 ตอน ครับเพื่อไม่ให้โหลดเกินไป

The Terminal: การเดินทางแห่งความฝัน มิตรภาพ และ ความรัก

วิคเตอร์ นาวอร์สกี้ (ทอม แฮงค์) เดินทางมาจาก ประเทศคาโครเชีย ด้วยภารกิจอย่างหนึ่ง แต่เมื่อมาถึงสนามบินนานาชาติจอห์นเอฟเคนเนดี้ ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเข้าประเทศไม่ได้เนื่องจากเกิดการปฎิวัติยึดอำนาจในประเทศของเขา วีซ่า, พาสปอร์ต และ ตัวตนของเขาดูเหมือนจะถูกลบไปจากความมีตัวตน

ความที่ไม่เคยมาต่างประเทศมาก่อน เขาไม่ได้เตรียมตัวที่จะพูดหรือสื่อสารภาษาอังกฤษ เขาได้ถูกให้มีชีวิตอยู่ที่จำกัดภายในสนามบิน คุณเคยนอนในสนามบินบ้างไหมครับ?? นอนบนเก้าอี้แถมด้วยอากาศที่แสนจะเย็น ลองดูแล้วจะรู้สึกว่าจะมีใครมาไล่คุณออกไปจากสนามบินบ้างหรือเปล่า ที่อาบน้ำคือห้องน้ำสาธารณะ ที่ทานข้าวก็ไม่มี อย่างดีก็แบบ วิคเตอร์ นี้แหละครับ แฮมเบอร์เกอร์!!

มองอย่างผิวเผิน วิคเตอร์ เหมือนคนที่เฉิมและเปิ่น เขาอาจเป็นเช่นนั้นแต่ที่แน่นอนที่สุดเขาไม่ได้โง่ การรู้จักคิดหาวิธีเอาตัวรอดและไม่ยอมแพ้ มองโลกในแง่ดี ทำให้เขาเป็นคนที่มีพิเศษกว่าใครๆ

วิคเตอร์ มองโลกในแง่มุมที่ดีอย่างที่เขาบอกกับพนักงานประทับตรา ตอร์เรส ว่า “คุณมีตราประทับสีแดง (ไม่อนุมติ) และ ตราประทับสีเขียว (อนุมัติ) ผมก็มีโอกาส 50/50 ที่จะได้รับการอนุญาตได้” และแม้จะถูกกลั่นแกลังจากเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง แฟรงค์ ดิกสัน (สแตนลี่ย์ ทุชชี่) เขาจะมีทางออกเสมอด้วยเพราะการมองโลกในแง่ดีของเขา ทั้งการเข็นรถเพื่อแลกกับการคืนเงินเพื่อซื้ออาหาร และการที่เขาได้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง โดโลเรส ตอร์เรส เกือบทุกวันทำให้พนักงานขับรถส่งอาหารภายในสนามบิน เอ็นริเก้ ครูซ ทำข้อตกลงกับเขา แลกกับอาหารเพื่อชนะใจหญิงสาวที่ เอ็นริเก้ รัก 

วิคเตอร์ พบกับแอร์โฮสเตส เอมิเลีย วอร์เรน (แคธเทอรีน ซึต้า โจนส์) เพราะความสนุกของพนักงานทำความสะอาด กุปต้า ผู้ชอบทำความสะอาดพื้นให้ลื่นจุดประสงค์หลักคือต้องการให้ผู้โดยสารล้ม วิคเตอร์ แอบฟัง เอมิเลีย คุยและได้รู้ว่าเธอมีความสัมพันธ์กับคนที่แต่งงานแล้วโดยหวังอย่างลมๆแล้งๆว่า สักวัน   “เขาคนนั้น” จะมาอยู่กับเธอ

จากคำชวนเพื่อทานดินเนอร์ของ เอมิเลีย ทำให้ วิคเตอร์ เริ่มหางานทำในสนามบินตามร้านขายสินค้า แต่ทุกร้านได้ปฎิเสธหมด อย่างที่บอกเขาเป็นคนไม่ยอมแพ้และมองโลกในแง่ดี ในที่สุดเขาได้งานการก่อสร้างในสนามบินจากการที่เขาปลดปล่อยอารมณ์ไปกับการซ่อมงานกำแพงเท่านั้น