ตื่นมาตอนเกือบเที่ยงของวันจันทร์ ก่อนเดินทางกลับเมืองไทย มีโอกาสได้แอบย่องไปดูพิพิธภัณฑ์ของเล่น ดูเหมือนจะไม่ค่อยได้โปรโมทเท่าไหร่ เพราะว่าจำนวนคนที่รู้จักพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ดูจะน้อยเหลือเกิน อีกทั้งปากซอยทางเข้ายังมีแค่ป้ายเล็ก ๆ บอกทาง แต่บอกได้คำเดียวว่า ที่นี่...มีความทรงจำวัยเยาว์ของใครหลายคนเก็บไว้อยู่ ^o^

พิพิธภัณฑ์ของเล่นของที่นี่ เป็นตึกคูหาเดียว เล็ก ๆ แต่รับรู้ได้ถึงความพิถีพิถันฑ์ในการออกแบบเรียกได้ว่า ตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้าไปเลยทีเดียว ค่าเข้าชม ของคนต่างชาติ กับชาวสิงคโปร์แตกต่างกัน ทีแรกไม่รู้หรอก เพราะว่าคุณชายสุดที่รักเธอเป็นคนเข้าไปซื้อ ticket เห็นว่า local จะอยู่ที่ S$10 เท่านั้น ในขณะที่นักท่องเที่ยวจะต้องโดนชาร์จหนักก่านี้  ไอ้เราก็ด้วยความบ้า ก็วิ่งหน้าเริ่ดเข้าไปถามว่าแล้วไม่มีราคานักศึกษา พ่อ Daniell ที่รักก็เตะขาใหญ่ไม่ให้พูด กัวโดนชาร์จหนักก่าเก่า แต่พอเค้าบอกมี ก็ยื่น International Student Card ให้ เลยลดไปอีก S$3 อิอิ...พอได้ส่วนลด อิชั้นก็เดินยืด..ดดด ซะ

ที่พิพิธภัณฑ์ของเล่นที่สิงคโปร์ มีอยู่ 5 ชั้นให้เดินเล่น พอจ่ายตั้งปุ๊บเค้าก็จะแนะนำให้กดลิฟท์ขึ้นไปชั้นบนสุดก่อน แล้วค่อยๆ เดินลงมาเรื่อยๆ ส่วนชั้นใต้ดินจะเป็น Cafe เล็กๆ น่ารักๆ บรรยากาศสบายๆ  แต่ก่อนหน้านี้ดันกินมาอิ่มๆ เลยไม่ได้แวะลงไปนั่งกิน ลากพุงอ้วนๆ ขึ้นไปชั้น 5  ซึ่งเป็นชั้นที่เก็บของเล่นเก่าแก่ของหลายๆ ประเทศเอาไว้ โดยส่วนมากจะเป็นของเล่นจากญี่ปุ่น และจากประเทศในยุโรป ความเก่าแก่ของของเล่นนะเหรอ... ไม่มากไม่มาย ตั้งกะปี 1940 เท่านั้นเอ๊ง ไอ้ยุ้ยยังไม่เป็นแม้กระทั่งวุ้นเลย เรียกได้ว่า รุ่นสมัยตายายยังแบเบาะเลยก็ว่าได้ (อืม...แก่จิงๆ) รถไขลานสังกะสี ที่เด๋วนี้หาได้ยากเต็มที ที่เห็นจะมีก็โน่น ที่ทำเลียนแบบของเก่า แต่แบบดั้งเดิมสุด นี่ แทบจะไม่มีใครเก็บไว้แล้ว ยานอวกาศสีสันสดใสก็ยังเก็บรักษาไว้ได้อย่างดี ไม่มีแม้แต่รอยสนิมเกาะให้รำคาญลูกกะตา แต่ไม่รู้ว่าลานยังใช้ได้อยู่หรือเปล่า

แต่เท่าที่ดูก็รู้ได้ว่า รุ่นปู่ย่าตาทวดเราเค้าก็นิยมพวกยานอวกาศ หุ่นยนต์กระป๋อง ส่วนใครที่บ้าพวก Flash Gordon, คุณลุงโยดาจาก Star wars ก็เดินลงมาดูที่ชั้น 4 หรือไม่ก็ Dan Dare ที่คนรุ่นไอ้ยุ้ยเกิดไม่ทันก็มีให้ดูเช่นเดียวกับสาวก The Beatles และ The Monkees ก็มาดูของที่ระลึกสมัยเก่าเก๋ากึ๊กได้ที่นี่เช่นกัน

ลงมาชั้น 3 และ 2 บรรยากาศค่อยน่าคุ้นเคยหน่อย พอจะเห็นพวกป๊อปอาย มิคกี้เม้าท์ ทินทิน ฟรินท์สโตน  โอ้ย เยอะแยะที่รู้จักกัน แต่บอกได้ว่าบรรยากาศสองชั้นนี้ ดูแล้วน่าสนุกกว่าชั้นอื่น ๆ เพราะว่าการจัดเรียง การวางโชว์ข้าวของต่าง ๆ ดูเป็นกิจกรรมที่คุ้นเคยของไอ้ยุ้ยซะจิงๆ

มาถึงบรรทัดสุดท้ายแล้ว...ถ้าใครอยากดูรูปภาพ ซึมซับบรรยากาศมากกว่านี้ แนะนำให้ลองไปดูภาพอีกมากมายในเว็บเก็บรูปของไอ้ยุ้ยกัน...ไว้จะเล่าเรื่องทริปนี้ให้ฟังอีกนะจ๊ะ ^o^