๏ รับแถ็็กเพื่อกล่าวถ้อย......ทำดี
เทิดพระเกียรติภูมี..............มิ่งฟ้า
ขอเป็นอีกใจพลี................เพียรประพฤติ
ถวายร่วมกันทั่วหล้า.....…....เริ่มได้โดยพลัน๚ะ

๏ ทุกวันทำได้ไม่.............ต้องรอ
เท่าที่ทำได้ขอ…………......แค่พร้อม
ทำง่ายง่ายเพียงพอ…........ตามสภาพ
บรรจบแรงใจน้อม............เนื่องเน้นยาวนาน๚ะ

๏ จึงเลือกการ 'ให้' เพิ่ม........พูนกุศล
ยึดมั่นพุทธมงคล.................สิบห้า
มุ่งหวังก่อเกิดผล.................สาม 'เพื่อ'
ทั้งลับหลังต่อหน้า................มากน้อยต่างสนอง๚ะ

๏ เพื่อ 'พ่อ' ของราษฎร์ทั้ง......มณฑล
เพื่อแบ่งปันแก่คน.................ขาดไร้
เพื่อสละออกจากตน..............ตัดกิเลส
สามวิหคที่พึงได้...................สยบด้วยกระสุนเดียว๚ะ๛

.. ‘ การให้’ คือการ ‘ทำดีเพื่อพ่อ’ ที่ข้าพเจ้าเลือก เนื่องจากเป็นสิ่งที่สามารถ
ทำได้โดยง่ายกับผู้คน ทุกที่ ทุกเวลา ทุกสถานการณ์ โดยไม่ต้องกำหนดปริมาณ
โดยไม่จำกัดว่าจะเป็นสิ่งที่จับต้องได้ เช่น เข้าของเงินทอง หรือ สิ่งที่เป็นนามธรรม
เช่น คำแนะนำ คำชมเชย หรือกำลังใจ

นอกจากนั้น การให้ยังจัดว่าเป็นมงคลประการที่ ๑๕ จากมงคลชีวิต ๓๘ ประการ
อันเป็นสิ่งที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงไว้ให้พุทธศาสนิกชนพึงปฏิบัติเพื่อความสุข
ในการดำเนินชีวิต
http://www.dhammathai.org/treatment/poem/poem00.php 

  มงคลประการที่ ๑๕ : การให้ทาน
การให้ทาน คือการให้ที่ไม่หวังผลตอบแทนโดยหมายให้ผู้ได้รับได้พ้นจากทุกข์
แบ่งออกเป็น ๓ อย่างได้แก่

๑. อามิสทาน คือการให้วัตถุ สิ่งของ หรือเงินเป็นทาน

๒. ธรรมทาน คือการสอนให้ธรรมะเป็นความรู้เป็นทาน

๓. อภัยทาน คือการให้อภัยในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ดีกับเรา ไม่จองเวร หรือพยาบาทกัน

..ต้องขออภัยคุณพลูโต ผู้ tag ข้าพเจ้า
http://www.oknation.net/blog/muqpum/2007/11/05/entry-1 
ที่ใช้เวลาเขียนนานมาก และคงต้องขออนุญาตไม่ tag ต่อด้วยนะคะ
เนื่องจากหมู่นี้ ข้าพเจ้าใช้เวลาเข้าบล็อกค่อนข้างจำกัด จึงรู้สึกไม่สมควรที่
จะไป tag ใครต่อใคร แล้วก็หายหน้าไปเสียเองนานๆ