.
๏ ขุดกรุเปิดแฟ้มภาพ.......พระวิหาร
ปราสาทหินโบราณ............ปรักร้าง
ในเขตที่รัฐบาล................บรมงั่ง
ตาเหล่ลุกลนง้าง...............ตะโหงกกระทุ้งถวายเขมร๚ะ
.

๏ เสาสูงเอนหักซ้อน.........ทรงกลาย
ภาพสลักลบเลือนลาย........กร่อนแล้ว
รุ่งโรจน์ก่อนล่มสลาย.........เสียรูป
เหลือแต่ร่องรอยแพร้ว........พิลาสสร้างสมัยขอม๚ะ๛

..ประเด็นปราสาทพระวิหารอาจลดความร้อนแรงไปบ้าง แต่ก็ยังไม่หลุดกระแสเสียทีเดียว  

ข้าพเจ้าสบโอกาสค้นกรุเอารูปภาพที่ถ่ายตอนไปเที่ยวเมื่อปลายปี ๔๘ มาอัพบล็อกเสียเลย

.

ทางขึ้น (บันไดขั้นที่ ๑๖๒ ซึ่งบ่งบอกเขตแดนไทยอยู่ตรงไหนกันนะ)

.

มองลงจากกลางบันไดทางขึ้น

.

เข้าสู่ตัวปราสาท
.

ช่องประตูที่อยู่ระนาบเดียวกันตลอดแนว

.

ผนังหินที่ปรักหักพัง
.

หน้าต่างด้านในปราสาท
.

ลวดลายแกะสลักที่ยังหลงเหลือความงดงามให้เห็น
.

ระเบียงเชื่อมปราสาทชั้นใน
.

สุดทางออกด้านหนึ่ง
.

มุมหนึ่งของปราสาทที่ตระหง่านเงื้อมชิดหน้าผาอย่างหมิ่นเหม่
.

ชมทิวทัศน์ตรงขอบผา
.

เขมรต่ำที่มองเห็นจากเบื้องบน
.

.

..รูปพระวิหารมีไม่มาก แต่ความทรงจำกลับมีไม่น้อย เพื่อนร่วมเดินทางในครั้งนั้น มาบัดนี้ยืนแยกกัน
อยู่คนละขั้วการเมือง  ความคิดเห็นต่างกันเหมือนสีเหลืองตัดกับสีแดง  ข้าพเจ้าเพียงหวังว่าอย่าให้เราได้มีโอกาสเผชิญหน้ากันแบบศัตรูคู่แค้นเลย  เพราะเสียดายมิตรภาพที่งดงาม ..ไม่อยากให้มันต้อง
กลายเป็นอดีตที่เหลือแต่ซากปรักแบบปราสาทพระวิหาร
.

ขอปิดท้ายด้วยรูปอันอบอุ่นสวยงามของรุ่งเช้าที่แม่น้ำมูล อุบลราชธานี

.