ช่วงนี้ผมงานวุ่นๆ ยังไงพิกล งานวุ่นอย่างไรนั้นเหรอ กล่าวคือ ผมรับผิดชอบสอนปริญญาตรี 3 วิชา ประกอบด้วย สัมมนา, ทฤษฎี, และชุมชนชายแดนใต้ วิชาปริญญาโท 1 วิชา คือ สิ่งแวดกับการพัฒนาสังคม (สอนที่ภูเก็จ) รับผิดชอบดู และพัฒนาสารนิพนธ์ให้นักศึกษาอีก 15 เรื่อง, สอนวิทยาลัยชุมชนวิชาการบริหารการพัฒนาชุมชนท้องถิ่น (สอนทุกวันอาทิตย์) ทำงานวิจัย 3 เรื่อง คือ เครือข่ายยุติธรรมตาดีกาสัมพันธ์, โครงการพัฒนาศักยภาพผู้นำ และพัฒนาโจทย์วิจัยการจัดการที่ดินเขตป่าชายเลน จังหวัดตรัง ที่กิ่งอำเภอหาดสำราญ (เข้าไปดูใน www.kawankita.net ได้ครับ)

นอกจากนั้นช่วยพัฒนางานเกี่ยวกับอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติในทุกรูปแบบ (CERD) รับผิดชอบชาติพันธ์มลายู มอร์แกน มอร์เกรน และอูรักละโว้ย และเป็นวิทยากรให้ ศอบต. และกระทรวงยุติธรรม เกี่ยวกับงานทางด้านสิทธิฯ และงานทางด้านยุติธรรมชุมชน พูดแล้วปวดหมองน่าดูครับ นี้เฉพาะงานหลวงนะครับ งานสวนตั๊ว ส่วนตัว ยังไม่รวมนะครับ ถ้ารวม 10 หน้ากระดาษก็ไม่หมด

ถามว่าทำงานแบบนี้เหนื่อยใหม ผมตอบอย่างมั่นใจว่า ไม่เหนื่อยครับ เพราะสนุกกับงาน และมีผู้ช่วยทำงานที่ดี ผมมีผู้ช่วย 4 คน คือ คุณเก๋ คุณเบียร์ คุณดี และคุณตั้ม (ถ้าอยากเห็นหน้าดูได้ที่ www.kawankita.net ได้ครับ อิอิ)

วันนี้แอบว่าง เลยมาเขียน blog ดีกว่า เพราะไม่ได้เขียนนานแล้ว ถึงแม้ผมงานแยะแต่ ก็ไปแอบพักกาย และพักใจมาครับ เรื่องที่อยากเล่ามีอยู่ว่า ตอนไปสอนที่ภูเก็จ ผมแอบขับ Big Bike ไปเที่ยวมาครับ ขับ Honda Shadow 1,100 cc ขับหนุกมากครับขอบอก ผมขับรอบเกาะภูเก็จเลยก็ว่าได้ครับ ไปตั้งแต่ป่าตอง หาดกมลา แหลมสิงห์ หาดสุรินทร์ เกาะแก้ว หาดในทอน หาดตะกะน้อย หาดกะรน แหลมพรหมเทพ จุดชมวิว และอื่นๆ อีกมากที่จำไม่ค่อยได้ เพราะไปซะทั่วเกาะ

แอบเข้าโรงแรมJw และโรงแรมSheraton แอบไปทานข้าวในนั้นนะครับ แต่ว่าแพงมากๆ ผมกินสลัดแพงที่สุดในชีวิต ก็ที่นี้แหละครับ จานตั้ง 650 แนะ สั่งก่อน ไม่ดูราคา รู้ราคาทีหลังเกือบช็อคแนะ (ผมกินจนไม่เหลือใบไม้ซักชิ้นเลยครับ)

ร้านอาหารที่นั่งทานสลัดครับ (อาหารแพงใช้ได้เชียว)

......

การท่องเที่ยวในช่วงนี้ ถือว่าไม่ค่อยน่าไปซ่ะเท่าไหร่ เพราะเป็นน่ามรสุม แต่ผมมองว่า OK" นะ เพราะไม่ค่อยมีคน และไม่ต้องแย่งกันดู กันชม เพลิดเพลินกับธรรมชาติได้เต็มปอดครับ

แต่ที่น่าเสียดายคือ ที่สวยๆในภูเก็จ นายทุน ทั้งในและนอกประเทศจับจองเกือบหมดเกาะแล้วครับ หาดสวยๆ คนสาธารณะอย่างพวกเรามีสิทธิในการเข้าชมน้อยลง เพราะ พวกนายทุน หรือโรงแรมดังๆสร้างปิดชายหาดหมดครับ ถ้าเราอยากชมชายหาดต้องนั่งเรือเข้าไปดู แต่ถ้าจะผ่านหรือเดินเข้าทางบก เราไม่สามารถเดินเข้าไปชมได้ เพราะเป็นที่ส่วนบุคคล ยามจะมาจัดการคุณทันที (ผมเจอมากับตัวเลยครับ เซ็งมากๆ ขอบอก) แต่อย่างไร ด้วยความที่เป็นเด็กหัวดื้อ ไม่สามารถเข้าทางตรงก็เข้าทางอ้อมก็ได้ ผมเข้าไปดูจนได้ครับ โดยการช่วยเหลือของชาวบ้านตามริมหาด และเด็กๆทั้งหลาย แต่เสียตังค์เลี้ยงขนม ไอติมหน่อยหนึ่ง ก็ฉลุยครับ ขอบอก อิอิ มาชมภาพที่ผมนำมาฝากดีกว่า