ช่วงนี้ผมมีโอกาสเดินทาง ขึ้นเหนือ ล่องใต้ไปในที่ต่างๆ เจอทั้งสภาพที่มีทั้งความสวยงาม และความเลวร้ายของฝีมือมนุษย์ โดยเฉพาะกับพื้นที่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ สถานการณ์ความไม่สงบนี้ทำให้เกิดความสูญเสีย และความอัปยศในหลากหลายแง่มุม ทั้งในประเด็นของความรุนแรงที่มีต่อชีวิตและร่างกาย ความรุนแรงทางสังคม เด็กหลายคนกำพร้า พ่อ แม่ ทั้งจากสถานการณ์และไม่ใช้สถานการณ์ ตัวเลขที่ผมได้มามากว่า 10,000 คน และผลกระทบที่เราส่วนใหญ่ไม่มอง หรือมองข้ามกันไปคือ ผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อม ทั้งด้านสิ่งแวดล้อมทางทะเล ปัญหาอวนลาก อวนรุน ซึ่งนับวันจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเพราะไม่มีใครดูแล และจัดการปัญหานี้อย่างจริงจัง เพราะกลัวความรุนแรง อันเนื่องมากจากสถานการณ์ มาเฟียร์ยิงคนไม่ผิด เพราะใครเป็นอะไร เกิดคดีอะไรในพื้นที่ มองว่าเป็นสถานการณ์ไปหมด การแก้ไขเลยไม่เกิดขึ้น นอกจากสิ่งแวดล้อมทางทะเล สิ่งแวดล้อมบนบกก้อมีมาก ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยน้ำเสียของโรงงานอุตสาหกรรมเพราะไม่มีใครดูแลเลยในประเด็นนี้ เนื่องจากการพัฒนาที่เน้นเศรษฐกิจมาค้ำอยู่จึงต้องปล่อยโรงงานต่างๆทำลายสิ่งแวดล้อมเต็มที่ เพราะถ้าไม่ให้โรงงานต่างๆทำ ก้อจะไม่มีใครกล้าลงทุนในพื้นที่แห่งนี้ น่าเศร้าครับ

ที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่ผมไปเจอมาและมีภาพถ่ายฝากให้ชาวบล๊อกได้ชมกันก็คือ การทำลายทรัพยากรป่าไม้ในพื้นที่แห่งนี้นับวันจะรุนแรงมากขึ้น เพราะไม่มีผู้คอยดูแล ก่อนเกิดสถานการณ์ยังมีเจ้าหน้าที่คอยตรวจสอบดูแล แต่ช่วงเกิดสถานการณ์ไม่มีใครเหลียวแลเลยครับ พื้นที่ที่ผมขึ้นไปสำรวจคือบริเวณเทือกเขาบูโด ซึ่งเป็นเทือกเขาที่มีความอุดมสมบูรณ์อย่างมาก เป็นที่อยู่อาศัยของนกเงือก ซึ่งเป็นสัตว์อนุรักษ์ ที่กำลังจะสูญพันธ์ มีอยู่บนเทือกเขาแห่งนี้ ประมาณ 200 กว่าตัว แต่ถ้าเรายังคงปล่อยให้มีการทำลายป่าต่อไปโดยไม่ช่วยกันเข้ามาดูแล นกเงือกสักตัวก็จะไม่มีเหลือ เพราะไม่มีที่อยู่ มาดูความอัปยศที่ผมไปพบมาบนเทือกเขาบูโดกันก่อนนะครับ

ภาพที่เห็นเป็นสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ของเทือก เขาบูโด ภาพที่เห็นเป็นภาพต้นยาง 100 ปี ครับ

เทือกเขาบูโดถือว่าเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญแห่งหนึ่งของพื้นที่สามจังหวัด บริเวณที่ถ่ายมาเป็นบริเวณแม่น้ำในเขตอำเภอรือเสาะ จงนราธิวาสครับ

ภาพนี้ถ่ายตอนเช้าพระอาทิตย์กำลังขึ้นและทอดแสงมากระทบแม่น้ำบวกกับหมอกฝนสวยงามมากครับ

สภาพปัจจุบันบริเวณในพื้นที่ป่าลึกเราจะเห็นสภาพเช่นนี้ คือการก่ออาชญากรรมกับสิ่งมีชีวิตที่เรีกตนเองว่า ต้นไม้ซึ่งมีอายุไม่ต่ำกว่า 50 ปีครับ

จากการฆ่าทีละศพ กลายเป็นสองศพ กลายเป็นสี่ศพ

กลายเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ซึ่งถือเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรงมาก

จากการล้างเผ่าพันธ์กลายเป็นสุสานต้นไม้ หรือกูโปฝังซากศพ น่าเศร้านะครับ นี้เป็นศพนิรนามที่ไม่มีใครมาพิสูจน์ หรือให้ความเป็นธรรมเลย หมอพรทิพย์ อยู่ไหน สถาบันนิติวิทยาศาสตร์อยู่ที่ใดทำไมไม่มาพิสูจซากศพเหล่านี้ ทั้งหมดไม่ใช้ต่างด้าวแต่เป็นสิ่งมีชีวิตสัญชาติไทยโดยทั้งสิ้น

จากศพ ก้อถึงขั้นตอนการชำแหละ ออกเป็นชิ้นส่วน คนที่ชำแหละนั่งคุยโทรศัพท์สบายใจเฉยเลย ไม่มีเจ้าหน้าที่ คนใดมาจับกุม หรือนำขึ้นศาลเหมือนดังเช่นหมอทศพร เลย โทษแบบนี้จับได้คาหลักฐานเลยนะ ไม่ต้องรอการพิสูจน์ ตัดสินได้ทันทีครับ แต่ไม่มีผู้สนใจ

ซากศพที่ถูกชำแหละจะถูกนำมาค้ำต้นเงาะบ้าง ลองกองบ้าง ตามสวนต่างๆ ของชาวบ้าน เพื่อฟอกให้ดูดีจากนั้น ทิ้งไว้ประมาณ 15 วัน - 1 เดือน ค่อยจัดการกับศพโดยการนำไปขายทอดตลาดต่อไป

พื้นที่ ที่ทำการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ ก้อทำการกลบเกลื่อนหลักฐานโดยการนำต้นข้าวโพดมาปลูกให้ดูเหมือนว่าชาวบ้านทำกินบริเวณนั้นอยู่ และจะทิ้งให้ต้นข้าวโพดตาย เพื่อปรับสภาพผิวดิน

ทิ้งไว้ประมาณ 1-3 เดือน เพื่อให้หญ้าขึ้นรก แล้วค่อยนำต้นยางมาปลูก กลายเป็นสวนยางในที่สุด

ถามว่าการปลูกยางดีใหม ดีครับเพราะเป็นการสร้างรายได้ให้กับชาวบ้าน การปลูกยางในพื้นที่ที่ควรปลูกไม่เป็นไร มีประโยชน์ แต่การปลูกยางในพื้นที่ ที่ไม่ถูกต้อง ผ่านการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ของต้นไม้ที่มีหลากหลายชีวิติ หลากหลายเผ่าพันธุ์ มันถูกต้องหรือไม่ ตอบทันทีว่าไม่ถูกต้อง สัตว์ตัวเล็กๆที่อาศัยอยู่ในป่าจะทำอะไรกิน นกเงือกจะอยู่ที่ใด ถามว่าป่ายางดีใหม ดีถ้ามองในแง่เศรษฐกิจ แต่ถ้ามองในแง่การอนุรักษ์ ใบยางกินได้ใหม กิ่งยางกินได้ไหม มีสัตว์อะไรบ้างที่อยู่บริเวณต้นยางได้ นกเงือกเจาะลำต้นยางทำเป็นที่อยู่อาศัยได้ใหม

ปัจจุบันพื้นที่ป่าไม้ของเมืองไทยเหลือแทบไมถึง 20 % ของพื้นที่ทั้งหมด น่าเศร้านะครับ นี้เป็นส่วนหนึงที่อยากถามว่า มีหน่วยงานใดไหมที่มองปัญหานี้อยู่ ท่านทำอะไรอยู่ อยากรู้จัง ท่านทำงานเพื่อรับเงินเดือน และค่าเสียงภัยที่ก้อนโตมาก มีประกันชีวิตให้อีกต่างหาก แต่ท่านไม่ได้ทำงานตามเป้าหมายหรือวัตถุประสงค์ของหน้าที่ท่านเลย แต่ก้ออย่างว่าครับ ถ้าใครไปถาม ผมเดาคำตอบได้เลยครับว่า เหตุการไม่สงบ ทำอะไรไม่ได้ กลัวตายเหมือนกันนะ แต่ป่าสำหรับลูกหลานจะไม่เหลือแล้วครับ น่าเศร้าเนาะ