กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวม ความรู้สึกอาศัยอยู่ด้วยกัน...

ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆๆๆ รวมทั้งความรัก...


--> วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม...

ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ...

** ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ **

ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย...


--> เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจ ขอความช่วยเหลือ...

ความรวยแล่นเรือผ่านมา ... ความรวยตอบว่า...

** ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยเงิน ทองแล้ว มันไม่มีที่ให้คุณ ** :(


--> ความเศร้าได้พ่ายเรือผ่านมา ความรักก้ได้เอ่ย...

ขอความช่วยเหลืออีก ... ความเศร้าตอบว่า...

** โอ้!!! ความรักฉันเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ ** T_T


--> ความสุขได้ผ่าน ความรักไปเหมือนกัน...

แต่เขาไม่ได้ยิน แม้เสียงร้องเรียก ขอความช่วยเหลือของความรัก...

เพราะมัวแต่กำลังสุข... >_<


--> ทันใดนั้นมีเสียงดังขึ้นมา ** มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง **

เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง!!!!!!!!

ความรักรู้สึกขอบคุณ และดีใจ เป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น...

เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก้จากไปตามทางของเขา...


--> ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืม ถามชื่อคนแก่คนนั้น...

ความรักจึงถาม ความรู้และคนแก่คนอื่นๆๆๆๆ...

** ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน ** ... ความรู้ตอบว่า ... ** เวลา **


--> ความรัก ** แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ??? **

ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า...

**~~ ก้เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ ~~**


++ ฉันเชื่อว่าเวลา เป็นเครื่องพิสูจน์ ... ความรัก ...

และสามารถ รักษาแผลใจได้เหมือนกัน เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

แต่จงอย่ารอคอยแต่ ... เวลา ... ต้องก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ทำความฝันให้เป็นจริง ++

ข้อความที่เขียนนี่เป็นของน้องสาวคนหนึ่งน่ะ
หน้ารักดีเลยเอามาให้ลองอ่านกันดูอะ
(หน้ารักทั่งข้อความและคนเขียนอะ)

ยามเมื่อลมพัดหวน -...