“ผู้ใดเผชิญปัญหาผู้นั้นควรเป็นผู้กำหนดวิธีการแก้ปัญหา

            ในสภาพความเป็นจริงแล้วเมื่อมนุษย์เผชิญกับปัญหาใด ๆ มนุษย์จะเกิดองค์ความรู้หรือเกิดภูมิปัญญาในการแก้ปัญหานั้น ๆ ได้ด้วยตนเอง

            ปัญหาในการจัดการศึกษาจำนวนมากที่ครูอาจารย์ คณาจารย์ ศึกษานิเทศก์ บุคลากรทางการศึกษา ผู้บริการการศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษาและผู้ที่เกี่ยวข้อง ได้ช่วยกันแก้ไขให้ลุล่วงไปได้จำนวนมาก แต่วิธีการที่แก้ไขดังกล่วเมื่อแก้ไขแล้วไม่ได้มีการเขียนถึงเทคนิควิธีการไว้ ทำให้องค์ความรู้และภูมิปัญญาดังกล่าว มิได้เรียบเรียงเป็นเอกสารตำราด้านการศึกษาไว้แต่อย่างใด

            ตัวอย่างเช่น เทคนิคการสอน การบริหาร การจัดการ การนิเทศ ฯลฯ ซึ่งผู้ที่เกี่ยวข้องล้วนแต่มีประสบการณ์ตรง มองเห็นปัญหา อุปสรรค แนวทางแก้ไข วิธีการแก้ไขที่มีรูปแบบเฉพาะตัว แต่เมื่อดำเนินการแล้วก็จบลงแค่นั้น แนวทางการแก้ วิธีการแก้ไขที่มีรูปแบบเฉพาะตัว แต่เมื่อดำเนินการแล้วก็จบลงแค่นั้น มิได้มีการนำมาเรียบเรียงเพื่อเป็นกรณีศึกษาหรือเป็นเอกสารตำราแต่อย่างใด เป็นต้น

            เชื่อหรือไม่ หลายคนถือว่าเป็นต้นคิดทฤษฎีตำราจำนวนมาก แต่เรามองผ่านคุณค่าเหล่านั้นไป จนเมื่อมีใครนำไปทำเป็นงานวิจัย เขียนหรือเรียบเรียงออกมาเผยแพร่อออกมาแล้วเราจึงรู้ว่า สิ่งที่เราเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา ๆ นั้นเมื่อนำไปปรังแต่ เติมทฤษฎี ขยายความ และมีแนวทางในการปฏิบัติเป็นรูปเล่มแล้วเราก็ทำได้ เพียงแต่เรามิได้ลงมือทำเท่านั้นเอง

            คนมาทีหลังแต่กลับนำไปทำก่อนจึงกลายเป็นว่า เขากลายเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์คำนั้นไป........

            เมื่อเราพบปัญหาต่าง ๆ มากมายทางด้านการศึกษาแล้วเราต้องเปลี่ยนมุมมองใหม่ว่าสิ่งที่เราแก้ได้นั้น คือการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ เป็นต้นคิด ต้นทฤษฎีเป็นความยิ่งใหญ่และไม่ธรรมดา…..” 

            (อ้างอิงจาก  ถวัลย์  มาศจรัส  การเขียนหนังสืออ่านเพิ่มเติม เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ผู้เรียนและการพัฒนาผลงานทางวิชาการ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ (หน้า 56-57)  บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด กรุงเทพฯ 2550. 136 หน้า)

            จากข้อเขียนดังกล่าว รู้สึกกระชากหัวใจเหลือเกิน จำเป็นต้องนำงานวิจัย งานวิจัยงานเดียวที่ได้ทำมาแล้ว 5 ปีเต็ม มาบอกกล่าวประสบการณ์อันแสนจะโลดแล่นในโลกของวิชาการ ต้องเรียกว่าชีวิตเต็มไปด้วยรสชาติจริง ๆ มีครบทุกรสสุขใจ  ตื่นเต้น โลดโผน แปลกใจ ดีใจ เสียใจ เศร้า เคล้าน้ำตา ถ้าไม่เล่าให้เพื่อนๆๆฟังต้องกระอักออกมาเป็นเลือดแน่ ๆ ไว้ติดตามกันต่อไป