ชีวิตข้างถนน...คนไร้บ้าน..........

ท่ามกลางกระแสแห่งความเจริญเติบโตทางด้านสังคมในยุคโลกาภิวัฒน์ที่ความเจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยีอันทันสมัย..ยังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง....ตราบที่โลกยังคงหมุนต่อไป......ในขณะเดียวกันผู้คนมากมายในสังคมส่วนใหญ่กำลังมีความสุขสดชื่น..สมหวังในชีวิตหน้าที่การงานและครอบครัว....แต่จะมีใครสักกี่คนที่จะหันไปใส่ใจกับชีวิตข้างถนน..คนไร้บ้าน....ชีวิตของผู้คนซึ่งด้อยโอกาส..การที่มีชีวิตอยู่ในสังคมอย่างไร้ความหวังพวกเขาต้องใช้ชีวิตร่อนเร่อยู่ในเมืองใหญ่ๆอย่างลำบากยากจน..มีชีวิตที่น่าขยักแขยง..น่ารังเกียจ...อาศัยหลับนอนอยู่ตามข้างถนน.....ดำรงชีพอยู่ได้ด้วยการขอทาน..กลายเป็นคนข้างถนน.....ที่ใช้ชีวิตอยู่อย่าง..อดบ้าง..อิ่มบ้าง....รอคอยให้มีผู้ใจบุญเพียงเมตตาแค่หยิบยื่นเศษเงิน..เศษอาหารให้พออิ่มท้องเพื่อประทังชีวิตให้รอดไปวันๆหนึ่งเท่านั้น...........กลายเป็นปัญหาสังคมของเมืองใหญ่ๆที่มีอยู่ในทุกๆประเทศในโลก..ที่สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นจริงในสังคมที่ยังมีความเหลื่อมล้ำต่ำสูงของผู้คนที่ยังคงเห็นความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด.....ความยากจน...จึงเป็นอีกปัญหาหลักที่รอคอยการแก้ไขทั้งจากภาครัฐและสังคม.......อย่างน้อยที่สุด..ที่ภาครัฐควรจะมอบให้พวกเขาได้ก็คือสวัสดิการทางด้านสังคมในเรื่องของแสงสว่างในที่สาธารณะเพื่อให้เขานอนหลับได้อย่างปลอดภัย....จัดสร้างห้องน้ำสาธารณะ....ให้เขามีน้ำกินน้ำใช้..หรือแม้กระทั่งสวัสดิการด้านที่อยู่อาศัยที่รัฐควรจะมอบให้..พร้อมทั้งจัดทำโครงการฝึกอาชีพให้กับพวกเขา...เพื่อแลกกับความเป็นระเบียบเรียบร้อยของสังคม