- workingwomen
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : arada002@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2007-12-27
- จำนวนเรื่อง : 177
- จำนวนผู้ชม : 20540
- จำนวนผู้โหวต : 206
- ส่ง msg :
- kontrangnews
- mahaodd
- meruttejuly
- youngmomy
- din22
- untameheart
- phutanow
- naijoe
- witphoto
- pimahn
- vitta
- lifeon
- kit2550
- kontrang49
- Hydrojen
- maeseefai
- underthesamesun
- museum-rung
- digitalmedia
- yhanam
- sijo
- swkk
- soda
- chakka-bkk
- suteetorn-jr
- rukna
- panakom
- tortoise
- ting
- musachiza
- chedtha
- KhuM-5
- lovenature
- Revice
- mitnight
- นับถอยหลังอาเซียนตลาดเดียว ( toyubom )
- ยิ่งใหญ่อลังการ สะกดทุกความรู้สึกกับละครเวทียิ่งใหญ่แห่งปี "ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล" ( ดินสอขอเขียน )
- ไล่แล้ว... ไล่อีก ....จะสร้างอาคารรัฐสภาแต่ไล่โรงเรียนไปทำไม? ( มาลีรัตน์ )
- โคตร..งงงง ( tiktoon )
- อนิจา ..... ความรัก ( thitimedia )
- มันก็ยังงง ( tiktoon )
- จันทร์เจ้า ( บินหลาพลัดถิ่น )
- มักกะสันคอมเพล็กซ์ กรุงเทพเมืองใหม่ ความหวังประเทศไทยเงือกสุดท้าย ( หมูพี )
- เวียดนามปล่อยร๊อคชรา นักพร่าพรหมจรรย์ ( jansa )
- จอแก้ว เรื่องย่อ รักซ่อนแค้น ( เนชั่นบันเทิง )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/arada
พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อฉันต้องกลายเป็น..... แม่นก เมื่อวาน..... ช่วงเย็นหลังจากเลิกงานแล้ว.... ก็ไปเล่นกีฬา(แบตมินตัน) กีฬาโปรด...... จากที่ห่างหายไปหลายวัน ด้วยภาระกิจที่มากมาย จากงานประจำ.... กลับบ้านก็แทบสลบ... ทุกวัน หมดเรี่ยวแรงที่จะออกไปไหนได้อีก... บอกตัวเองว่า....ขอพักเถอะ.... เดี๋ยวพรุ่งนี้...จะไม่มีแรงลุกไปทำงาน แต่เมื่อวาน....เมื่ออะไรๆมันค่อยๆเบาลง ก็นัดเพื่อน ที่ทำงานด้วยกันไป สนามฯ........... หลังจาก...ตีกัน (แบตฯ) จนหมดแรง... เพราะต่างคนเหมือนกับจะระบายอะไรออกมา จากใจ ที่มันเก็บมาจาก..ภาระ หน้าที่ที่ค่อยข้างเครียด กันมาหลายวัน...... เออ....มันก็ทำให้ดีขึ้นได้นะ.... ตอนที่เก็บไม้แบตฯ เตรียมจะกลับกัน.... ใกล้ๆกับที่วางอุปกรณ์ของเราก็บังเอิญเห็น... ลูกนก... ตัวนึง ตกมาจากไหนไม่รู้..... มันดุกดิกๆอยู่ตรงนั้น เพิ่งเกิดแน่ๆ เพื่อนบอก มาได้ไง ??? ทำไงดีล่ะเรา......... ปล่อยมัน...ทิ้งไว้ตรงนั้น....? มืดแล้วด้วย เกือบ 2 ทุ่มแล้ว ไม่มีใครแล้ว ทิ้งมันไว้...คงตายแน่ๆ...โอ๊ย...เอาไงดี... เพื่อนที่ไปด้วย บอก........ ดา... ยูเก็บไปเถอะ สงสารมัน.....อ้าว... ไหงเป็นเราล่ะ.......?? ก็เลี้ยงเป็นซะเมื่อไหร่ล่ะ...ตัวเองยังเอาไม่ค่อยรอด...... แต่....ก็สงสารมันนะ.... กลัวมันตายถ้าทิ้งมันไว้... เอาก็เอา.....เลยเอามันกลับมาบ้าน.... เดินคิดมาตลอดทางจากสนามกีฬา.... ไหวไหมนี่เรา??? เอาน่า....ทำอย่างอื่นได้มากมาย........ กับแค่ลูกนกตัวเล็กๆ.... ดูแลมันไม่ได้ก็ให้รู้ไป........ แล้วตอนนี้.... มันก็เข้ามาเป็นสมาชิกตัวน้อยๆตัวนึงในบ้าน เรียบร้อย วันหยุดวันนี้....เลยต้องตื่นแต่เช้า...มาป้อนข้าว ป้อนน้ำให้มัน เฮ้อ....กลายเป็นแม่นกไปแล้วเรา....... ................................................................................ เอาเถอะ....เมื่อมันแข็งแรงและบินได้.....สักวัน มันก็คงจะจากเราไป... ตามวิถีทางของมัน............. แต่วันนี้....ขอดูแลชีวิตน้อยๆของมัน ที่อยู่ในมือเรา ให้ดีที่สุด..... ไม่ได้หวังอะไรมากมายจากตรงนี้.......... แต่มีความสุขกับสิ่งที่ทำ........... พอแล้ว.........สำหรับชีวิตที่ยังเหลืออยู่...... อารดา ปล....ขอบคุณ ..หนุ่ย ที่ให้คำแนะนำ สำหรับการดูแลเจ้าสมาชิกตัวน้อย ภาวนาขอเพียงให้มันมีชีวิตรอด...... และจากไป.... สักวัน |
| ดอกไม้กับชีวิตฉัน | ||
 |
||
สิ่งดีดีที่ได้จากการดูแลเขามา |
||
View All 
|
||
