กราบเท้าเฮียมูที่เคารพ จั่วหัวมาอย่างนี้ไม่ได้จะมาหาเรื่องท้าตีท้าต่อยนะขอรับ ที่ปราบแมนฯยูแบบสุดสะใจมันฝีมือเฮียจริงๆ ยอมรับเลยขอรับ แต่ความจริงเราก็ต้องยืดอกรับด้วยว่าดรอกบาต่อลมหายใจของพวกเราทุกคนเลย

มันสุดยอดเลยนะขอรับ ที่จบฤดูกาลด้วยแมตช์แห่งความทรงจำ แม้จะมีใครมาว่าเราว่าแค่แชมป์บอลถ้วย อยากได้เอาไปเถอะ เพราะว่าเค้าได้แชมป์ลีกมาก่อนแล้ว ก็ใช่ แต่แล้วยังไงหรอ? แล้วมันจะมีสักกี่ทีม กี่วาระ กี่โอกาส ที่ทีมฟุตบอลที่ชื่นชอบจะมีแมตช์แห่งความประทับใจส่งท้ายฤดูกาลได้เหมือนกับที่เชลซีมีให้แฟนนานุแฟนของเขาทั่วโลกในปีนี้

ความดีความชอบและสปอตไลท์ทุกดวงก็ส่องที่ดิดิเย่ร์ ดรอกบา ศูนย์หน้าสุดหล่อของพวกเราทันที กับลีลาการเซิ้งกระติ๊บหลังจากที่ดับฝันแมนฯยูในการคว้าดับเบิลแชมป์อย่างเจ็บปวด แบบที่มีควันหลงให้พูดต่อไปได้อีกเป็นสัปดาห์

เออ...ผีดรอกบา นี่คงเป็นพี่ชายผีกาก้ามั้ง เพราะว่าดับฝันแมนฯยูเหมือนกันเลยนะ ช่างเถอะ

เฮียมูขอรับ ขอบพระคุณมากที่ออกมาประกาศว่าจะอยู่ทำทีมต่อในฟดูกาลหน้าและต่อไปจนครบสัญญาเป็นอย่างน้อย นั่นเป็นสิ่งสุดยอดที่แฟนเชลซี อิน ไทยแลนด์อย่างข้าพเจ้าปลื้มเสียยิ่งกว่าได้แชมป์ใดๆ (แต่ก็อยากได้แชมป์มากๆ อยู่ดี)

เฮียมูต้องทำให้พี่แฟรงค์ แลมพาร์ด กับพี่เจที จอห์น เทอรี่ต่อสัญญาฉบับใหม่ให้ได้นะขอรับ เพราะนั่นเป็นกำลังสำคัญที่จะช่วยให้ผู้จัดการทีมชั้นเทพอย่างเฮียสามารถพาเชลซีไปถึงจุดสูงสุดของถ้วยฟุตบอลในยุโรปอย่างยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ลีกได้ ข้าพเจ้าและแฟนเชลซีคนอื่นๆ เชื่ออย่างนั้นจริงๆ

เฮียมูขอรับ ข้าพเจ้ามีแมตช์แห่งความทรงจำอยู่เกมส์หนึ่ง คือนัดชิงชนะเลิศถ้วยเอฟเอ คัพนี่หล่ะเมื่อครั้งที่ลุท กุลลิชคุมทีมเมื่อประมาณปี 94/95 หรือไงนี่แหละ เกมส์นั้นเราชิงกับมิสเดิ้ลโบรซ์ เริ่มเกมส์ไปได้เพียง 42 วินาที (ใช่แหละ) โรแบร์โต้ ดิ มัตเตโอ ยิงไกลกว่า 40 หลา เสียใต้คานเลยนะขอรับ ขึ้นนำไว สบายใจ จบเกมส์ชนะไป 2-0 ประทับใจมากๆ เป็นแมตช์คลาสสิคสำหรับข้าพเจ้า

แต่หลังจากเกมส์นัดชิงเอฟเอ คัพ เมื่อคืนวันเสาร์ที่ 19 พ.ค.ที่ผ่านมา ข้าพเจ้าเปลี่ยนแล้ว แมตช์นี้ของเฮียเลยที่เป็นแมตช์คลาสสิค แห่งความทรงจำ ประทับใจ ตราตรึง อึงอวล กำกวมที่สุดแทนที่ไปแล้ว 55555+

รักและเคารพ

ทาคุ