กราบสวัสดีเฮียมูที่เคารพ วันนี้กระผมตั้งใจมากกว่าทุกครั้งเลยนะครับ ในการเขียนจดหมายมาหาเฮีย (ออกแนวคนมาหาเฮีย)

ผมอึดอัดมาตลอด 2 เดือนนี้ อึดอัดที่ต้องฟังข่าวคราวการซื้อตัวผู้เล่นใหม่ๆ เข้ามาเสริมทัพของทีมคู่แข่งร่วมลีกเมืองผู้ดีกับเรา ทั้งแมนฯ ยูไนเต็ด ลิเวอร์พูลหรือนิวคาสเซิ่ล

แต่เชลซีของเรา ที่มักจะครองพื้นที่สื่อต่างๆ ตลอดในช่วงปิดพักฤดูกาล มาในปีนี้เงียบกริ๊บ

ไม่หวือ ไม่ตื่นเต้น หรือเราไม่กระสันในการไขว่คว้าความสำเร็จเหมือนเช่นทุกปีที่ผ่านมา

ผมไม่ได้อิจฉาใครที่มีเงินช้อปปิ้งนักเตะ แล้วก็ไม่เคยคิดว่าทีมเรารวย

แต่ในช่วง 10 ปีมานี้ เราเป็นทีมที่มีสีสันที่สุด ทั้งก่อนที่เราจะมีเงินและหลังจากเรามีเงินมากมายกว่าใครๆ

แล้วคำพูดเจ็บๆ คันๆ ของเฮียก็ไม่มีให้ได้ยินเลยในช่วงนี้ ทำไมมันช่างจืดชืดเช่นนี้ มันหายไปไหนแล้วทีมที่มีสีสันของเรา

ผมบอกตัวเองเสมอเรื่องที่เราเป็นทีมระดับกลางในลอนดอน ไม่ใหญ่โตแฟนแยะเหมือนคนอื่นเขา ทั้งอาร์เซน่อล และทอตแน่ม ฮอตสเปอร์ แต่เราก็มีความเป็นตัวของตัวเอง

สมัยก่อนเราซื้อนักเตะที่เข้าสู่ช่วงปลายชีวิตค้าแข่งมาร่วมทีม โดยเฉพาะนักเตะอิตาลีและฝรั่งเศส เป็นสีสันให้กับวงการฟุตบอลอังกฤษมากๆ ด้วยการเล่นฟุตบอลที่สวยงาม แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว

รู้ไม๊ เดี๋ยวนี้เค้าว่าเชลซีเล่นบอลน่าเบื่อ เน้นผลการแข่งขันยิ่งกว่าลิเวอร์พูล ของราฟาเอล เบนิเตชสะอีก (พาดพิง)

ผมนึกถึงจิอันฟรังโก โซล่า ,จิอันลูก้า วิอัลลี่ ,ปิแอร์ลุยจิ กาซิรากี้ และโรแบร์โต้ ดิ มัตเตโอ นักเตะแบบนี้ไม่มีแล้วในยุคนี้สำหรับเชลซี

คู่แข่งเขาเปิดตัวผู้เล่นแต่ละคน ชวนขนลุก ทั้งเฟอร์นานโด ตอเรส ของหงส์แดง หรือคาร์ลอส เตเบช ของแมนฯ ยูไนเต็ด (ไม่น่าพลาด) ไม่นับตัวเก่งๆ หรือดาวรุ่งอื่นๆ

แต่เชลซีเรานี่ไปเซ็นต์มาฟรีเป็นหลัก จ่ายหนักก็ฟลอรองต์ มาลูด้า ของโอลิมปิก ลียง จ่ายไป 13.5 ล้านปอนด์ เฮ้อ ไปทุ่มเอาตอเรสมาให้ได้ก็ดีไปแล้ว แล้วนี่เดี๋ยวอาร์เยน รอบเบนก็ไป เกิดดิดิเย่ร์ ดรอกบากองหน้าตัวหลักบาดเจ็บขึ้นมา จะทำไงดีว่ะเนี่ย

ฮึ่ม...แต่ยังไงก็ยังเชื่อใจนะ แต่ช่วยสร้างความมั่นใจมากกว่านี้ได้ไม๊ครับ ไอ่เฮียมูที่เคารพ