ไม่ได้คิดไปเองนะ ลมหนาวมาแล้วจริงๆ อ่านตามsmsหน้าจอทีวีในรายการคุยข่าว ก็เห็นว่าหลายที่หนาวแล้ว ไม่ผิดแน่ๆ เพราะลมหนาวกลิ่นมันอย่างนี้เลย

จริงๆ รู้สึกว่าลมหนาวมาตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ตอนค่ำไปแข่งบอลยังเย็นๆ เลยอ่ะ แล้วช่วงหลายคืนมานี้ เราก็นอนหนาว ใส่ถุงเท้า มุดอยู่ใต้ผ้าห่ม ไม่ได้เว่อร์นะ บางนามันหนาวอย่าบอกใครเชียว

ปกติเราเป็นคนขี้หนาว ทางการแพทย์เรียกว่าเลือดน้อย (มั่วป่าวว่ะ มีดบาดที เลือดสาดไม่หยุด) อากาศเย็นนิดหน่อยก็หนาวแล้ว ปวดแข้งปวดขา นอนก็ไม่หลับ

ที่สำคัญ เราคลั่งไคล้ฤดูหนาวมากๆ ในแต่ละปีเฝ้ารอการมาถึงของลมหนาวอย่างมาก
ลมหนาวในบ้านเราเกิดจากอิทธิพลของมรสุมฤดูหนาว (Winter monsoon) มีถิ่นกำเนิดจากแผ่นดินใหญ่หรือทวีปพัดลงสู่มหาสมุทรและเป็นลมที่พัดเฉพาะในฤดูหนาว หอบเอาความหนาวเย็นและความแห้งแล้งจากจีนแผ่นดินใหญ่มา และที่ตามมาก็คือการอพยพหนีหนาวของนก และการกลับมาเยือนของหวัดนักระบาด

เรารักฤดูหนาวแบบจับจิตจับใจ เพราะทุกครั้งที่ได้กลิ่นลมหนาว เรารู้สึกโรแมนติก คิดถึงอดีตเมื่อครั้งยังเด็ก ที่ได้นั่งผิงไฟแก้หนาวกับคุณตา

สมัยก่อนแถวอรัญประเทศจะหนาวมากๆ มีข่าวว่ามีคนหนาวตายทุกปี เมื่อประมาณ 10 ปีก่อน จำได้ว่าหนาวจนหายใจเป็นไอ

แม้ว่าฤดูหนาวจะสร้างความลำบากในเรื่องการอาบน้ำทั้งเช้าและเย็นให้แก่เรา แถมยังมืดไวด้วย แต่เราก็ชอบ หน้าหนาวทำให้คนอารมณ์ดี ทำงานคงมีความสุขพิลึก (จำไม่ได้ว่าหนาวที่แล้วคนในออฟฟิศเป็นยังไงกันบ้าง)

สมัยเรียนมัธยมศึกษาที่อรัญฯ ในฤดูหนาวโรงเรียนจะอนุญาตให้เด็กนักเรียนใส่กางเกงพละ ที่เป็นกางเกงวอร์มขายาวมาเรียน และใส่เสื้อกันหนาวกันหลากสี

ส่วนแก๊งค์พวกเราก็จะโอเว่อร์ รีแอคชันนิดหน่อย ก็จะใส่ถุงมือ ผ้าพันคอ หมวกไหมพรม บางคนใส่แว่นกันลม ประมาณนั้นแหละ ก็มันหนาวจริงๆ นิ

อาจารย์ก็จะพานักเรียนลงไปนั่งเรียนกลางแดด สนุกดี คิดถึงจัง ส่วนนักฟุตบอลก็อู้ซ้อมเลยครับ ก็โค้ชไม่มา มันหนาว เราก็อู้

เด็กๆ ก็จะได้ใส่เสื้อกันหนาวสวยๆ มาอวดกัน ที่อรัญฯ มีตลาดโรงเกลือที่เป็นแหล่งช้อปปิ้งสำคัญของทุกคน เสื้อผ้าที่ใส่กันมา จึงมักโดนทักว่า "เฮ้ย ตัวนี้เห็นอยู่ล๊อค เอ6 นี่หว่า" หรือ "วันนั้นก็จับอยู่นะตัวนี้ แต่ต่อไม่ลง" เออ แล้วมันจะอวดกันทำไมเนี่ย เห็นกันหมดแล้วนี่หว่า (ฮา)

หวังว่าหน้าหนาวนี้ คงได้ใส่เสื้อหนาวตัวเก่งแบบคุ้มค่าหน่อยนะ เตรียมไว้แล้วด้วย 2 ตัว เป็นเสื้อเก่าแต่รักมากและหนาวนี้จะไม่ซื้อเสื้อใหม่

ตัวหนึ่งเป็นเสื้อยีนส์ของลี ใส่มาตั้งกะสมัยเรียน ม.เกษตรฯ ไปไหนไปกัน โดยเฉพาะออกต่างจังหวัดไม่เคยทิ้งกัน ส่วนอีกตัวเป็นเสื้อผ้ายืดซิปหน้า ซื้อมาจากญี่ปุ่น เห็นมันเซลส์50% แบบว่าตกหลุมพรางนักช้อป เจอของเซลส์เป็นไม่ได้

ใครเจอคนสวมเสื้อ 2 ตัวนี้ ก็อย่าเพิ่งรีบทัก ดูดีๆ เดี๋ยวปล่อยไก่ ไม่รับประกันว่ามันจะมีตัวเดียวในโลก... (ฮา)