เมื่อคืน (19ส.ค.) นอกจากลุ้นผลประชามติ ร่าง รธน.ปี50 ยังต้องมาลุ้นฟุตบอลบิ๊ก แมตช์ ระหว่างลิเวอร์พูล กับเชลซีอีก ตื่นเต้น ลุ้น เกร็ง ตะคริวขึ้นเลย

ผลออกมา เสมอกันไป 1-1 แบบที่เชลซีมีโชค นี่มันลางแชมป์ชัดๆ

แฟนเชลซีถามไถ่อาการของเรามาว่า เป็นยังไงบ้าง ส่วนตัวเพื่อนๆ หลายคนบอกเกร็งเยี่ยวเหนียว (เป็นยังไงว่ะ?)

ก็บอกไปว่า ใจเย็น ให้คิดถึงปรากฎการณ์คล้ายกันนี้เมื่อปีที่เฮียมูมาปีแรก

เมื่อครั้งที่โฆ่เซ่ มูริญโญ่ มาคุมทีมเชลซีเมื่อ 2 ฤดูกาลก่อน ปีนั้นเชลซีดึงดาวดังมามากพอควร ทำให้ทีมเสียสมดุล นักเตะหลายคนปรับตัวกับฟุตบอลอังกฤษไม่ค่อยได้ แต่ตัวเก๋าอย่างจอห์น เทอรี่ ,แฟรงค์ แลมพาร์ด ,โคล้ด มาเกเลเล่ ,เดเมี่ยน ดัฟท์ และปีเตอร์ เช็คก็ช่วยประคองทีมให้ผ่านวิกฤตแต่ละนัดได้

ในปีนั้น (04/05) เชลซีเป็นแชมป์แบบทิ้งแต้มห่างแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด แบบไม่เห็นฝุ่น แต่ความเป็นจริง ศักยภาพทีมตอนนั้นไม่ต่างกันมาก มีหลายนัดที่เชลซีเล่นแย่มาก (มากกว่าเมื่อคืนกับหงส์แดง) แต่เทพีแห่งโชคลาภก็เข้าข้าง เล่นห่วยยังไงก็ตะล็อกก๊อกแก๊กชนะไปจนได้ทุกที ในขณะที่แมนฯ ยูเล่นดี แต่แพ้เฉย

ฤดูกาล 05/06 ก็คล้ายกัน แต่แมนฯ ยูออกสตาร์ทแย่ เชลซีแผ่วปลาย แต่แมนฯ ยูก็ไล่ไม่ทันในนัดที่มาเยือนเชลซีในสแตมฟอร์ด บริดจ์ช่วงท้ายฤดูกาล เป็นแมทช์คลาสสิคเกมส์นึงของเรา ที่ชนะแมนฯ ยู 3-0 แล้วก็เป็นแชมป์ไปเลย ทั้งที่ยังเหลือโปรแกรมเตะอีกพอสมควร

เมื่อคืนเกมส์กับหงส์แดง ยอมรับเลยว่าลิเวอร์พูลเล่นดีมาก ฟิต เร็ว นักเตะใหม่เข้าขากับนักเตะเก่าที่เป็นตัวหลัก ยิ่งเฟอร์นันโด ตอร์เรส กองหน้าตัวใหม่ ที่เราเคยบอกว่าเกรงกลัวมันมากๆ (ย้อนอ่านดูได้ในบลอก) มันก็แผงฤทธิ์เอาจริงๆ กับเชลซี

ส่วนเรื่องลูกโทษกังขาของเชลซี ที่มีคนพูดว่า ฟรอร็องต์ มาลูด้า เป็นจอมพุ่ง น่าตบปากจริงๆ มาลูด้าไม่ได้พุ่ง มาลูด้าจะกระโดดข้ามบอลให้ดิดิเยร์ ดรอกบาเล่น เพราะมาลูด้าถลำไปแล้ว จังหวะที่มาลูด้ากระโดดนั้นเป็นจังหวะเดียวกับที่โถมไปข้างหน้า โมเมนตัมร่างกายของมาลูด้าพุ่งออกไปทำให้หลักยืนไม่ดี เมื่อกระโดดขึ้นแล้วสตีฟ ฟินแนนกระแทกเข้ามา ตัวของมาลูด้าก็ลอยออกไปและล้มลง พวกที่บอกว่ามาลูด้าโดนชนนิดเดียว แต่กลิ้งสะเยอะนี่ดูหรือป่าว? ขนาดแฟนลิเวอร์พูลที่เจอมา ยังไม่โทษมาลูด้า แต่โทษกรรมการที่เป็นผู้ตัดสินให้ได้ลูกโทษ

แต่พูดกงๆ (ยิ่งกว่าตรง) เราพยายามทำความเข้าใจกับลูกโทษนี้แล้ว แต่ก็ยังไม่เข้าใจ เพราะเคยเห็นมาเยอะในจังหวะใกล้เคียงกัน ก็ไม่มีการเป่าให้ลูกโทษเสมือนโดนทำฟาวล์หนัก แต่นกหวีดของร็อบ สไตล์สคงหวานมาก จึงอยากเป่า

แต่ถ้าโดยมารยาทของนักกีฬา ก็ต้องให้เกียรติกรรมการที่ตัดสินในเกมส์ ทั้งผู้ตัดสินที่ 1-3 และ 4 เราก็พยายามหาเหตุผลให้คุณร็อบ สไตล์ส ทั้งที่โดยส่วนตัวก็ไม่ค่อยชอบเขา จากกริยาต่างๆ ในสนาม ที่ดูถือเนื้อถือตัว กรีดกรายอย่างมากเวลาตัดสินเกมส์ หลายๆ ครั้งออกแนวไม่แมนเสียด้วย (ลองสังเกตุนิ้วก้อยให้ดี)

เรามองว่า ร็อบ สไตล์สเป็นประเภทให้น้ำหนักที่เจตนา มากกว่าผลต่อเนื่องที่เกิดขึ้น ยกตัวอย่างเช่น ตอนนาทีที่ 10 มิคาเอล เอสเซียงที่รับผิดชอบแบ็คขวา เข้าสไลด์บอลของตอร์เรสบริเวณ แต่มาช้า ตอร์เรสแตะบอลไปแล้ว แต่ตอร์เรสก็ล้ม จากภาพช้าก็ไม่โดน คนพากษ์ก็บอกไม่โดน แต่เอสเซียงได้ใบเหลืองทั้งที่ยังต้นเกมส์และไม่ได้ฟาวล์น่าเกลียดมาก่อน

หากมองจากความหนักนั้นเอสเซียงไม่น่าโดน (คนพากษ์ที่เป็นแฟนหงส์แดงก็ว่างั้น) แต่ร็อบ สไตล์สมองจากเจตนา ที่เห็นเพื่อนไปแล้ว แต่คุณตั้งใจจะหยุดด้วยการทำฟาวล์ แม้ไม่โดนก็ต้องรับโทษ เห็นได้จากที่เอสเซียงเข้าไปถามว่าตอร์เรสนายพุ่งใช่ไม๊? แต่ตอร์เรสก็อมยิ้ม

แต่อย่างว่านะ นี่หล่ะคือเสน่ห์ของฟุตบอล เราไม่โทษกรรมการ เสียอารมณ์นิดหน่อย ไม่เช่นนั้นเราคงไม่มีลูกยิงหัตถ์พระเจ้าออกบ่อยอย่างนี้ ทั้งดิเอโก มาราโดนา ,ลิโอเนล เมสซี่ ตัวมันเตี้ยขนาดนั้น กรรมการน่าจะคิดว่ามันจะโหม่งบอลโด่งถึงได้ไง แต่ก็ได้ประตู

ก็สรุปอีกทีว่า หงส์แดงมีเงินซื้อตอร์เรสมาจากแอตเลติโก มาดริด แต่เชลซีเราก็มีเงินซื้อร็อบ สไตล์ส จ่ายถูกกว่า แต่คุ้มค่าในระยะยาว (ฮา)

ปล.มีอีกทฤษฎี คือการไถ่บาป ฤดูกาลก่อนร็อบ สไตล์ส ให้ใบเหลืองและแดงเชลซีไว้มาก มีเกมส์สำคัญด้วยคือเจอกับพอร์ทสมัท แล้วไล่มิเกลออก เชลซีแพ้ หมดลุ้นแชมป์ ร็อบ สไตล์สคงอยากไถ่บาป แต่แฟนหงส์บอกผมมาว่า ก็ไปไถ่บาปกับเกมส์หน้าที่จะเจอพอร์ทสมัทดิว่ะ มาไถ่บาปนัดนี้ทำไม (ฮาอีกรอบ)