ผมมือสั่นเลยครับ เมื่อทราบข่าวการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของแพท แลมพาร์ดคุณแม่แฟรงค์ แลมพาร์ด จากโรคปอดอักเสบ หลังจากที่โคม่าอยู่หลายวันที่โรงพยาบาล ลอนดอน ด้วยวัยเพียง 58 ปี

ผมน้ำตาคลอเลยครับ แต่จริงๆ เรียกว่าร้องไห้เลยก็ได้ เหมือนตอนที่รู้ว่าคุณยายผมป่วยหนักและเสียไปเมื่อไม่นานมานี้

ผมมือสั่นและน้ำตารื้นไปด้วย ระหว่างที่เปิดเว๊บไซต์ของสกาย สปอร์ตเพื่ออ่านข่าวการสิ้นใจของคุณแพท แม่ของแฟรงค์ แลมพาร์ด นักฟุตบอลที่ผมทั้งรักและชื่นชอบมากที่สุดในทีมชุดปัจจุบันของเชลซี

นับตั้งแต่แฟรงค์ แลมพาร์ดย้ายมาร่วมงานเชลซีในปี 2001 ด้วยค่าตัว 8 ล้านปอนด์ ผมดีใจมาก เพราะผมชื่นชมฝีเท้าตั้งแต่ยิงระเบิดตอนอยู่กับเวตส์แฮมทีมเก่า และผมก็ภาวนาตลอดเวลาว่า ให้แลมพ์อยู่กับทีมไปให้นานที่สุด

ที่ผ่านมากว่า 7 ปี ก็นานมากพอดู มากพอที่ทำให้ผมผูกพันกับแลมพ์จากการตามชมและเชียร์เชลซีทีมรัก ไม่แปลกที่ผมรู้สึกรักนักเตะคนนี้มาก เพราะเขาลงเล่นมากที่สุดกว่าใคร และลงเล่นติดต่อกันทุกถ้วยทุกรายการทำรายทุกสถิติของนักเตะทั่วโลก

วันนี้แลมพ์คงเสียใจอย่างที่สุด แลมพ์เองให้สัมภาษณ์ตั้งแต่ก่อนเกมส์กับลิเวอร์พูลในแชมเปี้ยนส์ลีก รอบรอง นัดแรกว่า เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดของตัวเขาและครอบครัว แต่แม่ก็อาการดีขึ้น ทำให้เขาตัดสินใจลงแข่ง ทั้งที่ไม่ได้ลงเล่นเกมส์ลีกมา 2 แมชต์ติด และเพิ่มกลับมาซ้อมกับทีมได้เพียง 2 วัวหลังจากที่เฝ้าไข้คุณแม่อยู่ข้างเตียงมาโดยตลอด

สื่ออังกฤษมองว่า แลมพาร์ดคงพลาดเกมส์กับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในวันเสาร์นี้ แม้จะเป็นความสูญเสียยิ่งใหญ่ของทีม แต่ผมเชื่อว่าสโมสรก็คงเข้าใจและแฟนบอลก็คงเข้าใจ

แม้ว่าเกมส์กับผีแดงสำคัญมาก แต่ถึงจะแพ้ ผมก็คงไม่ร้สึกอะไร เพราะว่าความเศร้าเสียใจครั้งนี้คงกลบสิ้นทุกความพ่ายแพ้ใดๆ ของเกมส์ฟุตบอล ต่อให้ชนะก็คงไม่สามารถอุทิศแทนได้

สำหรับผม หากเกมส์นัดสองกับลิเวอร์พูล แลมพาร์ดจะยังคงทำใจไม่ได้ และไม่ลง ผมก็ไม่เสียดาย เพราะแม่มีคนเดียวในโลก จะเสียใจนานกว่านี้เป็นปีผมก็ยังว่าน้อยไป

แม้ใครจะบอกว่าแลมพาร์ดมีความเป็นมืออาชีพสูง สปิริตสูงมากแม้จะเจอความกดดันในการค้าแข่งมาแค่ไหน ผมก็ไม่คาดหวังอะไร ได้แต่อธิฐานให้แลมพาร์ดทำใจได้ เข้มแข็ง และกลับมาลงสนามในสีเสื้อสิงโตน้ำเงินครามไวๆ

ด้วยจิตคารวะ RIP