"เจิญพรญาติโยม เพื่อนพ้องน้องพี่"

หลายๆ ท่านที่ทำงานด้วยกันกับข้าพเจ้า เพื่อนฝูงญาติสนิทคงทราบกันดีและบางท่านก็มีโอกาสมาร่วมทำบุญในวันบรรพชาอุปสมบทของข้าพเจ้า

การบวชที่เพิ่งมีขึ้นในเช้าวันอาทิตย์ที่ 8 มิถุนายนที่ผ่านมา ก็จักขอบคุณมานะที่นี้ วันนี้ข้าพเจ้าคงล้อเล่นอะไรไม่ได้ เพราะว่าเป็นพระแล้ว เป็นบรรพชิตผู้สืบสานพระพุทธศาสนา ต้องมีกิริยาที่สำรวม ให้สมกับที่ญาติโยมกราบไหว้และให้ข้าวให้น้ำเลี้ยงชีพยามบิณฑบาต

แต่ก็มีเพื่อนๆ หลายคนที่ไม่ทราบว่าข้าพเจ้าบวช ก็ต้องขอโทษที่ไม่ได้บอกกล่าว เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก โยมพ่อโยมแม่ของข้าพเจ้าเองก็ตกใจ บอกว่าฉุกระหุก ตระเตรียมงานไม่ทัน ข้าพเจ้าก็บอกไปว่า เอาง่ายๆ ข้าวหม้อแกงหม้อยิ่งดี แต่ก็คงไม่ได้ คนเป็นพ่อแม่ก็อยากจะได้จัดงานบวชลูกชาย ท่านก็หวังแค่นี้แหละกับลูกชายคนเดียว อยากจะเกาะชายผ้าเหลืองโยมเพื่อนโยมพี่ที่สนิทกันก็เหย้าข้าพเจ้ามาว่า บวชช่วงฟุตบอลยูโรแข่งพอดี แบบนี้หลวงพี่คงเชียร์บอลกันสนั่นกุฎิ บอกลาทำวัตรเช้าได้เลยแบบนี้

แหม...เห็นข้าพเจ้าเป็นคนอย่างไร เป็นพระก็ต้องทำตนให้คู่ควรกับจีวรที่นุ่งห่ม รักษาศีลให้ดีที่สุดตลอดระยะเวลาการบวชที่ไม่นานหนัก เพราะบวชครั้งนี้เป็นการบวชเพื่อบูชาคุณของบิดา-มารดา

บุญคุณของพ่อแม่เรานั้นไม่สามารถทดแทนได้แม้แต่การบวช แต่การบวชเป็นการบูชาพระคุณท่านที่อุ้มท้องเกือบปีและให้กำเนิดมา แม่นั้นมีกุศลต่อชีวิตเรานัก ตอนท่านอุ้มท้องเราจะเดินเหินก็ลำบาก จะกินอะไรกคิดถึงเรา ต้องอ่านฉลากก่อน ถ้าพบว่า "สตรีมีครรภ์" ไม่ควรรับประทาน ให้ท่านเปรี้ยวปากแค่ไหนก็ต้องอดทน ยืนยันความอดทนของแม่ได้จากชีวิตเราในวันนี้ เพราะไม่งั้นคงแท้งลูกไม่ออกมาเป็นตัวตน หรือพิกลพิการไปตามกรรมเก่า แม่เรานั้นสร้างกุศลไว้มาก

ส่วนพ่อนั้นเล่า ก็ลำบากต้องทำงานหนักคนเดียว งานบ้านหลายอย่างที่ไม่อยากหยิบจับก็ต้องทำ เว้นแต่ว่าร่ำรวยมีคนใช้ก็อีกเรื่อง แต่คุณพ่อของข้าพเจ้าลำบากแน่นอน เพราะว่าท่านมีกันแค่สองคนผัวเมีย แถมยังต้องดูแลพี่สาวของข้าพเจ้าอีกด้วยตอนอุ้มท้องข้าพเจ้า รวมถึงตอนที่ข้าพเจ้าเป็นทารกและเป็นภาระทุกวินาทีที่มีชีวิตในตอนนั้น แม้วันนี้จะไม่ทำตัวเป็นภาระแล้ว แต่ก็คิดว่าทำดีไปอีกจากนี้ก็คงดูแลท่านไม่ได้ดีเท่ากับที่ท่านดูแลเรา เพราะหากเราโตมีครอบครัวกันไป เราก็ต้องดูแลครอบครัวเรา การบวชเพื่อบูชาคุณพ่อแม่จึงเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าอยากทำ และสอดคล้องกับความคาดหวังของท่านด้วย

นั่นคือเหตุผลที่ข้าพเจ้าอยากบอกคนที่มีคุณสมบัติในการบวช และอยากให้บวช นอกเหนือจากเหตุผลหลักอีก 2 ข้อ ของการบวชโดยทั่วไปคือการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาด้วยความศรัทธา และการบวชเพื่อศึกษาเล่าเรียน บางคนอาจจะพูดว่า เมื่อพ่อแม่ท่านแก่ตัวลง เป็นไม้ใกล้ฝั่ง ทำงานไม่ไหวแล้ว ก็เป็นภาระให้เราต้องดูแลทดแทนคุณอยู่ดี แต่ใครจะรู้ว่าไม้ใกล้ฝั่งกับเราที่ไกลธรรมะนั้นใครจะไปก่อนกัน

ทำได้ ไม่เหลือบ่ากว่าแรง ก็ควรทำ แต่คนที่ทำไม่ได้แล้ว เนื่องจากภาระเยอะจริงๆ แต่ดูแลท่านดี ก็ไม่เป็นไร แต่อยากไปร่วมงานบวชคนอื่น พาคุณพ่อคุณแม่ไปงานบวชคนอื่น ให้ท่านได้ทำบุญส่งคนเข้าสู่เพศบรรพชิต ก็ได้บุญอยู่โขไม่แพ้ตนเองหรือลูกหลานตนเองบวชเลยทีเดียวเชียว

กลับมาที่เรื่องฟุตบอลยูโร ใครจะว่าเป็นพระแล้วไม่ควรมายุ่งเกี่ยวเรื่องพวกนี้ ไม่เหมาะสม พูดอย่างนั้นเป็นพวกหลอกตัวเอง วันนี้เราคงต้องยอมรับความจริง เส้นแบ่งของการรักษาวินัยบัญญัติกับการผิดศีลในสมัยนี้นั้นง่ายมาก แม้แต่วัดป่าบางแห่งที่ข้าพเจ้ารู้จัก ยังติดทรู วิชั่นส์ คืนวันเสาร์เชียร์พรีเมียลีกกันลั่นกุฎิ ลุ้นละครดาวเปื้อนดินกันแบบมันหยดก็มี ส่วนพวกพระนอกรีตกินเหล้าอย่างเป็นเป็นข่าวหน้าหนึ่งบ่อยๆ นั้นก็ส่วนอีกจำพวก แม้จะเป็นโลกาวัชชะ คือโลกติเตียน แต่เขาก็จับสึก

ก็ไม่เป็นไร แต่ตัวเรานั้นจะมาทำหลอกตัวเองไม่ได้ เรื่องเหล่านี้เองเป็นการฝึกตน เป็นเรื่องของการนำธรรมะในคัมภีร์มาใช้จริง ข้าพเจ้าก็พยายามรักษาศีลแม้ว่าจะเป็นแฟนอิตาลีก็ตาม

ฟุตบอลยูโร2008 ที่สวิตเซอร์แลนด์และออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพร่วม และก็แพ้นัดแรกไปทั้งคู่ (สวิตดูคืนเป็นนาค ส่วนออสเตรียเป็นพระแล้ว เห็นโยมนำผลบอลมาคุยกันที่วัด ไม่ได้ดูจริงๆ) ถ้าข้าพเจ้าดู เรื่องตื่นตี4 ทำวัตรเช้าคงไม่ต้องพูดกันแน่ๆ เผลอๆ จะไม่ได้ออกบิณฑบาตด้วยซ้ำ

แต่ในคืนนี้นี่สิ คู่ดึกเป็นอิตาลีเจอกับฮอลแลนด์ บางคนก็ว่า ดูได้ ตอนเช้าก็ปลงอาบัติ คือผิดศีลเล็กน้อยก็ปลงอาบัติก็แล้วกันไป แต่ด้วยความที่ข้าพเจ้ามีเวลาบวชไม่นานนัก ก็อยากทำให้ดีที่สุด อยากจะให้บุญกุศลในการรักษาศีลบูชาพระพุทธ พระธรรมด้วยการเป็นพระสงฆ์ นั้นได้แผ่ถึงพ่อแม่มากที่สุด ดีที่สุด ก็อยากจะงดดูฟุตบอลให้ได้

และนี่ก็เป็นความยากลำบากของคอบอลมาบวชเป็นพระ อย่างว่าแหละครับ ตอนนี้มันเพิ่งรอบแรกไง ยังยึดมั่นพระธรรมวินัยได้ แต่กลัวใจตัวเองตอนรอบสองรอบไขว้เสียจริง

--------------------

ปล.ขอบคุณญาติโยมที่รู้จักกันก็ดีและไม่รู้จักกันก็ดีที่เอาใจช่วย และให้กำลังใจเสมอมา ตอนทำวัตรเช้า-เย็น ข้าพเจ้าอุทิศส่วนกุศลและแผ่เมตตาให้ตลอด ถ้ารู้สึกเย็นๆ วาบๆ ไม่ต้องสงสัย หลวงพี่ส่งให้เอง เจริญพร เป็นสุขๆ ทุกคน
ปล.2 ภาพประกอบถ่ายตอนที่ข้าพเจ้ายังเป็นเพียงลูกศิษย์ ถ้าเป็นพระแล้วเอามือถือออกมาถ่ายรูปคงคิขุชอบกล
ปล.3 ข้าพเจ้ามีชื่อทางธรรมว่า "ปวโร" และถือเป็นการฉลองเขียนบลอกเกินร้อยเรื่อง เขียนเรื่องที่เป็นกุศล จารึกไว้ให้พ่อแม่สักครั้งหนึ่งด้วย