รถเมล์ในดวงใจ--น่าอ่านนะ ฮามากๆ (มันส์............มากจร้า...)

เหตุการณ์ไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปหรือยังนะจ๊ะ

ไปเจอมาเค้าเขียนบรรยายได้ใจมาก...ขำขำ

ปอ. 10 (พระประแดง-รังสิต)
รถเมล์ สายที่ "หยิ่ง" ที่สุดในประเทศไทย
คาดว่าคนขับทั้งหลายคงเป็น คนรวย
แอบมาขับรถเล่น แก้เซ็งไปวัน ๆ ไม่ง้อผู้โดยสาร
ยิ่งรถตัวเองโล่งเท่าไรยิ่งชอบ
ไม่จอดป้ายรับผู้โดยสาร ต่อให้โบกจนมือหัก
มีวิธีป้องกันผู้โดยสารจะแอบขึ้น
โดยการแอบไปจอดเลยป้ายไกล ๆ
เพื่อให้ผู้โดยสารลงแล้วรีบชิ่งทันทีต่อให้
คนจะขึ้นมันวิ่งไปถึงประตูแล้วก็เหอะ แถมเป็นรถหายาก นาน ๆ มาสักคนนึง
ถ้าพลาดแล้วละก็ ไปสั่งก๋วยเตี๋ยวกินรอคันต่อไปได้เลย ...

สาย 8 (ปากคลองตลาด-แฮปปี้แลนด์)
รถเมล์สายที่ซิ่งเร็วที่สุดในประเทศ คาดว่าคนขับส่วนใหญ่
จะเป็นพวกนักแข่งรถ
มือสมัครเล่น ที่ตกงาน หรือสอบตกจากการ Turn Pro)
เลยหันเหชีวิตมาขับรถเมล์
แทน แต่มองหน้าแล้วนึกว่าเพิ่งหนีออกมาจากคุก
ขอแนะนำสำหรับผู้โดยสารหน้าใหม่ว่า
อย่านั่งเบาะหน้า (ยาว ๆ ) เด็ดขาด หัวคุณอาจโขก หรือ
พุ่งชนกระจกหน้ารถได้
พึงจับราวให้มั่น ก้าว ขึ้น-ลงให้ไว
เวลาคนโบกให้จอดมันไม่ค่อยจอดตรงที่คนยืนคอย
มันจะวิ่งเลยไปให้คนวิ่งตาม พอคนที่วิ่งเร็วที่สุดตามไปถึงแล้วก้าวขาจะขึ้นไป
มันจะกระตุกรถทีนึง บังเอิญว่าคนโดยสารกระโดดขึ้นไปได้
มันจะกระชากรถอีกที
ให้หน้าคะมำไปข้างหน้า แล้วคนขับมันจะหันมามองอย่างสะใจ
แล้วกระตุกรถไปเรื่อย ๆ ให้คนโดยสารคนต่อไปได้รู้รสชาติอย่างทั่วถึง.....ที่นี้อีตอนขาลง
ผู้โดยสารกดกริ่งครั้งแรก มันยังวิ่งตะบึงอย่างเมามัน ผู้โดยสารกดกริ่งอีก
มันจะตะคอกว่า กดครั้งเดียว..รู้แล้ว..
เดี๋ยว (เซ็นเซอร์) ไม่จอดซะนี่...แล้วเบรคอย่างแรง
ผู้โดยสารทั้งคันต่างพากันหาหลักจับยึด
บ้างที่จับไม่ทันก็หน้าคะมำคว่ำเค้เก้.....รถยังไม่จอดสนิทดี
กระเป๋า (ซึ่งหน้าเหี้ยมพอกัน) มันจะรีบบอก..ลงเร็ว ๆ..ลงเร็ว ๆ
ผู้โดยสารคนต่อไปเพิ่งก้าวขาซ้ายลงไป
คนขับมันจะ
กระชากรถไปเรื่อยๆ ใครลงทันก็โชคดีไป
ใครไม่ทันก็หน้าจ๋อยยอมรับสภาพไปลงป้ายหน้าเอา

ปอ.44 (แฮปปี้แลนด์-ท่าเตียน)
เป็นรถเมล์ปรับอากาศที่ร้อนที่สุดในกรุงเทพฯยุค2000ก็ว่าได้
ความเก่าแก่ของรถคงรุ่นๆปู่ของ ขสมก.
แบบว่าประตูรถยังอยู่ด้านหน้าประตูเดียว
พี่แกคนที่ยืนอยู่หลังรถ กว่าจะออกจากรถช่วงเช้า ๆ คนแน่น ๆ
ได้ล่อเข้าไปเกือบ 10 นาที
พอลงจากรถแล้ว คนที่ยืนแถวป้ายนึกว่าฝนตกหนัก
 เพราะเสื้อเปียกกันออกมาแต่ละคน
ไอเสียของรถสายนี้ก็ใช่ย่อยดำกว่าถ่านแถวบ้านเสียอีก
ความถี่การมาของรถสายนี้ บอกได้เลยว่า
มึงขึ้นสายอื่นเถอะ กว่าจะมาคงเลิกงานไปแล้ว
เชื่อไหมว่าเขาปล่อยรถ ชั่วโมงละ 1 คัน
นี่ยังดีนะที่ขสมก.ไม่เอารถสายนี้เข้าร่วม ISO9000 กับเขา
ไม่งั้นคนคงหัวเราะกันทั้งบาง

สาย ปอ.126
คันนี้ สนับสนุนโดย the mall เพราะวิ่งผ่านเดอะมอลล์ ถึง 3 แห่ง คือ
ตั้งแต่ งามวงศ์วาน บางกะปิ แล้วก้อ รามคำแหง
ส่วนสปอนเซอร์อีกรายคาดว่าจะเป็นเมเจอร์ซีเนเพล็กซ์ ตอนนี้
ผ่าน 2 เมเจอร์ คือ เมเจอร์ราม กะ รัชโยธิน
แล้วก้ออีกนิดนึงจะผ่านเมเจอร์เอกมัย โชคดีที่มาทะลุตรงพระโขนง
ความเด่นความดังของรถสายนี้ก็ไม่แพ้สายอื่น ๆ “ชาติมาคัน”
ไอกระเป๋ารถเมล์มันตะโกน แล้วก้อจิง ๆ ยืนรอจนเหงือกแห้ง

ปอ. 6 (พระประแดง-ปากเกร็ด)
รถเมล์สายที่วิ่งยาวที่สุด เริ่มต้นสายจากจังหวัดสมุทรปราการ

พาเที่ยวชมรอบเมืองกรุงเทพฯ อาทิเช่น พระปรางค์วัดอรุณฯ
สะพานพุทธฯ วัดโพธ์ ท่าเตียน
ท่าช้าง ท่าพระจันทร์ สนามหลวง วัดพระแก้ว ฯลฯ
ไปจนสิ้นสุดสายที่จังหวัดนนทบุรี
ด้วย แพ็คเกจราคาสุดประหยัด (สมุทรปราการ-กรุงเทพฯ-นนทบุรี) เพียง 16 บาท
ตลอดการเดินทาง (กรุณานำอาหารมาเอง)
เหมาะกับพาคนแก่และเด็กเดินทางเล่น
เพราะจำกัดความเร็วเพียง 40 กม./ชม.ปลอดภัยแน่ ๆ สนใจ ติดต่อ
ขสมก. ได้ 5.30 ถึง 21.00 น.ปล. เนื่องจาก เราใช้ Air ระบบ Hottest First
ป้องกันผู้โดยสารหนาวจนแข็งตาย ไม่จำเป็นต้องเตรียมเสื้อหนาวมาแต่ประการใด

ปอ.4
ซึ่งผมว่าเป็นรถที่แน่นสุดในประเทศไทยแล้วมั้ง ทุก ๆ วัน
เราต้องพบนักห้อยโหนกายกรรมออกมาจากตัวรถ จนหวาดเสียวว่าน
จะเกิดอันตรายกับเขาเหล่านั้นหรือเปล่ากระเป๋ารถเมล์ทุกคนได้รับการอบรม
ให้พูดเหมือนกันคือ "ขึ้นบนมาหน่อยสิค่ะ" เดินหน้าชิดในหน่อย
คนหน้าคนหลังช่วยเดินหน่อยสิค่ะ บางทีก็ไม่เคยดูเลยว่าสภาพในรถเป็นไง
ประมาณว่าโดนโปรแกรมให้พูดยังไงก็พูดตาม
โดนกระเป๋ารถถามว่า..ให้ชิดในหน่อย..ที่ข้าง ๆะ
จะเอาไว้เตะตระกร้อเหรอ ...???
ป้าก็ตอบไปว่า...
เอาลูก(ตะกร้อ)มาให้เดะ...!!
เดะจะเตะให้ดู .. บางคนเกาะไปด้วยมือเดียวเท้าเดียวเท่านั้น
เก่งเจงๆ
วันไหนโชคดีขึ้นได้ จะไปถึง office
ในสภาพหัวเหอเสื้อผ้ายับเยินจนเพี่อน
มันเคยทักว่าไปโดนข่มขืนมาเหรอ ?

113 (มีนบุรี-หัวลำโพง)
รถสภาพโทรมชะมัด ประตูปิดไม่ได้ซักกะคัน
ในชั่วโมงเร่งด่วนคนอัดแน่นยังกะปลากระป๋อง
แถมไม่ชอบจอดรับคนขึ้นด้วยขากลับจากหัวลำโพง
แทนที่จะวิ่งเข้าพญาไทมันดันมุดซอยบ้าอะไรไม่รู้ไปโผล่บรรทัดทอง
คนที่รอขึ้นตรงสามย่านก็คอยไปเถอะ ชาตินึงกว่าจะโผล่มาทางพญาไทซักคัน

ปอ.1
วิ่งมีนบุรี ผ่านหน้าราม ผ่านพระโขนง สุขุมวิท ผ่านสยาม
แล้วก็ไปปากคลอง
ด้วยความที่จากหน้ารามวิ่งไปสุขุมวิทมีสายเดียว (แต่ก่อนมี 40) ด้วย
แต่เดี๋ยวนี้มันไม่ผ่านรามแล้วไอ้40)ทำให้คนแน่นมากถึงมากกว่าแน่นที่สุด
แน่น จนเวลาขึ้นนี่กอดคนข้าง ๆ ได้สบายมากยิ่งวันเสาร์
หรือวันธรรมดาตอนชม.เร่งด่วนนะฮึ่มฯ
หรือวันธรรมดาตอนชม.อย่าฝันเลยจะได้นั่ง
แต่พอถึงสุขุมวิท 24 (เอมโพเรียม-สวนเบญฯ) คนลงเกือบหมดรถเลย

สาย 33 (ปทุมธานี - สนามหลวง)
ที่จริงน่าจะเปลื่อนเป็น นรก - อเวจี ดีกว่าครับ
เร็วสุด ๆ เคยนั่งช่วงเช้า
6 โมงจากปากเกร็ด ถึงสนามหลวง 25 นาที
ตื่นไปเรียนไม่เคยนั่งหลับบนรถสายนี้เลยครับ
เพราะเคยมีคนนั่งหลับแล้วรถเข้าโค้งหน้าวัดสร้อยทอง
ไม่รู้ว่าเจ้าที่แรงหรือเหตุอันใดชายผู้นั้นได้กระเด็นตกจากเบาะมาอยู ่ที่พื้นรถ
โดยไม่รู้ตัว แต่สามารถกลับขึ้นไปนั่งหลับต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เคยขึ้นสะพานแล้วลอยตัวอยู่ประมาณ 3 วินาที
พอตกลางมากระจกข้าง ๆ เราร้าวหมดทั้งแผ่นนึกว่า มอเตอร์ครอส
เด็กและสตรีมีครรภ์ ไม่ขอแนะนำครับ
คนในรถนั่งมองหน้ากันแบบสงสัยว่าตูจะมีชีวิตลอดมั้ยนี่

 ปอ.356 ครับ (ปากเกร็ด-รังสิต)
 ถ้าคิดจะทำหนังย้อนยุคสัก 30 ปี แนะนำให้ใช้ประกอบฉากได้
ความเร็วไม่เกิน 40 กม. ขับไม่เกินเกียร์ 3
วิ่งจากปากเกร็ด-หลักสี่ ใช้เวลาเกือบชั่วโมงะ
แม้ไม่ใช่ชั่วโมงเร่งด่วนเวลาเย็นรับสาวโรงงานกลับบ้าน
จะจอดรอกันหน้าโรงงานเหมือนประหนึ่งเป็นอู่รถ แถมซ้อนกัน 3
คันอีกต่างหาก
จากสภาพรถไม่น่าเชื่อว่าจะเคลื่อนที่ไปถึง
ม.ธรรมศาสตร์รังสิตได้ เคยเสียกลางทางคนขับบอกให้ช่วยเข็นหน่อย

สาย 57 (ตลิ่งชัน-คลองสาน)
เนื่องจากสายนี้ต้องผ่านสถานที่หลายแห่ง ซึ่งเป็นที่เก่ามีประวัติ
และมีอุบัติเหตเคยเกิดขึ้น เช่น
เมื่อผ่านโพธิ์สามต้นคนขับจะถูกผีมอเตอร์ไซค์วินเข้าสิง
ซอกเล็กซอกน้อยพี่แกจะมุด เบียด ปาด แซงซ้าย เป็นที่หวาดเสียวับ
ครั้นออกถนนปิ่นเกล้า-นครชัยศรี จะถูกผีรถบรรทุกเมายาบ้าเข้าสิง
แข่งกันไล่บี้ชนิดไม่กลัวอุบัติเหตุจะจอดก็ตอนชนท้ายกับรถเก๋งหรือรถพังจ้ะ
และเคยไหม ขึ้นไปนั่งรบนรถแล้วมองเห็นล้อวิ่งอยู่เพราะใต้ท้องรถมันทะลุ

ปอ. 157 ( ปอ.32 เดิม) บางปะกอก - หมอชิต
เราคิดว่าเป็นรถเมล์สายที่ผ่านหน้าโรงพยาบาลมากที่สุดเลยก็ว่าได้
ทั้งศิริราช รามา พระมงกุฎ ราชวิถี เด็ก ศูนย์วิจัยมะเร็ง โรคปอด  เปาโล
 และอีกมากมายที่จำไม่ค่อยจะได้

(นับแล้วผ่านบ้านกี่สายเอ่ย???)