พิมพ์หน้านี้
|
เป็นเพราะเมื่อคืนนอนไม่เต็มอิ่มหรืออย่างไรไม่รู้ ฉันจึงเกิดอาการเซ็งง่าย ได้ยินอะไรที่ไม่ถูกใจหน่อยก็พาลหงุดหงิด อารมณ์ปรวนแปรกำเริบตามวัยหรือเปล่า น่าจะใช่ ไม่มีอะไรค่ะ แค่อยากบ่นอีกแล้ว มาอยู่ผิดที่ผิดทางก็อย่างนี้แหละ อยากหนีก็ไม่รู้ว่าจะหนีไปไหนได้ อยู่ก็รู้สึกว่าทำให้คนรอบข้างไม่ค่อยมีความสุข แต่ครั้นจะให้ฝืนใจยิ้ม ฝืนใจพูด ฉันก็ทำไม่ได้อีก เกิดมาเป็นอย่างนี้ จะทำยังไงได้ล่ะหนอ บางทีก็รู้สึกว่า ทำไมเราอ่อนไหวจัง หรือเราเห็นแก่ตัวมากไป คิดถึงแต่ตัวเองหรือเปล่า ไม่ใช่หรอก ไม่งั้นฉันคงไม่ต้องมานั่งกังวลกับความรู้สึกของคนอื่น เวลารู้สึกแย่ ฉันก็มักโทษตัวเองนี่แหละที่ไปอ่อนไหวกับสิ่งรอบตัวมากเกินไป และก็จะนิ่งเงียบเมื่อรู้สึกว่า แสดงอารมณ์มากไปแล้ว ซึ่งบางครั้งมันยั้งไม่อยู่จริงๆ ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงหรอก เพียงแต่ไม่อยากซีเรียสกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเท่านั้นเอง ขอให้มีความสุขทุกคนนะคะ |